Sano-transfer laat zien hoe hard NEC is meegegroeid
Inhoudsopgave
Kodai Sano kostte NEC drie jaar geleden ongeveer een half miljoen euro. Nu kan hij de Nijmeegse club mogelijk rond de twintig miljoen euro opleveren. Alleen al die twee bedragen vertellen veel over wat er de laatste jaren in De Goffert is gebeurd.
(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Sano is hard op weg naar 1899 Hoffenheim. De Bundesliga-club had al langer interesse in de Japanse middenvelder en heeft volgens bronnen in Duitsland inmiddels een verhoogd bod gedaan van ongeveer achttien miljoen euro. Via bonussen kan dat bedrag oplopen tot twintig miljoen.
Voor NEC zou dat een historische transfer zijn. En misschien nog belangrijker: het zou opnieuw bevestigen dat de club niet meer alleen spelers ontwikkelt, maar ook verkoopt op een niveau dat lange tijd ondenkbaar was.
NEC haalde Sano op toen hij nog geen miljoenennaam was
Toen NEC Sano in 2023 overnam van Fagiano Okayama, was hij in Nederland nog geen grote naam. De club betaalde naar verluidt ongeveer een half miljoen euro en legde hem direct voor vijf seizoenen vast. Dat laatste zegt iets over het vertrouwen dat er toen al was.
NEC zag iets in Sano voordat de markt dat massaal deed.
Dat is precies waar clubs buiten de traditionele top het verschil kunnen maken. Niet door spelers te halen die iedereen al kent, maar door eerder te zijn dan anderen. Door een profiel te herkennen, een speler goed te begeleiden en daarna het juiste moment te kiezen.
Bij Sano lijkt dat plan bijna perfect uit te pakken.
Hij groeide in Nijmegen uit tot smaakmaker, zeker afgelopen seizoen onder Dick Schreuder. Zijn spel viel op door energie, techniek en overzicht. Hij was niet alleen een nuttige Eredivisie-middenvelder, maar een speler met meerwaarde. Iemand die wedstrijden kon openbreken en tempo bracht in het spel van NEC.
Dan gaan grotere competities kijken.
Sano bleef in de winter en levert NEC nu mogelijk meer op
Sano had in de winter al kunnen vertrekken. Nottingham Forest legde toen een bod neer dat in totaal richting twintig miljoen euro kon groeien. Ajax meldde zich ook, maar die aanbieding lag veel lager en werd door NEC niet serieus genomen.
De keuze van NEC was toen duidelijk. De club wilde Sano niet halverwege het seizoen kwijt.
Dat was sportief goed te begrijpen. NEC draaide een sterk seizoen, had ambities en wilde zijn beste spelers niet zomaar laten gaan. Tegelijk zat daar altijd een risico aan. Een speler kan geblesseerd raken. Zijn vorm kan dalen. De markt kan veranderen.
Bij Sano lijkt NEC dat risico goed te hebben ingeschat.
De afspraak was dat de club deze zomer zou meewerken aan een vertrek. Nu ligt er alsnog een bedrag op tafel dat in de buurt komt van wat NEC voor ogen had. Dat maakt de winterkeuze achteraf sterk. Sano bleef belangrijk op het veld en behoudt zijn enorme transferwaarde.
Dat is voor een club als NEC geen detail.
Hoffenheim kan NEC aan een nieuw transferrecord helpen
Als Sano inderdaad naar Hoffenheim vertrekt, breekt NEC binnen een jaar opnieuw het uitgaande transferrecord. Vorige zomer ging Robin Roefs voor 10,5 miljoen euro naar Sunderland. In de winter kwam daar ook nog tien miljoen euro bij voor Kento Shiogai, die naar VfL Wolfsburg vertrok.
Nu kan Sano daar dus ruim overheen gaan.
Dat is een opvallende ontwikkeling. Niet zo lang geleden waren dit bedragen die vooral bij Ajax, PSV, Feyenoord of AZ hoorden. NEC begeeft zich nu in een andere categorie. Niet structureel als kopende club, maar wel als verkopende club die spelers kan afleveren voor serieuze Europese bedragen.
