Bakayoko ziet zijn droomstap voorlopig vastlopen in Leipzig

Een transfer voelt in de zomer vaak als een rechte lijn omhoog. Zeker bij een speler als Johan Bakayoko. Jong, explosief, ontwikkeld bij PSV, gewend aan aandacht en aan het idee dat de volgende stap logisch moest zijn. RB Leipzig paste in dat plaatje. Een club met tempo, handel, jonge spelers en een route richting de Europese top. Twintig miljoen euro betaalden de Duitsers voor hem. Dan hangt er automatisch iets van verwachting om zo’n overstap heen.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Alleen loopt een carrière zelden zo strak als de presentatievideo suggereert. En bij Bakayoko begint dat in Leipzig steeds zichtbaarder te worden. De start was veelbelovend, maar inmiddels is hij tweede keus. Sinds zijn spierblessure in december kwam hij nog maar mondjesmaat aan minuten. De speler die een volgende sprong moest maken, zit voorlopig eerder in een fase van wachten dan van doorduwen.

Dat maakt deze situatie interessanter dan alleen een verloren basisplaats.

Johan Bakayoko begon in Leipzig nog zoals hij had gehoopt

De eerste weken gaven nog voldoende aanleiding om te denken dat deze stap klopte. Bakayoko begon in acht Bundesliga-wedstrijden in de basis en kreeg dus echt de ruimte om zich te laten zien. Dat zegt op zichzelf al iets. Leipzig zag in hem blijkbaar geen lange-termijnproject voor de bank, maar een speler die direct kon aansluiten.

Dat is ook logisch als je kijkt naar het profiel waarmee hij binnenkwam. Snel, direct, dreigend in de één-tegen-één, gewend om een back aan het werk te zetten. In theorie past dat goed bij een club die graag voorwaarts denkt en aanvallers niet alleen beoordeelt op rendement, maar ook op hoe ze een wedstrijd kunnen openbreken.

Tot daar oogde het nog als een normale overgangsfase. Niet alles direct goed, maar wel het soort begin waarin een speler zich stap voor stap een vaste rol kan aanmeten. Alleen kreeg dat verhaal daarna een andere wending.

De blessure en Diomande veranderden Bakayoko’s seizoen bij RB Leipzig

Het kantelpunt lijkt grofweg in twee delen te zitten. Eerst was er de spierblessure in december. Daarna kwam de opmars van Yan Diomande. En juist die combinatie maakt de situatie voor Bakayoko zo lastig.

Een blessure is voor een aanvaller vervelend genoeg, maar in een topcompetitie wordt zo’n afwezigheid extra snel afgestraft als er intussen iemand anders opstaat. Dat is precies wat in Leipzig gebeurde. Diomande, pas negentien, groeide uit tot een vaste naam in de basis. Met elf goals en acht assists in dertig Bundesliga-duels heeft hij cijfers die moeilijk te negeren zijn. Dan verschuift een interne hiërarchie razendsnel.

Voor Bakayoko betekent dat dat hij niet alleen tegen zijn eigen herstel moest opboksen, maar ook tegen een nieuwe realiteit in de selectie. Sinds zijn terugkeer mocht hij nog maar vier keer invallen. Dan ben je niet zomaar uit vorm of nog zoekend. Dan ben je voorlopig uit beeld geraakt.

Dat is een groot verschil.

Waarom deze stap voor Bakayoko voorlopig eerder op stilstand lijkt

Transfers van dit kaliber worden uiteindelijk zelden alleen beoordeeld op potentie. Zeker niet als er twintig miljoen euro mee gemoeid is. Dan wil een club progressie zien, een speler wil een vaste rol opbouwen en de buitenwereld verwacht dat een volgende stap ook echt een hogere fase inluidt. Bij Bakayoko voelt dat nu nog niet zo.

Drie goals in achttien wedstrijden is niet dramatisch, maar ook niet het soort rendement waarmee je vanzelf je plek terugpakt. Zeker niet als de concurrentie intussen een stuk dwingender presteert. Daardoor ontstaat een ongemakkelijke tussenfase. Bakayoko is te goed en te duur om als mislukt weggezet te worden, maar levert op dit moment ook nog niet het bewijs dat Leipzig met hem direct een volgende aanvallende pijler in huis heeft gehaald.

Dat is vaak de lastigste zone voor een speler. Je bent er wel, maar je drukt nog niet echt je stempel. Je bent nog deel van het plan, maar niet langer vanzelfsprekend in de uitvoering ervan.

En voor een aanvaller is dat meestal voelbaar in alles. Minuten, ritme, vertrouwen, positie binnen de kleedkamer. Zelfs in hoe er over je gesproken wordt.

RB Leipzig blijft voor Bakayoko logisch, maar minder vanzelfsprekend

Het lastige voor Bakayoko is ook dat Leipzig als keuze op papier nog steeds verdedigbaar oogt. Misschien zelfs logisch. Dit is geen rare stap geweest naar een club zonder visie of perspectief. Integendeel. Leipzig blijft een omgeving waarin jonge spelers kunnen groeien en waarin een seizoen zelden in steen gebeiteld is.

Maar dat maakt de huidige situatie juist zo dubbel. Want als zelfs een logische overstap zo snel stroever wordt dan verwacht, laat dat zien hoe dun de marge is op dit niveau. Een goede start geeft je nog geen vaste positie. Een blessure kost meer dan alleen weken. En een nieuwe concurrent kan in een paar maanden een heel toekomstbeeld opschuiven.

Dat lijkt nu bij Bakayoko aan de hand. Sky Sport Deutschland meldde dat men in Leipzig nog steeds toekomst in hem ziet. Dat is op zich belangrijk. Het wijst erop dat de club hem niet al heeft afgeschreven. Alleen is toekomst in voetbal een rekbaar woord. Het kan betekenen dat iemand nog altijd serieus meetelt. Het kan ook betekenen dat de club de situatie voorlopig nog even aankijkt.

Voor Bakayoko is dat verschil enorm.

Wat deze fase zegt over de volgende maanden van Bakayoko

Misschien is dit daarom vooral een verhaal over timing. Niet over een mislukte transfer, want daarvoor is het nog te vroeg. Maar ook niet meer over een stap die moeiteloos uitpakt zoals gehoopt. Bakayoko zit nu in de fase waarin hij opnieuw zijn plek moet bevechten, terwijl het momentum inmiddels ergens anders ligt.

Dat is pijnlijk, zeker omdat hij juist zo overtuigd voor Leipzig koos. Een speler die zeker wist dat hij deze stap wilde maken, verwacht meestal ook dat hij daar snel iets van terugziet op het veld. Voorlopig is dat maar beperkt gelukt. En dan voelt zo’n droomstap ineens minder als een versnelling en meer als een omweg.

Dat hoeft niet zo te blijven. Eén goede voorbereiding, een andere hiërarchie of een nieuwe opening in de selectie kan veel veranderen. Zeker bij een club waar concurrentie en doorverkoop deel van het model zijn. Maar op dit moment overheerst toch een ander beeld: Bakayoko staat stil op een plek waar hij juist had willen doorduwen.

Dat is geen ramp. Wel een signaal.

En misschien is dat voor nu de eerlijkste conclusie over zijn eerste Leipzig-maanden: de stap die als een logisch vervolg van zijn PSV-jaren voelde, is voorlopig vooral een stuk ingewikkelder geworden dan gedacht.

PSV liet na het feest zien waarom het terecht kampioen is