WK 2026: Europa of toch weer Zuid-Amerika?

Het WK van 2026 is op dit moment nog niet dagelijks onderwerp van gesprek, maar het begint langzaam maar zeker wel te leven. De vraag is vooral: blijft de beker in Zuid-Amerika of neemt een Europees land het straks weer over? De Europese toplanden vaardigen selecties af met veel spelers die wekelijks op het hoogste niveau actief zijn. Champions League, topaffiches in de Premier League. Zuid-Amerika brengt een ander soort bagage mee, met name spelers die gehard zijn in wedstrijden. Daar leer je overleven. En precies dat verschil zie je terug als je naar de favorieten kijkt.

Spanje bovenaan
Spanje heeft na het EK weer dat oude gevoel teruggevonden. Controle. Rust. De bal als wapen. Jarenlang leek het spel voorspelbaar te zijn geworden, maar ineens stond daar een generatie die het tempo durft te versnellen. Met flair ook. Het middenveld klopt weer. Wat nog mist? Een spits die het afmaakt. En defensieve zekerheid tegen pure kracht. Maar op dit moment hoort Spanje bovenaan elk lijstje.

Argentinië jaagt niet, het wacht
Argentinië is geen ploeg die overdondert. Het knijpt wedstrijden dicht. Het wacht. En op het moment dat jij één seconde twijfelt, slaan ze toe. In 2022 zagen we hoe belangrijk dat is. Ze weten hoe een toernooi verloopt. Wanneer je moet vertragen, en wanneer je moet prikken. Misschien speelt Lionel straks een kleinere rol. Misschien ook niet. Maar deze ploeg hangt niet meer aan één man. Dat maakt ze gevaarlijker dan vier jaar geleden.

Frankrijk blijft Frankrijk
Frankrijk heeft zoveel kwaliteit dat het bijna vanzelfsprekend lijkt. Snelheid voorin, kracht achterin, spelers die gewend zijn aan het spelen van (halve) finales. Toch beginnen ze zelden flitsend. Er zit altijd een fase in waarin het stroef oogt. Maar als het eenmaal draait, wil niemand ze tegenkomen.

Engeland en Portugal: veel talent, veel vragen
Engeland heeft een brede selectie. Misschien wel de breedste van allemaal. Maar het gaat niet om namen, het gaat om keuzes. Wie offer je op? Wie mag schitteren? Toernooien worden beslist in details, niet in Instagram-volgers.

Portugal zit in een vergelijkbare situatie. De kwaliteit is er. De Nations League-winst gaf vertrouwen. Maar zodra het over het WK gaat, aarzelen zelfs optimisten om erop te wedden. Hoe ziet het eruit als het écht moet? En hoeveel ruimte neem je nog voor een levende legende die bijna alles al heeft gewonnen?

Duitsland en Nederland in de wachtkamer
Duitsland voelt alsof het ergens halverwege een verbouwing zit. Er zit meer creativiteit in dan de afgelopen jaren. Meer lef ook. Maar tegen absolute topploegen zie je nog twijfel in het tempo. Dat moet eruit. Nederland heeft kwaliteit in elke linie, maar mist soms een absolute afmaker voorin. Het kan soepel ogen tegen mindere tegenstanders, maar tegen compacte ploegen wordt het al snel zoeken. Het blijft lastig om in te schatten waar Oranje precies staat.

Brazilië: prachtig, maar breekbaar
Brazilië blijft Brazilië. Er loopt altijd iemand rond die uit het niets een wedstrijd openbreekt. Alleen zagen we de laatste toernooien hetzelfde patroon: zodra de druk toeneemt, wordt het kwetsbaar. De nieuwe technische koers moet dat oplossen. Lukt dat, dan schuiven ze zo weer door naar de laatste vier.

En daarachter?
België heeft nog altijd kwaliteit, maar zoekt al jaren naar samenhang. Noorwegen is gevaarlijk, zeker met die kracht voorin, maar krijgt weinig ruimte om te groeien in een zware poule.

Het grotere plaatje

Het WK 2026 wordt gespeeld in de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Geen echt thuisvoordeel voor Europa of Zuid-Amerika, maar wel lange afstanden, volle stadions en een druk schema. Sinds 2002 wisselen Europa en Zuid-Amerika elkaar af, maar de laatste jaren had Europa de overhand. Argentinië doorbrak dat in 2022. Een nieuwe Zuid-Amerikaanse titel zou laten zien dat toernooigevoel nog altijd zwaarder kan wegen dan structuur. Wint Europa weer, dan bevestigt dat de dominantie van hun competities.

Maar eerlijk? Een WK laat zich zelden voorspellen. Eén kwartfinale kan alles veranderen. Een rode kaart. Een gemiste strafschop. Een keeper die boven zichzelf uitstijgt. En dan ziet elk lijstje er ineens anders uit.