Van Hanegem zet vraagteken bij Valente voor het WK na vormdip bij Feyenoord
Inhoudsopgave
Luciano Valente was nog niet zo lang geleden een van de frisse verhalen van Feyenoord. Een jonge middenvelder die zonder veel aanlooptijd de stap naar Rotterdam leek te maken, het spel durfde te vragen en in zijn beste weken zelfs iets vanzelfsprekends uitstraalde. Nu klinkt er ineens een heel andere toon. Willem van Hanegem zei in het Algemeen Dagblad na Fortuna Sittard - Feyenoord dat Valente “in deze vorm” niet mee hoeft naar het WK.
(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Van Hanegem keek breder dan alleen Valente. Hij zag in Sittard een Feyenoord dat wel won, maar opnieuw weinig overtuigde. In dat verhaal noemde hij meerdere spelers die volgens hem tekortschoten. Over Valente was hij kort en hard: “Luciano Valente in deze vorm hoef je niet mee te nemen naar het WK.” Daarmee schoof de discussie ineens van een vormdip in de Eredivisie door naar de nationale ploeg.
Feyenoord ziet al weken dat Valente minder vanzelfsprekend oogt
Die dip is niet uit de lucht gegrepen. Valente oogt de laatste weken minder dominant dan in zijn beste periode eerder dit seizoen. Hij vraagt de bal nog altijd veel, maar zijn invloed voelt wisselender. Soms wil hij te veel tegelijk. Dat beeld werd ook al eerder van binnenuit benoemd.
Dick Lukkien, die hem nog van FC Groningen kent, zei half april bij ESPN dat die terugval hem niet verraste. “Gelukkig”, zei hij zelfs, bijna opgelucht. Omdat het volgens hem juist gek zou zijn als een jonge speler zo’n stap moeiteloos een heel seizoen lang zou blijven dragen. Lukkien noemde hem nog steeds een geweldige voetballer, maar zag ook dat het “een onsje minder” mocht, zonder dat het meteen slecht werd. Daar zit wel iets in. Valente maakte de overstap naar Feyenoord snel en goed, misschien wel zó goed dat er meteen een soort constante topvorm van hem werd verwacht. Dan voelt een mindere fase al snel groter dan hij misschien is.
Robin van Persie en Dick Lukkien zien geen probleem, maar groeipijn
Ook Robin van Persie en Lukkien benoemden ongeveer hetzelfde mechanisme. Valente probeert te helpen. Overal. Als de opbouw niet loopt, wil hij de bal bij de keeper ophalen. Als Feyenoord moeilijk tot kansen komt, duikt hij hoger op, bijna als extra spits. Dat komt niet uit gemak of nonchalance, maar uit goede wil. Alleen werkt dat voor een middenvelder soms juist tegen je.
Lukkien zei daarover dat er bij Groningen al veel met hem over werd gesproken. Niet om zijn enthousiasme af te remmen, maar om hem te leren dat je een elftal soms beter helpt door in je rol te blijven dan door drie problemen tegelijk te willen oplossen. Dat lijkt nu in Rotterdam weer zichtbaar. Het wijst eerder op een speler in ontwikkeling dan op iemand die ineens door de mand valt.
WK-discussie rond Oranje komt voor Valente misschien simpelweg te vroeg
De uitspraak van Van Hanegem klinkt groot, maar raakt ook aan een bekend patroon. Zodra een jonge Nederlandse speler opvalt bij een topclub, schuift het gesprek vanzelf richting, interesse van topclubs, Oranje en eindtoernooien. Bij Valente gebeurde dat ook. Lukkien zei zelfs eerder dat hij vond dat Valente “een plek op het WK verdiend” had. Dat was de andere kant van dezelfde snelheid: in korte tijd van belofte naar serieuze WK-kandidaat. Alleen is het eerlijk om te zeggen dat beide uitersten misschien wat veel zijn.
Valente is een speler met kwaliteiten die op termijn logisch aan Oranje kunnen raken. Splijtende pass, dribbel, gevoel voor combinatiespel, spelintelligentie. Maar hij zit nog midden in zijn eerste grote aanpassingsjaar bij Feyenoord. Dan is een dip eerder normaal dan verontrustend. En dan hoeft een mindere maand niet meteen een streep door een WK-discussie te zijn, al hoeft het omgekeerde ook niet waar te zijn. Hij lijkt op dit moment vooral in een fase te zitten waarin zijn plafond zichtbaar blijft, maar zijn ondergrens wat vaker opduikt.
De kritiek van Van Hanegem zegt ook iets over Feyenoord zelf
Daar komt nog iets bij. Van Hanegem had het niet alleen op Valente gemunt. Zijn hele analyse van Feyenoord was somber. Hij zag een ploeg die wel op koers ligt voor Champions League-voetbal, maar in het spel weinig laat zien dat op groei wijst. Dat kleurt natuurlijk ook de beoordeling van individuele spelers. In een ploeg die stroef speelt, vallen middenvelders sneller op als zoekend of remmend.
Dat betekent niet dat de kritiek onterecht is. Wel dat Valente niet in een vacuüm wordt beoordeeld. Zijn vormdip speelt zich af in een elftal dat al langer moeite heeft om tegenstanders echt ondersteboven te spelen, zoals Van Hanegem het formuleerde. Dan wordt een speler die juist van vloeiende patronen en dynamiek leeft ook sneller minder zichtbaar. Misschien is dat wel het belangrijkst om vast te houden.
Bij Feyenoord gaat het nu eerst om herstel, niet om Qatar of de VS of waar dan ook
De WK-vraag is dus interessant, maar ergens ook een beetje voorbarig. Voor Valente ligt de echte opdracht nu veel dichterbij. Weer ritme vinden. Minder forceren. Zijn rol opnieuw helder pakken in een Feyenoord-ploeg die tweede lijkt te worden, maar in spel nog genoeg losse eindjes heeft.
Van Hanegem heeft alle recht om daar hard op te zijn. Dat hoort ook bij zijn rol. Alleen voelt zijn WK-oordeel op dit moment vooral als een momentopname. Een scherpe, maar wel een momentopname.
Valente is minder dan een paar maanden geleden. Dat klopt. Maar of dat meteen betekent dat hij uit beeld moet voor het WK, is een grotere conclusie dan zijn huidige vorm waarschijnlijk rechtvaardigt.
St. Juste-moment geeft belangrijke Feyenoord-zege nare bijsmaak



