Brobbey verandert de spitsendiscussie bij Oranje

Brian Brobbey heeft de spitsendiscussie bij Oranje in één wedstrijd veranderd. Twee goals tegen Zweden doen dat nu eenmaal. Zeker op een WK, waar vorm en gevoel soms sneller tellen dan plannen die vooraf zijn bedacht.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Voor het duel met Zweden was Brobbey vooral een optie. Een spits met specifieke kwaliteiten, handig voor bepaalde wedstrijdbeelden, maar niet vanzelfsprekend de man om een aanval op te bouwen. Na zijn optreden klinkt dat anders. Winston Bogarde en Ronald de Boer zien hem inmiddels als eerste spits van Oranje in de knock-outfase.

Dat zegt veel.

Niet alleen over Brobbey zelf, maar ook over het type Oranje dat Ronald Koeman straks wil zien. Met Brobbey in de punt speelt Nederland anders dan met Donyell Malen. Directer. Fysieker. Met meer houvast voor spelers die achter hem kunnen aansluiten.

En precies daardoor is de keuze ineens groter geworden dan alleen: wie heeft er gescoord?

Brobbey grijpt zijn kans tegen Zweden

Brobbey had tegen Zweden niet veel nodig om de discussie open te breken. Hij was gretig, scherp en maakte twee goals. Bogarde noemde dat bij Voetbal International simpelweg bewijs. Als je in een WK-wedstrijd zo levert, dwing je iets af.

Dat is de kracht van een eindtoernooi. Een speler kan wekenlang onderwerp zijn van twijfel, maar één goede avond verandert de toon. Bij Brobbey gebeurde dat tegen Zweden.

Zijn goals waren belangrijk, maar vooral de manier waarop hij speelde viel op. Hij gaf Oranje een aanspeelpunt. Iemand die duels aangaat, verdedigers bezighoudt en de bal kan vasthouden tot middenvelders aansluiten. Dat is geen detail in een ploeg die soms zoekt naar ritme in de aanval.

Bogarde benoemde precies dat. Met Brobbey creëert Oranje volgens hem meer kansen, omdat andere aanvallers en middenvelders kunnen bijsluiten. Dat is misschien wel de kern van zijn waarde. Brobbey speelt niet alleen voor zichzelf. Hij verandert ook de afstanden om hem heen.

Soms heeft een elftal zo’n spits nodig.

Oranje krijgt met Brobbey meer houvast voorin

De vergelijking met Malen maakt de keuze interessant. Malen is beweeglijk, snel en gevaarlijk wanneer hij ruimte krijgt. Hij kan zelf wegdraaien, diepgaan en verdedigers uit positie trekken. Dat heeft Oranje ook nodig.

Maar Malen is een ander type spits. Hij zoekt ruimtes. Brobbey maakt contact.

Tegen tegenstanders die Oranje onder druk zetten of fysiek willen verdedigen, kan dat verschil groot worden. Brobbey is gebouwd voor duels. Hij kan een centrale verdediger meenemen in een gevecht waar de rest van Oranje van profiteert. De bal hoeft niet altijd perfect te zijn. Soms is het genoeg dat hij hem vasthoudt, een overtreding meekrijgt of een tweede bal laat vallen.

Dat klinkt minder spectaculair dan een dribbel of een steekpass, maar in knock-outvoetbal kan het veel waard zijn.

Daarom gaat deze discussie niet alleen over afmaken. Natuurlijk tellen goals het zwaarst voor een spits. Bogarde zei het ook: Malen heeft nog niet gescoord, Brobbey wel. Maar Brobbey’s profiel raakt aan de manier waarop Oranje wedstrijden wil controleren.

Met hem in de punt kan Nederland hoger aansluiten. De buitenspelers kunnen dichter bij hem komen. Middenvelders kunnen doorlopen. Er ontstaat een duidelijker verzamelpunt in de aanval.

