Van stunt naar misrekening: zo liep Sterling vast bij Feyenoord

Toen Feyenoord Raheem Sterling in februari presenteerde, voelde dat even als iets groters dan een normale wintertransfer. Een speler met zijn naam, status en verleden zie je niet vaak ineens in De Kuip opduiken. Liverpool, Manchester City, Chelsea, Arsenal, het Engelse elftal. Dan ontstaat vanzelf het beeld dat er nog iets los kan komen. Een opleving. Een beslissende rol in de slotfase van het seizoen. Misschien zelfs een onverwacht tweede hoofdstuk.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Een paar maanden later is dat beeld weg. Volgens het Algemeen Dagblad is al duidelijk dat Sterling na dit seizoen weer vertrekt uit Rotterdam. Van een langer verblijf is geen sprake meer. Daarmee komt er een vrij hard oordeel onder een transfer te staan die bij binnenkomst vooral werd verkocht op uitstraling, ervaring en hoop.

Feyenoord haalde in februari vooral een naam binnen

Dat is ook precies waarom deze korte periode zo interessant is. Feyenoord trok niet zomaar een buitenspeler aan, maar een speler die jarenlang tot de top van Engeland behoorde. Dan gaat het niet alleen over kwaliteit, maar ook over verwachting. Supporters zien het cv, de staf ziet ervaring, en binnen de club leeft al snel de gedachte dat zo’n speler in de Eredivisie verschil moet kunnen maken.

Die redenering bleek in de praktijk veel minder simpel. Sterling kwam tot dusver tot slechts 333 Eredivisie-minuten. Dat is voor een speler met zijn profiel weinig. Nog belangrijker: hij drukte nauwelijks zijn stempel op het spel van Feyenoord. Geen reeks goals, geen beslissende acties, geen gevoel dat een wedstrijd ineens zijn kant op kantelde zodra Sterling aan de bal kwam.

Dan verandert de blik snel. Eerst kijk je naar wat een speler ooit was. Daarna alleen nog naar wat hij nu brengt.

Robin van Persie bleef lang zoeken naar rendement

Opvallend is dat Robin van Persie het nog best lang heeft geprobeerd. Sterling kreeg basisplaatsen tegen NAC Breda, Excelsior, Ajax en FC Volendam. Dat zegt iets over het vertrouwen dat er aanvankelijk nog was. Niet alleen in de reputatie van de Engelsman, maar ook in het idee dat ritme en wedstrijden hem misschien alsnog los konden trekken.

Dat gebeurde niet. Tegen NEC bleef Sterling zelfs de hele wedstrijd op de bank. Dat was een duidelijk signaal. Op zo’n moment is een speler niet meer de mogelijke oplossing, maar eerder een optie erbij. Of misschien zelfs minder dan dat. Hard, maar zo werkt het wel bij een topclub waar alles in het teken staat van direct resultaat.

Daar zit ook iets ongemakkelijks in. Want Sterling lijkt zijn rol volgens het AD inmiddels gewoon te hebben geaccepteerd. Op het trainingsveld en in de oefenwedstrijd tegen Excelsior zou hij juist een gretige indruk hebben gemaakt. Keihard werken, geen gedoe, geen zichtbare irritatie. Professioneel dus. Alleen: professioneel zijn is iets anders dan sportief nog het verschil maken.

De misrekening van Feyenoord zit in timing en verwachting

Het is te makkelijk om dit volledig op Sterling af te schuiven. Feyenoord wist ook dat het geen speler van zijn topjaren binnenhaalde. De vraag is dus vooral waarom de club toch dacht dat dit op korte termijn genoeg zou zijn om direct waarde toe te voegen aan een ploeg die in de slotfase van het seizoen zekerheid nodig had.

Daar wringt het. Want deze transfer voelt achteraf minder als een voetbalinhoudelijke vondst en meer als een gok op naam, ervaring en misschien een laatste opleving. Dat kan werken, soms. Bij Feyenoord gebeurde dat niet. Dan blijft vooral het gevoel hangen dat de club zich heeft verkeken op wat Sterling nog kon brengen, en hoe snel hij dat zou moeten doen.

Misschien zat daar vanaf het begin al een risico in dat iets te makkelijk is weggedrukt door de aantrekkingskracht van zijn verleden.

Feyenoord moet na FC Groningen, AZ en PEC Zwolle verder kijken

Sterling kan dit seizoen nog in actie komen tegen FC Groningen, Fortuna Sittard, AZ en PEC Zwolle. In theorie kan hij zijn periode in Rotterdam nog wat kleur geven. Eén sterk slot, een beslissend moment, iets dat het beeld toch nog een tikje bijstelt. Dat valt niet uit te sluiten.

Toch wijst alles op een ander einde. Een korte samenwerking, veel aandacht bij de start, weinig echte opbrengst onderweg. En dus een afscheid zonder vervolg.

Voor Feyenoord is dat relevanter dan het misschien klinkt. Want deze transfer laat zien hoe dun de lijn is tussen een stunt en een misrekening. Een grote naam zorgt voor opwinding, maar dat gevoel verdwijnt snel als het elftal er op het veld weinig voor terugkrijgt. Dan blijft er eigenlijk maar één vraag over: was dit nou echt de speler die Feyenoord nodig had, of vooral de speler die even tot de verbeelding sprak?

Dat antwoord lijkt inmiddels wel gegeven.

Dit staat er nog op het spel voor Feyenoord