Ajax scoort 4-1: Toch valt dit op in tweede helften van Ajax

Het patroon begint herkenbaar te worden. Ajax start wedstrijden vaak met energie en duidelijke intenties, maar verliest na rust geregeld de grip. Het spel wordt slordiger, de afstanden groter en de tegenstander komt terug in de wedstrijd, ongeacht het niveau. Ondertussen leidt Ajax met 4-1 over Fortuna Sittard, maar het verval blijft zichtbaar.

(tekst gaat verder onder afbeelding)

Tegenstanders passen zich aan in de Eredivisie

In de Johan Cruijff Arena begint Ajax meestal dominant aan wedstrijden. De opbouw is herkenbaar, de backs schuiven door, het middenveld zoekt combinaties tussen de linies. Dat werkt zolang de tegenstander afwacht.

Na rust verandert het beeld vaak. Tegenstanders zetten hoger druk, spelen met meer druk en nemen meer risico. Plots moet Ajax andere oplossingen vinden. De lange bal verschijnt vaker en spelers maken meer fouten onder druk.

Het wijst eerder op een ploeg die moeite heeft met schakelen wanneer het plan A wordt dichtgezet. Het blijkt een kwetsbaarheid te zijn van de ploeg van Grim. 

De rol van Grim en de technische staf 

Rust is het moment waarop trainers wedstrijden proberen te kantelen. Aanpassingen in positionering, pressing of personele keuzes maken dan het verschil. Bij Ajax lijkt dat effect minder zichtbaar.

Wissels volgen regelmatig pas wanneer het spel al gekanteld is. Soms logisch, want een trainer wil stabiliteit bewaren, maar het voedt het gevoel dat Ajax vaker reageert dan anticipeert. Dat gevoel leeft onder supporters, zeker wanneer een voorsprong na rust snel verdampt.

Of het werkelijk een tactisch probleem is, valt van buitenaf lastig hard te maken. Wat zichtbaar is: tegenstanders komen energieker uit de kleedkamer dan Ajax. Dat beeld herhaalt zich.

Fitheid, focus of veldbezetting?

Er zijn meerdere verklaringen mogelijk. Fysiek verval kan een rol spelen, zeker in een ploeg waarin spelers nog zoekende zijn naar vaste patronen met de vele wisselingen die hebben plaatsgevonden dit seizoen. Ook mentale scherpte speelt mee. Eén tegengoal kan de twijfel doen toenemen over zeer jonge ploeg. 

Toch zit het mogelijk vooral in veldbezetting. Wanneer de tegenstander van aanpak verandert, lijkt Ajax de oplossing niet te kunnen vinden. Ze vinden niet de vrije man en vervallen terug in slechte gewoontes.

Zoals backs die opkomen en ruimtes achterlaten, middenvelders die zich niet aanspeelbaar kunnen maken en aanvallers die de ruimtes niet kunnen benutten. Daar ligt in tweede helften geregeld de pijn. Tegenstanders vinden daar meters.

Het zijn optimistischere tijden bij Ajax, dat steeds meer lijkt te leunen op de jeugd waar het zo bekend om staat.