De Boer ziet Brobbey als man voor de knock-outfase

Ronald de Boer is iets voorzichtiger in de timing, maar uiteindelijk duidelijk in zijn oordeel. Hij zou Brobbey vanaf de knock-outfase laten beginnen. Tegen Tunesië zou hij juist Malen de kans geven om te scoren en vertrouwen te tanken.

Dat is een opvallende nuance. De Boer kiest dus niet blind voor het moment. Hij ziet Brobbey als de betere optie voor straks, maar begrijpt dat een groepswedstrijd tegen Tunesië ook gebruikt kan worden om de selectie breder in vorm te krijgen.

Nederland is al door. De grootste druk is eraf. Dan kun je als bondscoach nadenken over meer dan alleen de beste elf van vandaag. Malen heeft nog geen goal gemaakt en is volgens De Boer een speler bij wie één doelpunt iets kan losmaken.

Tegelijk waarschuwde De Boer ook voor Brobbey’s fysieke belastbaarheid. Hij noemde hem fragiel en wees op de hitte waarin het duel met Tunesië wordt gespeeld. Dat maakt rust geen zwaktebod, maar mogelijk juist verstandig beleid.

De spitsendiscussie krijgt daardoor twee lagen. Wie is straks de eerste spits? En hoe zorg je dat hij fit en scherp aan de knock-outfase begint?

Brobbey laat bij Oranje groei zien na lastige Ajax-periode

Bogarde gaf de discussie ook een persoonlijke laag. Hij kent Brobbey uit hun tijd bij Ajax en noemde hem een bijzondere jongen. Lief, karaktervol, iemand die door het vuur gaat als hij vertrouwen voelt.

Dat beeld past bij het verhaal van Brobbey. Bij Ajax had hij in zijn laatste seizoen een lastige periode. Dat lag volgens Bogarde ook aan het elftal en de situatie van de club. Ajax speelde voetbal dat niet goed bij hem paste. Dan kan een spits snel kleiner lijken dan hij is.

Zijn stap naar Engeland heeft hem volgens Bogarde geholpen. Daar worden andere dingen gevraagd: duelkracht, tempo, fysiek overeind blijven, jezelf staande houden in wedstrijden die minder netjes verlopen. Precies die facetten lijken nu terug te komen in Oranje.

Dat maakt zijn optreden tegen Zweden meer dan een losse opleving. Het kan ook worden gelezen als bewijs van ontwikkeling. Brobbey loopt beter, kiest beter positie en lijkt met meer overtuiging naar de plek te bewegen waar de bal komt.

De Boer zag dat ook. Bij Ajax vond hij Brobbey’s loopacties niet altijd goed. Tegen Zweden viel juist op dat hij met overtuiging naar de juiste ruimte ging.

Dat is groei.

Koeman moet kiezen welk aanvalsplan Oranje nodig heeft

Voor Ronald Koeman wordt de keuze nu interessant. Brobbey heeft iets afgedwongen, maar dat betekent niet automatisch dat elke wedstrijd om hem moet draaien. Tegenstanders verschillen. Wedstrijdbeelden verschillen. Ook de fitheid van spelers speelt mee.

Maar Brobbey heeft zichzelf wel in een andere positie gezet. Hij is niet langer alleen een alternatief voor als Oranje kracht nodig heeft. Hij is een serieuze kandidaat om het aanvalsspel vanaf het begin vorm te geven.

Dat maakt de komende dagen belangrijk. Kiest Koeman tegen Tunesië voor rust en ritmebeheer? Geeft hij Malen een kans om vertrouwen te vinden? Spaart hij Brobbey voor de knock-outfase? En wat zegt dat dan over de hiërarchie?

De antwoorden hoeven niet allemaal tegelijk te komen.

Wat wel duidelijk is: Brobbey heeft de discussie veranderd. Hij heeft Oranje een spits gegeven die tastbaar aanwezig is. Een speler waar verdedigers rekening mee moeten houden en waar ploeggenoten omheen kunnen bewegen.

In een WK dat vanaf de knock-outfase harder, smaller en zenuwachtiger wordt, kan dat precies zijn wat Nederland nodig heeft.

Brazilië kijkt met spanning naar Oranje