PSV-uit als lakmoesproef voor Van Persies Feyenoord

Zondagmiddag in Eindhoven wordt geen gewone topper. Niet voor Feyenoord, en zeker niet voor Robin van Persie. De uitwedstrijd tegen PSV voelt minder als een aanval op de koppositie en meer als een confrontatie met de grenzen van zijn eerste trainersmaanden in De Kuip.

De realiteit is hardnekkig. Feyenoord reist af met een elftal dat meer wegheeft van een puzzel dan van een vaste formatie. Blessures blijven zich opstapelen, alternatieven raken op, en elke nieuwe opstelling roept automatisch vragen op. Op sociale media worden die vragen al snel oordelen. “Feestopstelling”, klonk het deze week nog cynisch, na opnieuw een Europese nederlaag.

Toch ligt de kern van dit verhaal niet bij elf namen op papier. Het draait om de vraag hoe ver Robin van Persie bereid is te buigen zonder te breken.

Het dogma van 4-3-3

Van Persie heeft vanaf zijn eerste dag als hoofdtrainer weinig onduidelijkheid laten bestaan over zijn voetbalbeeld. Feyenoord moet spelen, vooruit denken, initiatief tonen. Het liefst in een herkenbare 4-3-3, met vleugels die durven en middenvelders die het spel willen maken.

Dat idee botst zondag ogenschijnlijk met de werkelijkheid. PSV onder Peter Bosz is op eigen veld genadeloos aanvallend, dwingt tempo af en profiteert van elke fout in de restverdediging. De logische reflex zou zijn om in te zakken, ruimtes klein te maken en te gokken op de counter.

Maar juist daar wringt het voor Van Persie. Inzakken voelt als toegeven dat de omstandigheden dicteren hoe Feyenoord speelt. En dat is nu precies wat hij probeert te voorkomen.

Uit nood geboren keuzes

Dat betekent niet dat Van Persie blind is voor risico’s. De vermoedelijke opstelling laat zien hoe pragmatiek zich toch naar binnen sluipt. Oussama Targhalline als verdedigende middenvelder, Luciano Valente als voetballend ankerpunt, Hwang In-beom terug in de basis om rust te brengen. Geen frivoliteiten, zo min mogelijk experimenten.

Tegelijkertijd zijn de marges flinterdun. Achterin hangt veel af van de fitheid van Anel Ahmedhodzic en de stabiliteit en fitheid van misschien wel Jeremiah St. Juste als basisspeler. Op de flanken rust de aanvalslast op jonge of wisselvallige krachten. En in de punt van de aanval is zelfs de vraag wie überhaupt kan starten.

Dit is geen selectie die je zorgvuldig hebt opgebouwd richting een topwedstrijd. Dit is een elftal dat ontstaat door afstrepen.

De kritiek en het ongemak

De kritiek op Van Persie richt zich steeds vaker op zijn vasthoudendheid. Waarom niet aanpassen? Waarom niet kiezen voor zekerheid? Maar die vragen zijn eenvoudiger gesteld dan beantwoord.

Want wat is zekerheid, met dit Feyenoord? Een extra verdediger die nooit samenspeelde met de rest? Een systeem dat nauwelijks is getraind? Of juist vasthouden aan herkenbaarheid, omdat spelers zich daar tenminste aan kunnen vastklampen?

Van Persie lijkt te kiezen voor het laatste. Niet omdat hij denkt dat het automatisch succes oplevert, maar omdat hij gelooft dat Feyenoord anders langzaam zijn identiteit verliest. En zonder identiteit resteert alleen overleven.

Meer dan een wedstrijd

De stand op de Teletekst pagina 818 maakt het belang van deze wedstrijd extra scherp. Veertien punten achterstand laten weinig ruimte voor misrekening. Na zondag móéten dat er elf zijn, wil de titel nog meer zijn dan een abstract begrip.

Maar zelfs dat voelt bijna secundair. Belangrijker is hoe Feyenoord voor de dag komt. Of er een plan zichtbaar is. Of spelers weten wat er van hen gevraagd wordt, ook als het misgaat.

Dat is waar Van Persie op wordt beoordeeld. Niet op het resultaat alleen, maar op de richting.

Een leerproces in het volle licht

Het beeld van Van Persie naast zijn geblesseerde zoon deze week in Spanje raakte een snaar. Niet omdat het sentimenteel was, maar omdat het iets blootlegde. Dit is geen afstandelijke trainer die boven de chaos staat. Dit is iemand die er middenin zit, persoonlijk, zichtbaar, kwetsbaar.

De uitwedstrijd tegen PSV zal dat niet veranderen. Het kan hooguit duidelijk maken hoe stevig zijn overtuiging is. En hoeveel rek daarop zit.

Misschien is dat uiteindelijk de echte inzet in Eindhoven. Niet eens de punten. Maar de vraag of Van Persie zijn idee overeind kan houden, juist nu alles eraan trekt om het los te laten.

Is dit het elftal waarmee Van Persie zondag tegen PSV start? Wellenreuther; Deijl, St. Juste, Ahmedhodzic, Bos; Targhalline, Hwang, Valente; Hadj Moussa, Tengstedt, Sauer