Engeland geeft WK meteen het eerste Tuchel-signaal
Inhoudsopgave
Engeland is het WK begonnen met een 4-2 zege op Kroatië en dat cijfer zegt veel. Niet alles, maar wel veel. Tegen een land dat op de laatste twee WK’s nog tweede en derde werd, liet de ploeg van Thomas Tuchel meteen zien waarom de verwachtingen opnieuw groot zijn.
(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Harry Kane scoorde twee keer. Jude Bellingham maakte kort na rust de 3-2. Marcus Rashford besliste het duel in de slotfase. Kroatië kwam in de eerste helft nog twee keer terug, maar na rust duwde Engeland de wedstrijd alsnog naar zich toe.
Dat is precies het signaal dat Engeland wilde afgeven.
Niet alleen winnen. Ook doordrukken.
Engeland krijgt tegen Kroatië meteen een serieuze WK-test
Een openingswedstrijd op een WK is vaak ongemakkelijk. Spanning, warmte, voorzichtigheid, spelers die nog in toernooiritme moeten komen. Voor Engeland kwam daar nog iets bij: Kroatië is geen tegenstander die snel omvalt.
Dat bleek ook in Dallas. Kane zette Engeland twee keer op voorsprong, maar Kroatië bleef terugkomen. Martin Baturina maakte fraai de 1-1 en Petar Musa zorgde vlak voor rust voor de 2-2, na een slimme kopassist van Ivan Perisic.
Voor Engeland was dat een testmoment.
In eerdere toernooien kreeg de ploeg vaak het verwijt dat het in lastige fases te voorzichtig werd. Te veel controle zoeken. Te weinig versnellen. Te lang wachten tot de wedstrijd vanzelf weer goed zou vallen.
Dit keer gebeurde er iets anders.
Na rust kwam Engeland scherper uit de kleedkamer. Kane vertelde na afloop bij de BBC dat Tuchel in de rust had gevraagd om het tempo op te voeren, man tegen man te spelen en Kroatië volledig onder druk te zetten. Volgens Kane was dat precies wat Engeland daarna liet zien.
Dat voelde je ook in het wedstrijdverloop.
Tuchel ziet Engeland na rust loskomen
De 3-2 van Bellingham viel al in de eerste minuut na rust. Zo’n moment verandert een wedstrijd. Kroatië had net twee keer teruggevochten en moest meteen opnieuw achter de bal aan.
Voor Engeland was het meer dan een goal. Het was een bevestiging van de aanpak.
Tuchel koos er later ook niet voor om de voorsprong alleen maar dicht te timmeren. In de 72ste minuut kwamen Marcus Rashford, Bukayo Saka en Morgan Rogers binnen. Dat zijn geen wissels waarmee een ploeg alleen de laatste twintig minuten wil overleven.
Engeland bleef vooruit denken.
Rashford maakte in de 85ste minuut de 4-2 na een snelle tegenaanval. Kroatië was op zoek naar de gelijkmaker, Engeland vond de ruimte. Simpel, direct, beslissend.
Daar zit misschien het verschil met eerdere Engelse teams. Deze ploeg heeft spelers die een wedstrijd kunnen controleren, maar ook spelers die ineens meters maken en pijn doen zodra een tegenstander risico neemt.
Dat maakt Engeland gevaarlijk.
Kane geeft Engelse titelhoop meteen een fundament
Harry Kane begon zijn WK zoals Engeland het nodig had. Twee goals, een record en opnieuw de uitstraling van een spits die weet wat zijn rol is.
Zijn eerste goal kwam vanaf de strafschopstip. Eerst stopte Dominik Livakovic zijn inzet, maar de Kroatische keeper kwam te vroeg van zijn lijn. Kane kreeg een herkansing en benutte die wel. Daarmee werd hij de speler met de meeste rake strafschoppen in reguliere speeltijd op WK’s.
Zijn tweede goal was een kopbal uit een hoekschop van Declan Rice.
