Messi toont tegen Egypte zijn kwetsbaarste versie
Inhoudsopgave
Lionel Messi stond na het laatste fluitsignaal met tranen in zijn ogen. Argentinië had net Egypte verslagen in een wedstrijd die lang voelde als het einde van een tijdperk, maar toch eindigde als een nieuwe ontsnapping. Van 0-2 naar 3-2. Een comeback in de slotfase, met Messi opnieuw in het midden van alles.
(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat klinkt vertrouwd. Messi beslist. Argentinië overleeft. De WK-droom blijft leven.
Alleen vertelde deze wedstrijd ook een ander verhaal. Tegen Egypte was Messi niet alleen de man die Argentinië overeind hield. Hij was ook de speler die miste, wankelde, naar het dak staarde en zichtbaar met zichzelf vocht. Juist daardoor werd deze avond in Atlanta zo veelzeggend.
Messi mist tegen Egypte en Argentinië begint te twijfelen
Argentinië kreeg in de eerste helft de kans om snel terug te komen na de Egyptische openingstreffer van Yasser Ibrahim. Nicolás Tagliafico ging naar de grond in het strafschopgebied en de bal ging op de stip. Messi pakte hem op, zoals hij dat al zo vaak heeft gedaan.
Maar Mostafa Shobeir koos de goede hoek. De Egyptische keeper stopte de strafschop en hield daarmee de voorsprong van Egypte vast. Volgens de NOS was het voor Messi al zijn tweede gemiste penalty op dit WK, nadat hij eerder ook tegen Oostenrijk had gemist. In totaal miste hij nu vier van zijn acht strafschoppen op WK’s, strafschoppenseries niet meegerekend.
Dat is een vreemd soort statistiek bij een speler die bijna alles heeft gewonnen. Het past niet bij het beeld van Messi als vanzelfsprekendheid. De man die alles oplost. De man die rustig blijft waar anderen haast krijgen.
Na die misser veranderde de sfeer. Egypte voelde dat er iets te halen viel. Argentinië drukte wel, maar het spel werd onrustiger. Shobeir groeide uit tot een van de hoofdpersonen van de avond. Hij pakte ballen, bleef liggen na een redding, stond weer op en ging door.
Argentinië had de bal. Egypte had het geloof.
Egypte brengt Messi en Argentinië naar de rand
Egypte speelde met lef, vooral zodra er ruimte lag. Mohamed Salah, Haissem Hassan en Mostafa Ziko waren gevaarlijk in de omschakeling. De ploeg van Hossam Hassan verdedigde laag, maar niet passief. Er zat steeds dreiging in zodra Argentinië de controle verloor.
In de tweede helft leek Egypte zelfs op 0-2 te komen, maar die treffer werd na ingrijpen van de VAR afgekeurd. Kort daarna viel de 0-2 alsnog. Ziko rondde een snelle counter af en ineens hing er iets enorms in de lucht: de titelhouder op weg naar uitschakeling, Messi mogelijk bezig aan zijn laatste WK-minuten.
Dat is het gewicht van dit soort wedstrijden. Eén counter, één misser, één lange bal kan een heel verhaal veranderen.
Bij Argentinië kwamen Lautaro Martínez en Nico González binnen de lijnen. Scaloni zocht naar aanvallende kracht, naar iets wat de wedstrijd open kon breken. Toch bleef het beeld lang hetzelfde. Argentinië had haast. Egypte rook historie.
En Messi? Die stond er soms bij alsof hij wist wat er op het spel stond. Niet alleen voor Argentinië, ook voor hemzelf.
De kwetsbaarheid van Messi maakt de comeback groter
In de 79ste minuut kwam Argentinië terug. Messi leverde de voorzet, Cristian Romero kopte raak. De bal was nog niet eens hard genoeg om Shobeir kansloos te laten lijken, maar hij ging erin. 1-2. Hoop.
Vijf minuten later viel de gelijkmaker. De bal bleef hangen in het Egyptische strafschopgebied, Julián Álvarez legde terug en Messi schoot binnen. Geen perfecte aanval. Geen groot uitgespeelde Argentijnse combinatie. Wel Messi, op de juiste plek, met zijn linkervoet.
Daar zit precies de spanning van deze wedstrijd.
Messi had Argentinië mede in de problemen gebracht door zijn gemiste penalty. Daarna hielp hij het land er weer uit met een assist en een goal. De Telegraaf beschreef hoe Messi na afloop de tranen liet lopen, na een wedstrijd waarin hij eerst aangeslagen oogde en daarna toch weer beslissend werd.
Dat maakt deze versie van Messi misschien menselijker dan de versie die alleen in hoogtepunten bestaat. Hij was niet foutloos. Hij was niet onaantastbaar. Hij had momenten waarin de wedstrijd hem leek te raken.
Daarna stond hij alsnog op.
Argentinië blijft leven door een laatste reflex
De winnende treffer kwam niet van Messi, maar van Enzo Fernández. Die kopte in blessuretijd de 3-2 binnen na een Argentijnse counter en een voorzet van Lautaro Martínez. Egypte was boos, leeg en verslagen. Volgens de NOS ontstond er na de treffer woede bij de Egyptenaren, die vonden dat aan de Argentijnse aanval een overtreding voorafging.
Argentinië vierde. Egypte protesteerde. De wedstrijd was voorbij, de discussie waarschijnlijk nog niet.
Voor Messi betekende het vooral dat zijn WK nog niet eindigt. Dat gegeven alleen al zal in Argentinië genoeg zijn om deze avond als memorabel te bewaren. Toch is het geen eenvoudige triomf. Argentinië ontsnapte, net als eerder tegen Kaapverdië, aan een scenario dat lang heel realistisch voelde.
Dat zegt iets over de kracht van deze ploeg. Ze geven niet snel op. Ze hebben nog altijd spelers die in chaotische fases een wedstrijd kunnen kantelen.
Het zegt ook iets over de kwetsbaarheid.
Messi blijft Argentinië dragen, maar de last wordt zwaarder
Messi is 39 jaar en nog steeds het gezicht van Argentinië. Tegen Egypte was hij betrokken bij de aansluitingstreffer, maakte hij zelf de gelijkmaker en stond hij emotioneel op het veld nadat Enzo Fernández de comeback had voltooid. De ploeg heeft grote namen om hem heen, maar in de zwaarste minuten kijkt iedereen nog steeds naar hem.
Dat is mooi, bijna logisch zelfs. Het is ook gevaarlijk.
Want tegen Egypte werd duidelijk dat Messi niet alleen redder kan zijn. Hij kan ook missen. Hij kan zichtbaar geraakt worden. Hij kan even zoeken naar controle in een wedstrijd die hem dreigt te ontglippen. De vraag is hoe lang Argentinië dat nog kan blijven dragen.
Misschien is dat precies waarom deze wedstrijd blijft hangen. Niet alleen door de comeback. Niet alleen door de tranen. Vooral door het beeld van Messi als speler die nog altijd beslissend is, maar niet meer boven alles lijkt te staan.
Argentinië is door naar de kwartfinale. Messi leeft nog in dit WK.
Maar voor het eerst voelde zijn magie even zwaar.



