Ajax groeit onder Míchel, maar transfermarkt blijft cruciaal

De 1-4 overwinning op FK Vojvodina zal in Amsterdam vooral vertrouwen hebben gegeven. Niet alleen vanwege de uitslag, maar vooral omdat Ajax liet zien waar het de afgelopen periode aan heeft gewerkt. Onder de nieuwe trainer Míchel worden de contouren van een herkenbare speelstijl zichtbaar. Tegelijkertijd werd ook duidelijk dat de selectie nog niet compleet is en dat de echte tests nog moeten komen.

Vorig jaar was de voorbereiding van Ajax vooral een zoektocht. Na een onrustige periode binnen de club moest vrijwel alles opnieuw worden opgebouwd. De selectie was uit balans, automatismen ontbraken en de speelwijze was nog verre van ingesleten. Dat leidde tot een moeizame start van het seizoen.

Een jaar later oogt het plaatje anders. Ajax speelt met meer structuur en duidelijkheid. In de opbouw zijn vaste patronen zichtbaar, de ploeg weet beter wanneer hoog druk moet worden gezet en ook zonder bal staan de linies compacter. Dat betekent niet dat alles al perfect verloopt, maar wel dat de spelers steeds beter begrijpen wat de technische staf van hen verlangt.

Meer ervaring binnen de selectie

Ook de samenstelling van de selectie speelt daarin een rol. Waar Ajax twee jaar geleden nog worstelde met een selectie die na een rumoerige transferperiode nauwelijks in balans was, beschikt de club nu over een vastere kern. Spelers die toen nog zoekende waren, hebben inmiddels meer ervaring opgedaan en weten beter wat er op Europees niveau gevraagd wordt.

Tegen Vojvodina was dat zichtbaar. Ajax combineerde makkelijker onder de druk uit en creëerde regelmatig gevaar via verzorgd combinatievoetbal. Tegelijkertijd gaf de ploeg ook meerdere kansen weg. De tegentreffer en enkele slordige momenten achterin zullen voor Míchel minstens zo belangrijk zijn als de vier gemaakte doelpunten.

Transfermarkt blijft belangrijk

Ondanks de positieve ontwikkeling lijkt Ajax nog niet klaar op de transfermarkt. Vooral op het middenveld wil de club zich nog versterken. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar een klassieke controleur, maar naar spelers die comfortabel zijn aan de bal en meerdere rollen kunnen invullen binnen het systeem dat Míchel voor ogen heeft.

Daarnaast kan ook de linksbackpositie nog veranderen. Caio Henrique wordt gezien als een speler die beter past bij de manier waarop Ajax wil voetballen dan Owen Wijndal. Henrique voelt zich comfortabel wanneer hij vanaf de flank naar binnen komt om het middenveld te ondersteunen, een rol die steeds belangrijker wordt in het moderne positiespel.

Ook voorin lijkt Ajax de markt nog op te gaan. Extra kwaliteit op de vleugels zou de concurrentie vergroten en Míchel meer mogelijkheden geven om zijn speelwijze gedurende een lang seizoen vol te houden.

Vojvodina is geen graadmeter

Toch is voorzichtigheid geboden. FK Vojvodina bleek een tegenstander die Ajax veel ruimte gaf om het eigen spel te spelen. Daardoor konden de Amsterdammers hun patronen goed uitvoeren, maar werden de zwakke punten minder hard afgestraft dan tegen sterkere tegenstanders waarschijnlijk wel het geval zal zijn.

Juist daarom zullen de komende weken belangrijk worden. Zodra Ajax in de Eredivisie en later in Europa tegen ploegen speelt die hoger druk zetten en defensief beter georganiseerd zijn, zal blijken hoe ver de ploeg werkelijk is.

Fundament gelegd, maar plafond nog niet bereikt

Waar Ajax een jaar geleden vooral bezig was met herstellen van de chaos uit de voorgaande seizoenen, lijkt de club nu weer over een duidelijk fundament te beschikken. De organisatie oogt stabieler, de speelwijze is herkenbaar en steeds meer spelers lijken hun rol binnen het systeem te begrijpen.

Dat betekent niet dat Ajax direct kan wedijveren met de absolute top. Vergeleken met concurrenten als PSV en Feyenoord heeft de Amsterdamse club nog stappen te zetten, zowel qua selectie als qua uitvoering van het spel. Maar na een periode waarin vooral onzekerheid overheerste, lijkt Ajax eindelijk weer een duidelijke richting te hebben gevonden.