Waarom Ryan Babel denkt dat het voetbal een revolutie tegemoet gaat

Ryan Babel ziet een voetbalwereld aankomen waarin meer zwarte managers de grootste functies krijgen en waarin spelers eerder nadenken over geld, netwerk en het leven na hun laatste contract. In zijn LinkedIn-bericht kijkt de oud-Ajacied en 69-voudig Oranje-international veel verder dan voetbal.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Dat heeft met zijn eigen route te maken. Babel stopte in november 2024 officieel als profvoetballer, maar was al jaren bezig met zaken buiten het veld. Vastgoed, branding, muziek, investeringen, begeleiding van sporters. Zijn LinkedIn-profiel zegt eigenlijk genoeg: “Football player by profession, entrepreneur by nature.” Daardoor leest zijn bericht meer als een samenvatting van iets waar hij zelf al langer in leeft.

Ryan Babel ziet aan de top van het voetbal ruimte voor ander leiderschap

De scherpste passage uit zijn bericht gaat over zwarte managers. Babel schrijft dat hij gelooft in een nieuw tijdperk waarin meer zwarte trainers de grootste rollen in het voetbal gaan pakken. Niet alleen zichtbaar zijn, maar echt leiden. Dat verschil is belangrijk. Hij heeft het over invloed, niet alleen over aanwezigheid.

(Tekst gaat verder onder bericht) 

Daarmee raakt hij aan een punt dat in het voetbal al langer speelt. Op het veld is diversiteit vanzelfsprekend, in de dug-out en in de bestuurskamers veel minder, stelt de ex-prof. Babel maakt daar geen dichtgetimmerd maatschappelijk betoog van. Hij houdt het juist simpel. Andere ervaringen leveren volgens hem ander leiderschap op, en dat kan de sport vooruithelpen. Zijn knipoog over interessantere persconferenties maakt het lichter, maar de boodschap eronder is serieus. Het interessante is dat hij diversiteit direct koppelt aan voetbalinhoud. Hij zegt in feite: andere achtergronden kunnen ook andere manieren van leiden opleveren. En dat hoeft geen zwakte te zijn. Eerder het tegenovergestelde.

Van Ajax en Liverpool naar ondernemer met een bredere blik

Dat Babel zo schrijft, past bij hoe zijn loopbaan zich heeft ontwikkeld. Hij debuteerde bij Ajax, vertrok voor veel geld naar Liverpool, keerde later terug in Amsterdam en speelde ook in Duitsland, Spanje, de Verenigde Arabische Emiraten en Turkije. Hij kwam tot 69 interlands voor Oranje. Dat is de bekende versie van Ryan Babel.

De andere versie liep daar al jaren naast. Hij investeerde vroeg in vastgoed, bouwde aan zijn eigen merk, richtte een muziekbedrijf op en profileert zich op LinkedIn nadrukkelijk als ondernemer. Via Sport Legacy is hij bovendien betrokken bij een organisatie die sporters wil helpen om een tweede carrière op te bouwen buiten hun sport. Dan ga je vanzelf anders kijken naar wat een voetballoopbaan eigenlijk is.

Daar zit ook de geloofwaardigheid van zijn boodschap. Babel schrijft niet alleen dat spelers verder moeten kijken dan de volgende wedstrijd. Hij heeft dat zelf ook gedaan. Niet perfect, niet in één rechte lijn. Maar wel zichtbaar.

Babel staat niet alleen: Dumfries, Gakpo en zelfs Kik Pierie laten dezelfde beweging zien

Juist daarom is zijn bericht ook groter dan één persoonlijke post. Babel is niet de enige voetballer die zich op LinkedIn of daarbuiten steeds nadrukkelijker als ondernemer en denker profileert. Denzel Dumfries doet dat bijvoorbeeld ook. Op LinkedIn beschrijft de Oranje-international zichzelf als profvoetballer, investeerder, ondernemer en spreker. Cody Gakpo presenteert zich daar als speler van Liverpool én oprichter van CMG Nexus, met interesse in venture investing en persoonlijke branding.

Zelfs een speler als Kik Pierie, die een voetballend minder bekend profiel heeft dan Babel of Dumfries, spreekt openlijk over financiële planning, investeren en het helpen van andere voetballers. In zijn geval kwam dat besef mede door blessures en de vraag hoe snel een carrière kan kantelen. De kleur van zijn verhaal is anders, maar de kern raakt aan hetzelfde punt: spelers willen steeds minder alleen voetballer zijn. Ze willen voorbereid zijn op wat daarna komt. Daarin heeft Babel dus een punt. Hij beschrijft iets wat je op meerdere plekken in het voetbal begint te zien.

In de kleedkamer van nu draait het minder alleen om de volgende wedstrijd

Het tweede deel van Babels bericht gaat over spelers zelf. Hij schrijft dat meer voetballers nadenken over financiën, netwerken en kansen buiten het veld. De klassieke prof die alleen leeft van training naar wedstrijd en de rest later wel uitzoekt, lijkt minder vanzelfsprekend te worden.

Dat betekent niet dat elke kleedkamer ineens vol zit met investeerders en ondernemers. Zo hard moet je het niet maken. Wel lijkt het erop dat er een generatie opstaat die zich bewuster is van de eindigheid van voetbal. Clubs duren even, contracten nog korter. Een lichaam kan opeens niet meer meewerken. Dat besef dwingt spelers soms eerder naar buiten te kijken. Babel noemt ook zijn zaakwaarnemer als iemand die daarin voor hem belangrijk was. Dat is veelzeggend. Niet als transferregelaar alleen, maar als iemand die hem hielp om verder vooruit te denken. Dat beeld van begeleiding wordt in het voetbal waarschijnlijk ook breder.

De revolutie waar Babel over praat zit dus op twee plekken tegelijk

Aan de ene kant ziet hij een verschuiving in wie het voetbal gaat leiden. Meer zwarte managers, meer verschillende vormen van gezag, meer perspectieven aan de top. Aan de andere kant ziet hij spelers die niet meer wachten tot hun carrière stopt om na te denken over de rest van hun leven. Die twee lijnen horen bij elkaar. Als spelers anders naar hun toekomst kijken, ontstaat er op termijn ook een andere groep oud-spelers. Mensen die niet alleen in tv-studio’s of op trainingsvelden terechtkomen, maar ook in bedrijven, besturen, investeringen en maatschappelijke projecten. Dan verandert vanzelf ook wie er later terugkeert in het voetbal met invloed.

Daarmee krijgt Babels slotzin extra gewicht: “The game ends. Your legacy shouldn’t.” Dat is geen losse oneliner. Het is de kern van hoe hij zelf naar sport lijkt te kijken. Het spel stopt. De vraag is wat er dan al staat. Babel voorspelt niet alleen een revolutie. Hij lijkt er zelf al een tijdje middenin te zitten.