Summerville krijgt na Japan nog meer gewicht bij Oranje

Crysencio Summerville leek tegen Japan even de speler die Oranje nodig had. Niet omdat hij alles goed deed. Ook niet omdat één goal meteen een heel WK verandert. Wel omdat hij iets bracht wat bij Nederland later pijnlijk verdween: snelheid, dreiging en het gevoel dat er aan de overkant nog iets kon gebeuren.

Dat werd na afloop bijna net zo belangrijk als zijn doelpunt.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Ronald Koeman haalde in de slotfase Cody Gakpo, Donyell Malen en Summerville naar de kant. Daarmee verdween in korte tijd veel loopvermogen en diepte uit het elftal. Valentijn Driessen en de mannen van Kick-off waren daar hard over. Volgens hen trok Koeman na de 2-1 juist de snelheid uit de ploeg, terwijl Japan moest komen en er dus ruimte lag.

Daar zit de kern van de discussie.

Summerville gaf Oranje tegen Japan wat later ontbrak

Summerville begon niet als vanzelfsprekende hoofdrolspeler aan dit WK. Hij kwam binnen als speler met vormvragen, concurrentie en iets te bewijzen. Tegen Japan liet hij zien waarom hij voor Oranje interessant is. Hij zoekt diepte. Hij durft zijn tegenstander op te zoeken. Hij speelt met de blik vooruit.

Zijn goal maakte dat zichtbaar voor iedereen.

Voor Oranje was dat belangrijk, omdat de ploeg lange fases moeite had om Japan pijn te doen. Nederland had veel kwaliteit aan de bal, maar te weinig momenten waarin de Japanse defensie echt uit elkaar werd getrokken. Summerville bracht dat wel. Soms wat wild, soms nog onaf, maar met energie.

Dat soort spelers veranderen het gevoel van een wedstrijd.

Zolang hij op het veld stond, moest Japan rekening houden met ruimte in de rug. Toen hij eruit ging, werd Oranje voorspelbaarder. De ploeg kon minder makkelijk ontsnappen onder druk.

Koeman haalde tegen Japan de snelheid uit zijn ploeg

De kritiek op Koeman draait niet alleen om het feit dat hij wisselde. Iedere bondscoach wisselt. Zeker in een WK-wedstrijd, zeker in warmte, zeker met spelers die niet allemaal negentig minuten kunnen leveren.

Het gaat om het profiel van de wissels.

Gakpo, Malen en Summerville zijn spelers die met loopacties, snelheid en individuele dreiging een tegenstander naar achteren kunnen houden. Als Japan bij een 2-1 achterstand meer risico neemt, ontstaat normaal juist ruimte voor dat soort spelers. Dat was precies het punt van Driessen: Nederland had na de voorsprong kunnen profiteren van de ruimte die Japan moest weggeven.

In plaats daarvan kwam Oranje lager te staan.

Daarmee werd de wedstrijd kleiner voor Nederland en groter voor Japan. De bal bleef minder vaak voorin hangen. De dreiging in de omschakeling nam af. Japan voelde dat het kon blijven duwen.

Dat is achteraf makkelijk gezegd. Maar het wedstrijdbeeld gaf de kritiek wel voeding.

Memphis kon het verschil met Summerville niet verhullen

De invalbeurt van Memphis Depay maakte de discussie nog scherper. Driessen noemde zijn optreden in Kick-off “dramatisch” en stelde dat Memphis “werkelijk niets” liet zien. Ook Jeroen Kapteijns zag weinig explosiviteit en dreiging.

Dat is harde taal, maar het raakt aan een groter punt.

Memphis is in Oranje al jaren meer dan zomaar een aanvaller. Hij heeft status, ervaring en een lange geschiedenis in het Nederlands elftal. Koeman ziet nog altijd waarde in hem. Na Japan zei de bondscoach zelfs dat hij verbeteringen bij Memphis zag, iets waar Driessen zich duidelijk niet in kon vinden.

Het probleem is dat status minder telt wanneer het contrast op het veld zo groot wordt. Summerville bracht snelheid. Memphis vroeg de bal vooral in de voet. Summerville zette Japan onder druk met diepte. Memphis kreeg geen grip op de wedstrijd.

Dan wordt de keuze vanzelf beladen.

