Wat maakte ‘IJzeren Rinus’ Israël zo legendarisch?

Rinus Israël, de aanvoerder van het Feyenoord-team dat in 1970 geschiedenis schreef door de Europa Cup I te winnen, is op 83-jarige leeftijd overleden. De Amsterdammer, beter bekend als 'IJzeren Rinus', groeide in Rotterdam uit tot een voetballegende. Samen met Theo ‘De Tank’ Laseroms vormde hij een gevreesd centraal duo, waarmee hij grote successen vierde in De Kuip.

Zijn familie maakte het overlijden bekend via Facebook. Kleinzoon Davey de Haze schreef: “Lieve opa. Je hebt tot het laatste toe gevochten, maar zelfs jij kon deze onmogelijke strijd niet winnen. Zo trots op je, ik ga je zo erg missen. Bedankt voor alles, hou van je voor altijd.” Ook kleindochter en oud-handbalster Rachel de Haze deelde een emotioneel bericht: “Voor altijd, ga je missen mijn liefste.”

Een Amsterdammer die Rotterdam veroverde

Israël werd geboren in Amsterdam-Noord en begon zijn profcarrière bij DWS uit de Spaarndammerbuurt. In zijn eerste seizoen als prof werd hij kampioen van de Eerste Divisie, waarna de club als promovendus direct landskampioen werd — een ongekende prestatie in het Nederlandse voetbal.

In 1966 verhuisde hij voor een recordbedrag van 450.000 gulden naar Feyenoord. Met zijn Amsterdamse tongval viel hij direct in de smaak bij het Rotterdamse publiek, vooral vanwege zijn keiharde en eerlijke spel. Hij kreeg al snel de bijnaam ‘IJzeren Rinus’ en groeide uit tot boegbeeld van de club.

De legendarische avond in Milaan

Het absolute hoogtepunt van zijn loopbaan beleefde Israël als captain van het elftal dat in 1970 de Europa Cup I won. In de finale tegen Celtic was hij beslissend: hij scoorde de gelijkmaker en gaf de assist op Ove Kindvall, die in de verlenging de winnende maakte. Feyenoord werd daarmee de eerste Nederlandse club ooit die beslag legde op de felbegeerde beker met de grote oren.

Later dat jaar won Feyenoord ook de wereldbeker voor clubteams. In de finale speelde ook Joop van Daele, die kortgeleden overleed. Israël won daarnaast nog de UEFA Cup (1974) en werd drie keer landskampioen met de Rotterdammers.

IJzersterk in Oranje

Israël debuteerde in 1964 in het Nederlands elftal in een uitwedstrijd tegen België en kwam uiteindelijk tot 47 interlands. Hij maakte deel uit van de selectie die op het WK van 1974 de finale haalde in West-Duitsland. Hij speelde als invaller een aantal wedstrijden, maar bleef op de bank tijdens de eindstrijd tegen Duitsland. Zijn laatste interland was op dat toernooi.

In een in memoriam op de website van de KNVB wordt Israël geroemd als "de centrale verdediger met een uitstekend inzicht". De bond schrijft: “Alleen spreken over zijn bijnaam zou de voetballer Rinus Israël tekortdoen. Weinig spelers konden zo’n mooie lange pass geven. Hij heerste in de lucht, zowel aanvallend als verdedigend was hij ijzersterk met het hoofd.”

Spraakmakend langs de lijn

Na zijn spelerscarrière werd Israël trainer, onder meer bij FC Den Bosch, PEC Zwolle, ADO Den Haag en Feyenoord. Buitenlandse successen boekte hij als kampioen met Dinamo Boekarest (1992) en Al-Wahda (2001). In 2003 leidde hij ADO Den Haag naar promotie naar de Eredivisie.

Ook als trainer had hij zijn uitgesproken karakter. Tijdens een wedstrijd met FC Den Bosch noemde hij een kale grensrechter gekscherend “Hé krullenbol!” — een moment dat legendarisch werd op de Nederlandse televisie. Israël zei daar later over:
“Ik ben meer van recht voor zijn raap en dan floept er weleens iets uit wat anderen niet leuk vinden.”

Video: 🎥 “Hé krullenbol!” — Rinus Israël schrijft televisiegeschiedenis met legendarische opmerking tegen kale grensrechter.

Over zijn samenwerking met verschillende bondscoaches was hij ook open:
“Ik kon goed met Dick Advocaat overweg toen hij bondscoach was en ik zijn assistent. Hij heeft het hart op de tong. Later kwam Guus Hiddink, maar die dacht over alles na, ging strategisch met mensen om en daar hou ik niet zo van.”

In 1994 was hij assistent van Hiddink bij het WK in de Verenigde Staten. Later keerde hij terug naar Feyenoord als scout en was hij nog actief als trainer bij amateurclubs zoals VV Young Boys en OFC Oostzaan.

Meer dan een voetbalicoon

Buiten het veld bleef Israël een geliefde en nuchtere persoonlijkheid. In Landsmeer, waar hij woonde, was hij een vaste gast in een lokale fietsenwinkel. Daar dronk hij dagelijks koffie en vertelde hij voetbalverhalen aan iedereen die het wilde horen. De eigenaar van de zaak richtte zelfs een speciaal hoekje voor hem in — als eerbetoon aan de lokale held.

Video: Op bezoek bij de fietsenwinkel waar Israel tot kort voor zijn dood regelmatig koffie kwam drinken.