Waarom sommige spelers floppen bij Ajax en elders wél floreren

Het is een bekend fenomeen: een speler die bij Ajax niet lijkt te slagen, maar bij een andere club wél uitgroeit tot een bepalende kracht. Een recent voorbeeld is Carlos Forbs. Waar hij bij Ajax nauwelijks indruk maakte, laat hij bij zijn nieuwe club zien waarom hij ooit werd aangekocht.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Omgevingsfactoren wegen zwaar

Volgens oud-international Theo Janssen is dit geen uitzondering: de speler zelf kan uitstekend zijn, maar de omgeving en context bepalen vaak het succes of falen. Bij Ajax wegen verwachtingen en druk zwaar. De club heeft een uitgesproken speelstijl en een gevestigde hiërarchie binnen het elftal. Voor nieuwkomers kan dat betekenen dat talent niet vanzelfsprekend tot zijn recht komt. Jongens die buiten de lijnen van de academie opgroeiden of een ander profiel hebben, hebben soms tijd nodig om zich aan te passen.

Forbs illustreert dit: zijn kwaliteiten waren onmiskenbaar, maar de combinatie van speelstijl, druk en beperkte speeltijd maakte dat hij zijn niveau niet kon tonen. Buiten Amsterdam krijgt hij nu de ruimte en verantwoordelijkheid die hij nodig heeft. Dat verschil benadrukt hoe belangrijk context is bij talentontwikkeling.

Scouting versus realiteit

De situatie roept vragen op over scouting en aankoopbeleid. Sven Mislintat, die een aantal van de transfers destijds leidde, wordt vaak genoemd in dit verband. Analyses van een aankoop op papier kunnen prima lijken, maar het menselijke aspect — karakter, aanpassingsvermogen, chemie met teamgenoten — blijkt in de praktijk doorslaggevend.

Het succes van Forbs elders onderstreept dat een "miskoop" niet per se een slecht oordeel van scouts betekent. De realiteit van een transfer is breder dan statistieken en profielschetsen. Soms bepaalt de omgeving of het talent wél of niet floreert.

Het bredere patroon

Niet alleen Forbs is hier een voorbeeld van. In de afgelopen jaren hebben meerdere spelers die bij Ajax worstelden elders een heropleving gekend. Het patroon wijst erop dat de club niet altijd falende aankopen doet; vaak is het de combinatie van druk, speelstijl en timing die een verschil maakt.

De Van de Kerkhof‑broers of oud‑spelers zoals Janssen wijzen erop dat dit een leerpunt is voor zowel bestuurders als trainers: het herkennen van spelers die tijd en ruimte nodig hebben en het aanpassen van verwachtingen kan zowel sportief als financieel gunstig zijn.

Conclusie: context boven labels

Een speler als Carlos Forbs herinnert ons eraan dat labels als “miskoop” of “flop” vaak te kort door de bocht zijn. Het is niet alleen de speler die faalt; het is een samenspel van factoren waarin speelstijl, omgeving en mentale druk cruciaal zijn.

Voor Ajax betekent dit dat de lessen uit zulke transfers niet alleen in de scouting moeten zitten, maar ook in begeleiding en integratie van nieuwe spelers. Het erkennen dat een speler elders kan bloeien, kan helpen om de volgende aankoop beter te laten slagen.

En zo wordt een ogenschijnlijke mislukking een kans voor inzicht: het talent was er altijd, alleen de context moest veranderen. Toch blijft elke toekomstige transfer voor de Amsterdammers een risico, hoe weloverwogen de keuze ook lijkt op voorhand. Dat maakt transfers in de voetbalwereld onvoorspelbaar en interessant.