Oranje heeft snelheid nodig om wedstrijden open te houden

Tegen Japan werd zichtbaar hoe belangrijk snelheid voor dit Oranje kan zijn. Niet alleen om kansen te creëren, maar ook om een wedstrijd te controleren. Dat klinkt tegenstrijdig, maar is het niet.

Een ploeg die voorin dreiging houdt, zorgt ervoor dat de tegenstander minder makkelijk alles naar voren gooit. Verdedigers blijven twijfelen. Middenvelders durven minder door te stappen. Ruimte achter de laatste lijn blijft een risico.

Als die dreiging verdwijnt, wordt verdedigen zwaarder.

Oranje merkte dat in de slotfase. Japan kon meer druk zetten, omdat Nederland minder mogelijkheden had om onder die druk uit te komen. De bal kwam sneller terug. De afstanden werden groter. De gelijkmaker hing daardoor niet volledig uit de lucht.

Dat maakt Summerville ineens meer dan een leuke debutant met een mooi WK-moment. Hij wordt een tactisch argument.

Summerville kan de pikorde bij Oranje veranderen

Voor het WK leek de aanval van Oranje redelijk vol. Gakpo heeft status. Malen brengt snelheid en rendement. Memphis blijft voor Koeman een vertrouwd gezicht. Xavi Simons kan op meerdere plekken spelen. Brian Brobbey geeft weer een ander profiel.

Summerville moest zich daar ergens tussen vechten.

Na Japan is zijn positie veranderd. Niet omdat hij nu automatisch basisspeler moet zijn. Zo simpel ligt het niet. Maar hij heeft wel iets laten zien wat Oranje hard nodig heeft. En misschien nog belangrijker: zijn afwezigheid maakte duidelijk wat er verdwijnt als hij niet meer op het veld staat.

Dat is vaak de snelste manier waarop een speler belangrijk wordt.

Niet door alleen goed te spelen, maar doordat de ploeg zonder hem minder gevaarlijk oogt.

Richting Zweden wordt Summerville een serieuze Oranje-vraag

De volgende wedstrijd tegen Zweden krijgt daardoor een extra laag. Zweden won ruim van Tunesië en beschikt met Alexander Isak en Viktor Gyökeres over veel aanvalskracht. Oranje kan zich tegen zo’n tegenstander niet veroorloven om alleen maar achteruit te lopen zodra het op voorsprong komt.

Koeman zal moeten nadenken over balans. Hoe houdt hij controle zonder zijn ploeg tandeloos te maken? Hoe beschermt hij zijn verdediging zonder alle snelheid op te offeren? En welke spelers passen bij een wedstrijd waarin ruimte achter de Zweedse defensie juist belangrijk kan worden?

Summerville past in dat gesprek.

Zijn snelheid kan Zweden bezighouden. Zijn drang naar voren kan Oranje lucht geven. Zijn spel is misschien nog niet altijd schoon, maar dat hoeft op een WK niet altijd het eerste criterium te zijn. Soms heeft een ploeg iemand nodig die iets forceert.

Tegen Japan deed hij dat.

Koeman kan Summerville moeilijk negeren na Japan

De discussie rond Koeman ging na Japan vooral over zijn wissels. Begrijpelijk. Oranje gaf een voorsprong weg en de keuzes van de bondscoach speelden daarin een duidelijke rol. Maar onder die discussie ligt nog een tweede vraag: welke spelers maken dit Oranje gevaarlijk?

Summerville heeft daar een sterk antwoord op gegeven.

Hij bracht tempo in een ploeg die soms te voorzichtig oogde. Hij maakte een goal op een moment dat Oranje die hard nodig had. En hij werd na zijn wissel onderdeel van een groter verhaal: zonder snelheid verloor Nederland grip op de wedstrijd.

Dat maakt zijn rol richting de rest van het WK interessant.

Koeman hoeft niet alles om te gooien na één duel. Dat zou ook weer overdreven zijn. Maar hij kan moeilijk doen alsof Summerville slechts een bijrol speelde. De rechtsbuiten heeft iets losgemaakt.

Bij het publiek. In de media. Waarschijnlijk ook in de technische staf.

Of dat genoeg is voor een basisplaats tegen Zweden, moet blijken. Maar één ding is wel duidelijk: Summerville is geen randfiguur meer in dit Oranje-verhaal.

Na Japan heeft hij gewicht gekregen.

Zweeds spitsenduo geeft Oranje alvast huiswerk