Wat Ajax kan leren van Míchels jaren bij Girona
Inhoudsopgave
De naam van Míchel komt op een interessant moment voorbij bij Ajax. Niet alleen omdat de club opnieuw naar een trainer zoekt, maar vooral omdat zijn periode bij Girona bijna leest als een lesboek voor een club die zichzelf opnieuw richting wil geven. Een duidelijke speelstijl, een sterke band met spelers, historische overprestatie, daarna leegloop en opnieuw bouwen. Veel mooier wordt het verhaal zelden. Veel kwetsbaarder ook niet.
(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Volgens VoetbalPrimeur is Míchel één van de namen die nadrukkelijk valt in de zoektocht van Ajax. De vijftigjarige Spanjaard heeft een aflopend contract bij Girona en wordt in Catalonië op handen gedragen. Clubwatcher Clàudia Espinosa van Diario Sport noemt hem “de beste trainer die Girona zich kon wensen” en wijst vooral op de identiteit die hij de club heeft gegeven.
Dat woord is bij Ajax de laatste jaren vaak gevallen. Identiteit. Soms als analyse, soms als verwijt, soms als verlangen naar vroeger. Bij Míchel is het minder abstract. Girona werd onder hem herkenbaar, aantrekkelijk en moedig. Eerst promoveerde hij met de club, daarna leidde hij Girona naar een historisch seizoen in La Liga, met Champions League-plaatsing als hoogtepunt.
Dat is precies waarom Ajax naar hem kijkt. Maar ook waarom de club goed moet kijken naar wat er daarna gebeurde.
Míchel gaf Girona een gezicht in La Liga
Girona was onder Míchel geen ploeg die alleen leefde van een goede periode of een handvol sterke spelers. De club kreeg een manier van voetballen die bleef hangen. Espinosa beschrijft een trainer met een duidelijke filosofie, een uitgesproken speelstijl en een manier van spelen die voor supporters aantrekkelijk was om naar te kijken.
Voor Ajax is dat relevant. De club zoekt niet alleen iemand die wedstrijden wint, maar iemand die weer een herkenbaar plan op het veld krijgt. Dat klinkt simpel, maar dat is het in Amsterdam al een tijd niet meer. Trainers kwamen binnen met ideeën, maar het elftal bleef vaak zoeken naar samenhang.
Míchel lijkt juist een trainer die ideeën kan vertalen naar gedrag op het veld. Hij is actief langs de lijn, corrigeert veel, geeft instructies en staat dicht bij zijn spelers. Dat past bij een club waar jonge spelers zich moeten ontwikkelen en waar de selectie waarschijnlijk opnieuw in beweging zal zijn.
Toch zit daar meteen de eerste les. Een identiteit ontstaat niet door een trainer aan te stellen die er goed over praat. Bij Girona kreeg Míchel tijd, ruimte en spelers die zijn plan konden dragen. Ajax zal zich moeten afvragen of het die voorwaarden ook echt kan bieden.
De leegloop bij Girona is een waarschuwing voor Ajax
Het succes van Girona had een prijs. Na het topseizoen vertrokken belangrijke spelers. Aleix García, Savinho en Artem Dovbyk gingen in 2024 weg, later volgden ook namen als Miguel Gutiérrez en Ladislav Krejčí. De ploeg moest opnieuw worden opgebouwd en kwam dit seizoen in een heel andere dynamiek terecht.
Girona staat inmiddels niet meer bovenin, maar vecht om afstand te houden van de degradatiezone. Volgens Espinosa had dat veel te maken met de start van het seizoen. De selectie veranderde snel, spelers kwamen en gingen, en Míchel had tijd nodig om de puzzel opnieuw te leggen.
Dat is misschien wel het meest leerzame deel voor Ajax. Een goede trainer kan veel oplossen, maar niet alles. Als een selectie elk jaar te veel verandert, wordt zelfs een duidelijke speelstijl kwetsbaar. Ajax kent dat probleem. De club moet verkopen, opleiden, doorselecteren en tegelijk presteren. Dat schuurt.
Míchel heeft bij Girona laten zien dat hij kan bouwen. Maar zijn laatste periode laat ook zien dat bouwen niet klaar is na één succesvol seizoen. Zodra dragende spelers vertrekken, moet het fundament sterk genoeg zijn om opnieuw te beginnen. In Amsterdam is dat misschien nog wel belangrijker dan in Girona.
Ajax moet verder kijken dan het droomseizoen van Girona
Het is verleidelijk om vooral naar het seizoen 2023/2024 te kijken. Girona werd derde in La Liga, speelde fris voetbal en hield lang gelijke tred met clubs die op papier veel groter waren. Dat is het soort verhaal waar elke club graag in stapt.
Alleen is dat niet het hele verhaal. Míchel is niet alleen interessant omdat hij Girona naar de Champions League bracht. Hij is interessant omdat hij vóór dat succes een ploeg opbouwde en ná dat succes met de schade moest omgaan. Die twee kanten horen bij elkaar.
Ajax moet dus niet alleen vragen: kan hij hier mooi voetbal laten spelen? De betere vraag is: kan hij een selectie in verandering houvast geven? Kan hij omgaan met druk, verkoop, jonge spelers en een club die zichzelf opnieuw probeert uit te vinden?
Daar ligt de echte relevantie. Míchel is geen garantie op herstel. Geen enkele trainer is dat. Maar zijn Girona-periode biedt wel een profiel dat past bij wat Ajax zegt te zoeken: voetbalinhoud, ontwikkeling en een herkenbare lijn.
Daley Blind maakt het Míchel-verhaal concreter
In het verhaal rond Míchel duikt ook Daley Blind op. Bij Girona wordt de 36-jarige verdediger gezien als een verlengstuk van de trainer. Espinosa noemt hem cruciaal voor het elftal en prijst zijn spelintelligentie, positionering en rust in de opbouw.
Als Míchel daadwerkelijk naar Ajax zou gaan, ligt een terugkeer van Blind volgens haar voor de hand. Dat maakt het verhaal meteen concreter. Blind zou niet alleen terugkomen als oud-Ajacied, maar als speler die de ideeën van Míchel al kent.
Voor Ajax kan dat waardevol zijn. Niet omdat sentiment de selectie beter maakt, maar omdat een trainer in een nieuwe omgeving soms spelers nodig heeft die zijn voetbal begrijpen. Zeker bij een club waar de druk direct hoog is.
Het blijft voorlopig afwachten. Míchel moet met Girona eerst het seizoen goed afsluiten en er is nog geen zekerheid over zijn toekomst. Maar als Ajax serieus naar hem kijkt, is zijn periode in Catalonië meer dan een visitekaartje. Het is een handleiding met waarschuwingen in de kantlijn.
Een trainer kan een club kleur geven. Maar alleen als de rest van de club weet welke kleur het wil zijn.



