Degradatievoetbal kruipt onder de huid in Almelo

Het is geen incident meer. Heracles Almelo staat achttiende in de Eredivisie met 17 punten uit 24 wedstrijden en een doelsaldo van 31-62. Dat zijn cijfers die zelden bij toeval ontstaan. In Almelo groeit het besef dat dit seizoen niet meer draait om ambities of ontwikkeling, maar om overleven.

De vraag is niet langer of het moeilijk wordt. De vraag is of het nog te keren is.

De harde cijfers van Heracles in de Eredivisie

Zeventien punten. Twee overwinningen in de laatste reeks. 62 tegengoals – het hoogste aantal in de competitie. Alleen dat laatste getal zegt al veel.

Heracles krijgt te makkelijk goals tegen. Uit bij Go Ahead Eagles liep het zondag uit op 4-0. Eerder dit seizoen waren er meer wedstrijden waarin het team al vroeg achter de feiten aan liep. Het patroon is herkenbaar: moeite in de duels, kwetsbaar bij standaardsituaties en een defensie die onder druk snel openvalt.

Een ploeg die 62 doelpunten incasseert na 24 speelronden moet elke week minimaal twee keer scoren om kans te maken. Dat is een zware rekensom.

Het verschil met de concurrentie onderin

Telstar (18 punten) en NAC Breda (22 punten) staan nog binnen bereik. Ook FC Volendam en Excelsior zitten niet veilig. De afstand is dus niet onoverbrugbaar.

Maar het verschil zit in trend.

Waar concurrenten af en toe een puntje sprokkelen of een onverwachte overwinning pakken, oogt Heracles zoekend. Het spel is wisselvallig, de automatismen ontbreken. Er zijn fases waarin het tempo zakt en het vertrouwen zichtbaar weglekt.

Dat is misschien nog zorgwekkender dan de stand zelf.

De mentale druk in Almelo

Degradatievoetbal kruipt onder de huid. Dat zie je terug in keuzes op het veld. Voorzichtiger inspelen. Sneller de lange bal. Minder risico nemen.

Heracles lijkt soms te twijfelen tussen vasthouden aan het eigen spel en overleven met pragmatisme. Die aarzeling kost punten. Tegen directe concurrenten zijn dit soort details beslissend.

In Almelo weet men hoe dun de lijn is. De club promoveerde twee jaar geleden, bouwde aan stabiliteit, maar staat nu opnieuw op de rand van de Keuken Kampioen Divisie. Dat vooruitzicht heeft financiële én sportieve gevolgen.

Is er nog perspectief voor Heracles?

Er zijn nog tien speelronden te gaan. In theorie is alles mogelijk. Eén goede serie kan het beeld kantelen. Zeker als er onderlinge duels tegen concurrenten aankomen.

Toch wijzen meerdere signalen in dezelfde richting:

• Het hoge aantal tegengoals

• Het gebrek aan stabiliteit

• Het lage puntenaantal na 24 wedstrijden

• De vorm van directe concurrenten. NAC won de laatste 2 duels bijvoorbeeld.

Dat betekent niet dat degradatie onafwendbaar is. Maar het betekent wel dat Heracles niet meer afhankelijk kan zijn van toeval of hoop.

Er zal structureel beter verdedigd moeten worden. De ploeg zal volwassen moeten spelen in wedstrijden waarin het rommelig wordt. En bovenal: er moet geloof terugkomen.

De realiteit onderaan de Eredivisie

Onderin draait het zelden om mooi voetbal. Het draait om details, om tweede ballen, om standaardsituaties. Om 1-0-overwinningen die niemand zich herinnert, behalve op de ranglijst.

Heracles heeft nog tijd. Maar niet veel.

Leestip: Assistent Go Ahead meegenomen door politie: beeldvorming sneller dan de feiten