De Kuip-mythe krijgt een zeldzame tik na Groningen-duel

Frank van Mosselveld hoefde zaterdag niet lang te zoeken naar een beeld voor wat hij had ervaren in De Kuip. De algemeen directeur van FC Groningen vond de sfeer bij Feyenoord opvallend stil. Zo stil zelfs, dat hij in de podcast De Bestuurskamer zei dat het voelde alsof hij “in een bioscoop” zat.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat is een zin die blijft hangen. Niet omdat De Kuip ineens geen indrukwekkend stadion meer is. Juist niet. De vergelijking valt op omdat hij schuurt met alles waar Feyenoord normaal om bekendstaat. De Kuip is in het Nederlandse voetbal bijna een eigen personage geworden. Een plek waar tegenstanders voelen dat er iets op ze afkomt. Waar geluid, druk en emotie onderdeel zijn van het thuisvoordeel.

Tegen FC Groningen was dat volgens Van Mosselveld anders. Feyenoord won met 3-1, maar de sfeer rond de wedstrijd kreeg na afloop minstens zoveel aandacht als de uitslag. En dat zegt iets over de fase waarin de club zit.

Van Mosselveld hoort stilte in De Kuip bij Feyenoord-Groningen

In De Bestuurskamer vertelde Van Mosselveld dat hij de sfeer in Rotterdam “surrealistisch” vond. “Het leek alsof je in een bioscoop zat, waar niemand iets mocht zeggen of vertellen”, zei hij over zijn bezoek aan De Kuip.

Dat is geen kleine opmerking. Zeker niet uit de mond van een bezoekende directeur. Van Mosselveld benadrukte ook dat hij De Kuip normaal het mooiste stadion van Nederland vindt en dat de sfeer er doorgaans fantastisch is. Zijn kritiek kwam dus niet uit de hoek van goedkoop prikken richting Feyenoord.

Hij beschreef vooral een vreemde avond. Een stadion dat normaal leeft, maar nu inhield. Een wedstrijd die sportief gewoon richting Feyenoord ging, terwijl op de tribunes een ander verhaal speelde.

Volgens Van Mosselveld had hij begrepen dat de harde kern bewust geen sfeer wilde maken. Daar voegde hij aan toe dat daar “in ieder geval gehoor aan gegeven” was. Daarmee werd de stilte ineens meer dan toeval. Het werd een signaal.

De reputatie van De Kuip maakt de stilte groter

Elke club heeft avonden waarop het stadion minder loskomt. Dat hoort erbij. Maar bij Feyenoord wordt stilte sneller een verhaal, omdat De Kuip juist gebouwd lijkt op geluid en emotie. Een matige sfeer in een doorsnee stadion verdwijnt vaak in de samenvatting. Een stille Kuip wordt een onderwerp.

Dat is de prijs van een sterke reputatie.

Feyenoord leeft al jaren van het beeld van De Kuip als kolkende voetbaltempel. Spelers praten erover, trainers gebruiken het, tegenstanders benoemen het. Het stadion kan wedstrijden kantelen, zeker op Europese avonden of in topduels. Ook in de Eredivisie is het vaak een voordeel dat niet in statistieken past.

Daarom raakt de uitspraak van Van Mosselveld aan meer dan een losse zaterdagmiddag. Als iemand van buitenaf zegt dat De Kuip aanvoelde als een bioscoop, wordt er even geprikt in iets dat bij Feyenoord bijna heilig is.

Dat zal in Rotterdam gevoelig liggen. De Kuip is niet zomaar een stadion. Het is een deel van de identiteit van de club.

Feyenoord wint, maar de onrust blijft zichtbaar

Sportief deed Feyenoord tegen FC Groningen wat het moest doen. De ploeg won met 3-1 en hield de punten in eigen huis. Normaal zou zo’n wedstrijd snel worden opgeborgen. Uitslag binnen, door naar de volgende.

Alleen speelde er rond de club al meer. Van Mosselveld zei dat hij Dennis te Kloese uitgebreid had gesproken en dat je dan vanzelf ook praat over de rumoer binnen Feyenoord. Volgens hem voelde hij een sfeer van “zij tegen wij” binnen de club.

Dat is zijn waarneming, geen vastgesteld feit. Maar het past wel in het bredere beeld dat Feyenoord momenteel niet alleen op het veld wordt besproken. De verhouding tussen clubleiding, supporters en sentiment rond de club ligt onder een vergrootglas.

Een stille Kuip maakt dat zichtbaar. Of hoorbaar, eigenlijk.

Supporters hoeven niet altijd luid te zijn om een boodschap af te geven. Soms zegt een gebrek aan geluid meer dan een spandoek of spreekkoren. Zeker in een stadion waar lawaai normaal de standaard is.

FC Groningen had juist nu gehoord kunnen worden

Van Mosselveld vond het extra jammer dat FC Groningen met weinig supporters aanwezig was. Een groot deel van de achterban boycotte de wedstrijd, waardoor het uitvak niet vol zat. Volgens de directeur had Groningen anders misschien negentig minuten lang het uitvak gehoord.

Dat is een interessante gedachte. Niet omdat een vol uitvak automatisch De Kuip overstemt, maar omdat de omstandigheden daar nu wel ruimte voor leken te bieden. Een stille thuistribune maakt elke uiting van de bezoekers groter.

Voor Groningen was het achteraf dus een gemiste kans op een bijzonder uitmoment. Voor Feyenoord is het vooral ongemakkelijk dat zo’n scenario überhaupt voorstelbaar werd.

De Kuip hoort voor tegenstanders een plek te zijn waar je moet overleven. Niet een plek waar een uitdirecteur zich afvraagt of zijn eigen supporters de avond hadden kunnen domineren.

De Kuip blijft De Kuip, maar het signaal is duidelijk

Eén stille middag verandert de reputatie van De Kuip niet. Daarvoor is het stadion te groot, te beladen en te vaak beslissend geweest. Niemand zal op basis van Feyenoord-Groningen ineens beweren dat de magie verdwenen is.

Maar de opmerking van Van Mosselveld komt wel op een gevoelig moment. Een stadion dat normaal als krachtbron geldt, werd voor even een spiegel van onrust. Dat maakt zijn bioscoopvergelijking zo sterk. Hij overdreef misschien voor het beeld, maar hij raakte wel iets.

Feyenoord won de wedstrijd. De Kuip verloor heel even zijn vanzelfsprekendheid.

En juist dat blijft hangen.

Past van Bronckhorst bij Feyenoord in een andere functie?