Dit zegt alimentatiezaak Schweinsteiger over scheidingen in topsport

Toen bekend werd welk bedrag Bastian Schweinsteiger maandelijks moet betalen voor de zorg van zijn kinderen met voormalig toptennisster Ana Ivanović, ging het nieuws vooral rond vanwege één detail: de hoogte. Vijftienduizend euro per kind per maand. Een bedrag dat voor de meeste mensen nauwelijks te bevatten is.

Toch zegt die uitspraak minder over luxe of excessen, en meer over hoe rechtbanken kijken naar scheidingen binnen de absolute top van de sport.

Wie alleen naar het bedrag kijkt, mist het grotere verhaal.

Niet de breuk, maar het leven ervoor

In alimentatiezaken draait het zelden om straf of moreel oordeel. Zeker niet bij kinderalimentatie. De kernvraag is vrijwel altijd dezelfde: hoe leefden de kinderen vóór de scheiding, en wat is nodig om die situatie zo veel mogelijk voort te zetten?

Volgens de beschikbare informatie keek de rechtbank op Mallorca nadrukkelijk naar die periode vóór de breuk. Naar de manier van wonen, de dagelijkse zorg, de begeleiding, de structuur. En ja, ook naar de mensen die daarbij betrokken waren: nannies, huishoudelijk personeel, vaste opvang.

Dat klinkt buitensporig, maar juridisch is het logisch. In dit soort zaken geldt continuïteit als uitgangspunt. Kinderen mogen door een scheiding niet plots in een totaal andere werkelijkheid terechtkomen, zeker niet als de financiële middelen dat kunnen voorkomen.

Topsportinkomens vervormen het referentiekader

Bij doorsnee scheidingen wordt alimentatie vaak berekend op basis van inkomen, draagkracht en een vrij strak normenkader. In de wereld van oud-topsporters werkt dat anders. Inkomens zijn grillig, vermogens complex en levensstijlen extreem vergeleken met het gemiddelde. Daarbij speelt mee dat ook Ivanović tijdens haar actieve loopbaan tot de absolute wereldtop in het tennis behoorde en jarenlang op het hoogste financiële niveau opereerde.

Schweinsteiger verdiende in zijn actieve carrière tientallen miljoenen euro’s. Ook na zijn loopbaan blijft hij zichtbaar en financieel actief als analist en ambassadeur. Dat verleden telt mee. Niet omdat hij nu nog moet leven alsof hij speler is, maar omdat zijn vermogen en verdiencapaciteit een andere schaal hebben.

Rechtbanken corrigeren daar niet voor naar beneden. Ze passen het kader juist aan naar boven.

Alimentatie is geen beloning, maar een afspiegeling

Het idee dat alimentatie een soort beloning is voor de ex-partner leeft hardnekkig, zeker bij publieke figuren. In werkelijkheid gaat het hier om afspraken die volledig losstaan van emoties of schuldvragen.

In deze zaak gaat het om kinderalimentatie, niet om partneralimentatie. Dat verschil is essentieel. Het geld is bedoeld om het leven van de kinderen vorm te geven zoals dat vóór de scheiding al gebeurde. De ouder die betaalt, koopt daar geen invloed of extra zeggenschap mee. De ouder die ontvangt, krijgt er geen vrijheid zonder verantwoording voor terug.

Dat maakt het bedrag zakelijker dan het op het eerste gezicht lijkt.

De stille strategie van bekende sportkoppels

Een vergelijkbare benadering was eerder te zien bij andere Nederlandse en internationale sportkoppels, waar na een breuk bewust werd gekozen voor rust en het creëren van een veilige omgeving voor de kinderen, buiten de schijnwerpers om. Neem Yolanthe met Wesley Sneijder.

Opvallend is hoe weinig ruis er rond deze scheiding is ontstaan. Geen moddergooien, geen interviews vol verwijten, geen juridische strijd in de media. Dat is geen toeval.

Steeds vaker kiezen bekende sporters bewust voor stilte. Niet omdat er niets speelt, maar omdat elke publieke uitspraak de onderhandelingspositie kan beïnvloeden. En vooral: omdat het imago op lange termijn zwaarder weegt dan het korte nieuws.

In dat licht past ook de bereidheid om duidelijke, bindende afspraken te maken. Rust kopen, zo wordt dat soms genoemd. Voor de buitenwereld oogt het als afstandelijkheid, maar juridisch is het vaak de snelste weg naar stabiliteit.

Wat deze zaak laat zien over moderne scheidingen

De zaak-Schweinsteiger laat zien hoe scheidingen aan de top verschuiven. Minder drama, meer contract. Minder emotie in het openbaar, meer precisie achter gesloten deuren.

Het bedrag van 15.000 euro per kind per maand is daarbij geen uitzondering, maar een logisch gevolg van een leven dat jarenlang op een ander niveau werd geleefd. Wie dat niveau jarenlang accepteerde binnen een huwelijk van twee internationale topsporters, accepteert het juridisch ook bij het einde ervan.

Daar zit misschien wel de belangrijkste les. Succes, zeker in de topsport, stopt niet bij de laatste wedstrijd. Het werkt door. In vermogens, in verwachtingen, en uiteindelijk ook in rechtszaken die voor buitenstaanders buitensporig lijken, maar binnen hun eigen logica opvallend consequent zijn.

En misschien is dat juist de reden waarom deze scheiding, ondanks alles, zo geruisloos verloopt. Niet omdat het makkelijk was. Maar omdat beide partijen wisten wat er op het spel stond.