Het zegt iets over Kane dat hij op meerdere manieren belangrijk kan zijn. Hij hoeft niet constant in beeld te zijn om de wedstrijd te raken. Penalty, kopbal, aanspeelpunt, leider. Engeland heeft genoeg talent om hem heen, maar Kane blijft de vaste grond onder de ploeg.
Tegen Kroatië speelde hij bovendien zijn 115de interland, waarmee hij op gelijke hoogte kwam met David Beckham. Alleen Peter Shilton en Wayne Rooney staan nog boven hem. Qua doelpunten is Rooney al lang gepasseerd. Kane staat inmiddels op 81 goals voor Engeland.
Dat zijn cijfers die bij een aanvoerder passen.
Engeland ziet Bellingham en Rashford op het juiste moment opstaan
Kane was de hoofdrolspeler, maar Engeland had meer nodig. Bellingham maakte vlak na rust de goal die de wedstrijd opnieuw openbrak voor de Engelsen. Rashford maakte het af toen Kroatië in de slotfase ruimte moest laten.
Dat is belangrijk voor Tuchel.
Een WK win je zelden met één speler. Zeker Engeland niet. De selectie heeft zoveel kwaliteit dat het bijna gevaarlijk wordt als alles alsnog rond Kane moet draaien. Tegen Kroatië zag je dat er meerdere routes naar gevaar zijn.
Bellingham kan vanuit het middenveld in de zestien komen. Rashford kan als invaller een wedstrijd op snelheid beslissen. Saka en Madueke geven opties vanaf rechts. Gordon bracht energie vanaf links. Rice leverde uit standaardsituaties.
Het is nog vroeg, maar de breedte van Engeland kwam meteen in beeld.
Dat geeft Tuchel keuzes. En keuzes zijn op een WK vaak net zo belangrijk als de basiself.
Kroatië laat zien waarom Engeland nog niet mag zweven
Toch was het niet alleen maar perfect. Kroatië kwam twee keer terug in de eerste helft en liet zien dat Engeland nog steeds kwetsbaar kan zijn zodra een tegenstander rustig blijft en de juiste momenten kiest.
Baturina kreeg ruimte om af te werken. Musa kon vlak voor rust toeslaan. Perisic liet met zijn assist zien dat ervaring op een WK blijft tellen, ook als een ploeg onder druk staat.
Dat zal Tuchel meenemen.
Engeland maakte indruk, maar gaf ook genoeg weg om niet meteen te gaan zweven. Dat is misschien juist gezond. Een openingszege tegen Kroatië geeft vertrouwen. Een 4-2 met een paar waarschuwingen houdt de ploeg wakker.
Wayne Rooney noemde de prestatie bij de BBC geweldig, maar wees er ook op dat het toernooi pas echt begint in de knock-outfase. Dat is precies de maatstaf voor Engeland.
Groepswedstrijden winnen is mooi. Indruk maken ook. Maar deze generatie wordt beoordeeld op wat er gebeurt als de druk straks nog groter wordt.
Engeland stuurt met Tuchel vroeg een boodschap het WK in
Argentinië maakte indruk. Frankrijk liet zich al zien. De grote landen zijn meteen onderwerp van gesprek. Engeland wilde daar niet achteraan lopen en deed dat ook niet.
De zege op Kroatië is geen garantie voor een lange zomer. Eén wedstrijd blijft één wedstrijd. Kroatië had zijn momenten en Engeland zal verdedigend scherper moeten worden. Maar de manier waarop de ploeg na rust reageerde, gaf wel een eerste beeld van wat Tuchel wil zien.
Tempo. Druk. Spelers die vooruit durven. Wissels die de wedstrijd niet kleiner maken.
Dat is voor Engeland veel waard.
De ploeg heeft vaak genoeg grote namen gehad. Grote verwachtingen ook. Het verschil moet dit WK zitten in de manier waarop die kwaliteit wordt gebruikt wanneer een wedstrijd begint te schuren.
Tegen Kroatië kreeg Engeland dat eerste schuurmoment al voor rust.
Na rust kwam het antwoord.
Daarom voelt deze 4-2 niet alleen als een goede start. Het voelt als het eerste Tuchel-signaal van dit WK.



