PSV zegt nee tegen 37 miljoen: wat er écht meespeelde

PSV had maandagochtend een handtekening kunnen zetten onder één van de grootste uitgaande transfers uit de clubgeschiedenis. Ricardo Pepi naar Fulham, 37 miljoen euro, Premier League. Alles lag klaar. En toch ging er een streep door. Niet omdat Fulham twijfelde. Niet omdat Pepi afhaakte. Maar omdat PSV zelf besloot dat het zo niet verder ging.

Dat besluit zegt meer over de huidige positie van PSV dan welke transfersom ook.

Verhaal update maandag 2 februari 09:18 uur 

Akkoord was er, maar geen vangnet

Volgens transfergoeroe Fabrizio Romano hadden PSV en Fulham al een volledig akkoord bereikt. De kanttekening was vanaf het begin duidelijk: Pepi mocht alleen vertrekken als PSV tijdig een vervanger kon vastleggen. Dat lukte niet. De klok tikte door, opties vielen weg en uiteindelijk koos de clubleiding voor zekerheid.

Niet financieel, maar sportief.

De timing was daarbij doorslaggevend. Begin februari, midden in een seizoen. Een basisspeler of in elk geval een serieuze optie voorin laten gaan zonder directe opvolger werd als een te groot risico gezien. Dat risico wilde PSV niet nemen, ook niet voor 37 miljoen euro.

Geen randfiguur, maar ook geen onbetwiste starter

Pepi was dit seizoen geen vaste basisspeler, maar hem reduceren tot wisseloptie doet geen recht aan zijn rol. De Amerikaan was goed voor elf doelpunten in 22 officiële duels, waaronder treffers in de Eredivisie en de Champions League. Tegelijkertijd herstelde hij recent van een gebroken arm, wat zijn directe inzetbaarheid beperkte.

Die context maakte de afweging ingewikkeld. Aan de ene kant was er het besef dat Pepi niet wekelijks negentig minuten speelde, mede door de keuze van Peter Bosz voor Guus Til als valse spits. Aan de andere kant was er de wetenschap dat Pepi een ander profiel brengt: diepte, fysiek, een afmaker in het strafschopgebied.

Juist die variatie wilde PSV niet kwijt zonder alternatief.

Van ‘verkopen als Engeland belt’ naar zelf bepalen

Wat deze afgeketste transfer vooral blootlegt, is hoe PSV zichzelf inmiddels ziet. Jarenlang gold de ongeschreven regel: als een Engelse club met een groot bedrag kwam, werd er verkocht. Zeker in de winter, zeker bij bedragen die richting records gingen.

Dit keer niet.

PSV hoefde niet te verkopen. De club staat er financieel gezond op, draait sportief stabiel en voelt geen druk om te cashen. Daardoor kon het onderhandelingsproces draaien om voorwaarden in plaats van noodzaak. Toen aan die voorwaarden niet voldaan werd, volgde geen compromis, maar een besluit.

Signaal richting de markt

Het besluit om Ricardo Pepi  binnenboord te houden is ook een signaal richting andere clubs. PSV laat zien dat een akkoord op papier niet automatisch betekent dat een deal doorgaat. Zeker niet midden in het seizoen, en zeker niet zonder sportieve garanties.

Voor Fulham is dat zuur. De club zocht dringend naar aanvallende versterking na een periode met weinig doelpunten en had in Pepi de gewenste oplossing gevonden. Dat PSV maandagochtend alsnog ‘nee’ zei, onderstreept hoe laat in het proces deze beslissing viel.

Voor Pepi zelf is het een dubbel verhaal. De Premier League lonkte, maar sportief blijft hij bij een ploeg die meedoet om prijzen. Zijn rol verandert niet plotseling, maar de wetenschap dat PSV hem niet zomaar laat gaan, kan ook als vertrouwen worden gezien.

Winterwindow blijft een mijnenveld

Deze transfer laat opnieuw zien waarom winterse deals zo lastig zijn. Geld is vaak snel geregeld. Spelers zijn bereid te bewegen. Maar sportieve oplossingen zijn schaars, zeker voor clubs die bovenin meedraaien. Een vervanger halen betekent niet alleen iemand vastleggen, maar ook inpassen, laten wennen en vertrouwen geven.

PSV koos ervoor dat risico niet te nemen.

Dat betekent niet dat Pepi in de zomer niet alsnog vertrekt. Integendeel. Alles wijst erop dat PSV dan wél bereid is te praten, mits de timing beter is en de opvolging vooraf geregeld kan worden. Maar nu, in deze fase van het seizoen, was de grens bereikt.

37 miljoen euro bleek niet doorslaggevend. En juist dat maakt deze beslissing veelzeggend.