Hoe Hendriks van Feyenoord-exit naar Bundesliga-klapper groeide
Inhoudsopgave
Ramon Hendriks vertrok in de zomer van 2024 zonder veel rumoer bij Feyenoord. VfB Stuttgart betaalde toen ongeveer 750.000 euro voor een verdediger die in Rotterdam nooit echt vast op zijn plek kwam. Nu hangt er volgens Duitse berichtgeving een vraagprijs van veertig miljoen euro om hem heen.
(Tekst gaat verder onder afbeelding)

De stap van Hendriks voelt daardoor ineens groter dan een geslaagde transfer alleen. Hij is in Duitsland niet zomaar beter geworden, hij is in korte tijd veranderd van een speler die bij Feyenoord tussen verhuurbeurten en kansen in het eerste bleef hangen naar een verdediger die Stuttgart alleen voor topgeld wil laten gaan. Dat zegt iets over hem. En misschien ook iets over timing in Rotterdam.
Bij Feyenoord en Vitesse bleef Ramon Hendriks lang in beweging
Hendriks had bij Feyenoord nooit een rechte route. Hij kwam uit de opleiding, debuteerde in het eerste, maar zwierf daarna door via NAC Breda, FC Utrecht, Jong FC Utrecht en Vitesse. Dat patroon zie je vaker bij spelers die wel talent hebben, maar niet precies op het juiste moment in een elftal vallen.
In zijn tijd bij Feyenoord kwam Hendriks uiteindelijk tot beperkte minuten in De Kuip. Hij had wel iets interessants als profiel: linksbenig, groot, rustig aan de bal en inzetbaar als linker centrale verdediger. Alleen is dat nog geen garantie voor een doorbraak. Een speler kan bij zijn eigen club net in een grijs gebied blijven hangen en elders ineens veel sneller doorpakken. Bij Hendriks lijkt dat precies te zijn gebeurd.
VfB Stuttgart gaf Hendriks een plek in een ploeg die meedoet in de Bundesliga
De context in Stuttgart helpt ook. De club staat vierde in de Bundesliga en doet nog mee in Europa, met FC Porto als eerstvolgende tegenstander in de Europa League Final Stage. Onder Sebastian Hoeneß won Stuttgart 53 procent van zijn wedstrijden en pakt de ploeg gemiddeld 1,81 punt per duel. Dat is geen toevallige tussenstop voor een speler, maar een serieuze omgeving om in te groeien.
Hendriks kwam daar terecht in een elftal dat moest presteren, niet in een projectploeg zonder druk. Dat maakt zijn ontwikkeling interessanter. Hij hoefde zich niet alleen staande te houden, maar ook direct mee in een team dat bovenin draait. En dat lijkt hem te hebben geholpen. Dit seizoen kwam hij al tot 1.327 minuten in de Bundesliga. Daarin noteerde hij een passnauwkeurigheid van 90,7 procent, won hij 68,5 procent van zijn duels en 65,2 procent van zijn luchtduels. Hij gaf twee assists, maakte 23 tackles, 12 onderscheppingen en werd slechts vijf keer voorbijgedribbeld. Dat zijn geen cijfers die schreeuwen, maar wel cijfers die wijzen op een verdediger die betrouwbaar wordt gevonden.
De linksbenige centrale verdediger is ook in Duitsland schaars
Daar zit een deel van de prijsstijging. Hendriks is 23, linksbenig en speelt centraal achterin. Dat profiel is in Europa al snel gewild. Clubs zoeken op die plek niet alleen een verdediger die zijn duels wint, maar ook iemand die het spel kan openen, rust aan de bal heeft en aan de linkerkant van een defensie natuurlijk oogt. Dat zijn er minder dan veel mensen denken.
Precies daarom voelt die veertig miljoen ook niet alleen als hype. Vraagprijs is nog geen marktwaarde, dat moet erbij worden gezegd. En Stuttgart profiteert ongetwijfeld ook van de markt waarin jonge verdedigers snel duurder worden. Alleen komt dat bedrag ook ergens vandaan. Hendriks past in een profiel waar steeds meer clubs naar zoeken.
Dat blijkt ook uit de omgeving waarin hij nu speelt. Teamgenoot Finn Jeltsch wordt inmiddels gevolgd door clubs als Liverpool, Arsenal en Bayern München. Als meerdere verdedigers binnen één ploeg zo nadrukkelijk op de radar staan, zegt dat meestal iets over hoe naar die defensie en die club wordt gekeken. Stuttgart geldt op dit moment niet alleen als goede subtopper, maar ook als plek waar verdedigers zich zichtbaar ontwikkelen.
In vergelijking met Feyenoord-oplossingen oogt Hendriks nu anders
Bij Feyenoord staat Anel Ahmedhodzic dit seizoen veel minuten centraal achterin. Hij is een vaste waarde, rechtsbenig, sterk in luchtduels en in de opbouw degelijk. Dat is een ander type dan Hendriks, en ook een andere route. Ahmedhodzic is gehaald om er meteen te staan. Hendriks kwam uit de opleiding en moest zich langzaam naar boven werken.
Dat verschil is belangrijk. Je kunt niet zomaar zeggen dat Feyenoord Hendriks nu één op één had moeten houden als oplossing voor het huidige elftal. Zo eenvoudig werkt selectiebouw niet. Tegelijk kun je wel vaststellen dat linksbenige centrale verdedigers met Bundesliga-potentie zeldzaam blijven. Als zo’n speler uit je eigen opleiding vertrekt voor 750.000 euro en twee jaar later in Duitsland richting veertig miljoen schuift, dan gaat de vergelijking vanzelf leven.
Voor Feyenoord zit de pijn niet alleen in geld, maar ook in wat had kunnen groeien
De financiële draai springt meteen in het oog. Van 750.000 euro naar een vraagprijs van veertig miljoen is enorm, los van de vraag of een club dat straks werkelijk betaalt. Feyenoord profiteert bij een transfer nog via een doorverkooppercentage en opleidingsvergoeding, dus helemaal uit beeld verdwijnt die route niet. Toch zit de grootste spanning ergens anders. Niet in de vraag of Feyenoord hem toen per se had moeten houden, maar in het besef dat sommige spelers pas na hun vertrek laten zien hoe veel er nog in zat. Dat blijft een van de lastigste onderdelen van topvoetbal. Zeker bij een club die tegelijk moet winnen, opleiden en verkopen.
Misschien is dat ook waarom het verhaal van Hendriks nu zo aanspreekt. Hij vertrok stil, zonder het gevoel dat er een groot gemis de deur uitliep. Twee jaar later staat hij in een ploeg die vierde staat in Duitsland, speelt hij Europese wedstrijden en hangt er een bedrag om hem heen dat in Rotterdam onmogelijk over het hoofd wordt gezien. Dat maakt zijn ontwikkeling niet automatisch tot een fout van Feyenoord. Wel tot een verhaal dat steeds meer schuurt. En precies daarom blijft het interessant om te volgen wat Stuttgart deze zomer doet. Want als Hendriks echt voor topgeld vertrekt, wordt zijn Feyenoord-exit achteraf nog een stuk groter.



