Feyenoord zit klem in zijn eigen selectie: 43 contractspelers als probleem

Drieënveertig contractspelers. Vijf keepers. Negen centrale verdedigers. Elf middenvelders. Acht buitenspelers. Vier spitsen. Het zijn cijfers die op papier breedte suggereren. In De Kuip klinken ze inmiddels anders. Meer als een waarschuwing.

De nieuwe technisch directeur — wie dat ook wordt — erft geen lege tekentafel. Hij krijgt een selectie die uitpuilt, contracten die lang doorlopen en een seizoen dat sportief al als teleurstellend voelt.

De mislukte poging rond Carlos Aalbers

Feyenoord heeft geprobeerd Carlos Aalbers naar Rotterdam te halen. Dat meldde Martijn Krabbendam van Voetbal International. Aalbers, momenteel technisch directeur bij NEC, werd gepolst om de technische koers in De Kuip te gaan bepalen.

Hij blijft in Nijmegen.

Dat is op zichzelf geen ramp. Maar het zegt wel iets over timing en aantrekkingskracht. Aalbers bouwt bij NEC aan een stabiel project, met financiële ruimte via Marcel Boekhoorn en sportieve rust rond Dick Schreuder. NEC doet mee om de tweede plaats en staat in de halve finale van de beker.

In Rotterdam is het plaatje minder overzichtelijk.

Dennis te Kloese draagt al jaren twee petten. Het plan is dat hij zich volledig op zijn rol als algemeen directeur richt. De technische kant is te complex geworden om erbij te doen, ook al wordt hij ondersteund door manager Mark Ruijl.

Dat inzicht is logisch. Alleen komt het laat.

43 spelers: breedte of bestuurlijke druk?

Een blik op de contractlijst laat zien waar het schuurt:

• 5 keepers

• 4 rechtsbacks

• 9 centrale verdedigers

• 2 linksbacks

• 11 middenvelders

• 8 buitenspelers

• 4 spitsen

Slechts drie spelers hebben een aflopend contract. Zeven liggen zelfs vast tot 2027.

Dat betekent dat de nieuwe technische baas niet eenvoudig kan “opschonen”. Verkopen moet. Verhuren moet. Contracten moeten worden opengebroken of afgewaardeerd. Dat kost tijd en overtuigingskracht.

En dat terwijl het seizoen sportief weinig marge meer biedt.

De sportieve druk: tweede plek als noodzaak

Feyenoord speelt nog voor één tastbaar doel: tweede worden in de Eredivisie. Dat betekent directe plaatsing voor de Champions League en daarmee cruciale inkomsten.

Alles daaronder maakt de zomer ingewikkelder.

Want selectieplanning is geen losstaand proces. Het hangt samen met begroting, transfersommen, salarishuis en investeringsruimte. Een misgelopen Champions League-ticket betekent minder speelruimte.

Dat maakt het des te opvallender dat de technische structuur juist nu in beweging is.

Academy-besluiten en open vragen

Opvallend is dat Feyenoord recent contracten verlengde van meerdere jeugdtrainers en hoofd opleiding Zeb Jacobs. Daarmee is de academy voorlopig geborgd.

Dat kan rust geven. Maar het roept ook een vraag op: valt de jeugdopleiding straks binnen het takenpakket van de nieuwe technisch directeur? Of wordt dat gescheiden?

Het zijn geen details. Het bepaalt waar de focus ligt. Op doorstroming? Op directe versterkingen? Op verkoopwaarde?

Een club zonder heldere taakverdeling krijgt al snel versnipperde beslissingen. Dennis te Kloese zal snel duidelijke keuzes moeten maken. 

Pleisters of koerswijziging?

Dit seizoen werd meermaals gekozen voor zekerheid: ervaren krachten, bekende namen, spelers waarvan het profiel helder is. Deijl, St. Juste, Sterling. Dat is begrijpelijk in een jaar waarin prestaties direct gekoppeld zijn aan financiële belangen.

Maar wanneer zulke keuzes zich opstapelen, ontstaat er druk op de balans van de selectie.

Als er acht buitenspelers onder contract staan en toch het gevoel heerst dat daar versterking nodig is, dan wringt er iets. Als negen centrale verdedigers niet automatisch duidelijkheid scheppen in de hiërarchie, dan zit het probleem dieper dan aantallen.

Een selectie moet niet alleen groot zijn. Ze moet logisch zijn opgebouwd.

Wat staat er echt op het spel?

Het risico voor Feyenoord is niet dat er volgend seizoen geen elftal staat. Het risico is dat de zomer wordt gedicteerd door noodzaak in plaats van visie.

Verkopen om ruimte te maken. Huren om gaten te dichten. Contracten verlengen uit timing in plaats van overtuiging.

De nieuwe technisch directeur — wanneer hij er ook is — krijgt een haastklus. Niet omdat er geen kwaliteit in de selectie zit. Die is er wel. Maar omdat de ordening ontbreekt.

In Nijmegen bouwt Aalbers rustig door. In Rotterdam moet eerst worden gesnoeid.

De komende maanden gaan niet alleen over transfers, maar over richting.
Pas in het najaar zal zichtbaar worden of Feyenoord deze fase heeft gebruikt om te ordenen, of dat de onrust is doorgeschoven.