Dat verandert de status van NEC.
Spelers en zaakwaarnemers zien dat Nijmegen een plek kan zijn waar je jezelf kunt ontwikkelen én een grote stap kunt afdwingen. Voor jonge buitenlandse spelers is dat aantrekkelijk. Zeker als de route naar Duitsland, Engeland of een andere grote competitie zichtbaar wordt.
Sano is daarin een krachtig voorbeeld.
De Bundesliga past bij de stap van Sano
Sano heeft volgens het bericht een voorkeur voor de Bundesliga. Dat is niet vreemd. In Duitsland spelen veel Japanse voetballers, en zijn oudere broer Kaishu staat onder contract bij FSV Mainz 05. Die ging bovendien met Japan mee naar het WK.
Voor Kodai Sano kan de Bundesliga daardoor sportief en persoonlijk logisch voelen.
Hoffenheim is geen club van het allerhoogste Europese schap, maar wel een omgeving waarin spelers zich kunnen ontwikkelen. De competitie is fysiek, intens en tactisch sterk. Voor een middenvelder als Sano kan dat een goede tussenstap zijn richting een nog hoger niveau.
Ook voor NEC maakt dat de transfer begrijpelijk.
De club krijgt een bedrag dat past bij de waarde die Sano inmiddels vertegenwoordigt. De speler krijgt de stap die hij graag wil maken. En Hoffenheim haalt een middenvelder die nog volop groeiruimte heeft.
Dat is de ideale transferdriehoek, al moet de deal natuurlijk nog definitief worden afgerond.
NEC laat zien dat slim beleid miljoenen kan opleveren
De mogelijke Sano-transfer gaat niet alleen over één speler. Het gaat ook over het beleid van NEC. De club heeft de laatste jaren laten zien dat er waarde zit in gericht scouten, durven investeren en spelers tijd geven.
Sano werd niet gehaald als snelle handelswaar. Hij kreeg een lang contract, groeide in de Eredivisie en werd belangrijk in een elftal dat stappen zette. Daarna kwam de markt vanzelf.
Dat klinkt simpel, maar is het niet.
Veel clubs willen spelers goedkoop halen en duur verkopen. Weinig clubs krijgen het in korte tijd meerdere keren voor elkaar. NEC deed het met Roefs, met Shiogai en staat nu opnieuw voor een grote uitgaande transfer.
Daarmee ontstaat ook een nieuwe druk.
Want miljoenen binnenhalen is één ding. Ze goed gebruiken is iets anders. NEC moet straks laten zien wat het met deze inkomsten doet. De selectie moet opnieuw worden ingericht, het sportieve niveau moet bewaakt blijven en de club moet voorkomen dat succes te snel wordt afgeroomd.
Dat is de andere kant van groei.
Sano kan symbool worden van een nieuw NEC
Sano vertrekt waarschijnlijk niet als zomaar een goede speler. Hij kan vertrekken als symbool van een NEC dat groter is gaan denken. Een club die niet meer verbaasd hoeft te zijn als een speler voor twintig miljoen euro wordt verkocht, maar daar wel zorgvuldig mee moet omgaan.
Zijn verhaal past bij een bredere verandering in Nijmegen.
NEC heeft sportief meer kleur gekregen, durft ambitie uit te spreken en is interessant geworden voor spelers die de Eredivisie als opstap zien. Dat maakt de club sterker, maar ook zichtbaarder. En wie zichtbaar wordt, raakt spelers sneller kwijt.
Voor Sano lijkt de volgende stap dichtbij. Voor NEC ligt er een recordbedrag klaar.
Drie jaar geleden begon het met een speler uit Japan voor een half miljoen. Nu kan het eindigen met een Duitse toptransfer die in Nijmegen nog lang zal worden aangehaald.
Dat is geen toeval meer. Dat is groei.



