De komende transferzomer wordt moeilijkste puzzel in jaren voor PSV

PSV won zondag overtuigend van Feyenoord en heeft de titelrace in de Eredivisie zo goed als dichtgetimmerd. De voorsprong groeide naar zeventien punten en in Eindhoven voelen veel mensen aan: dit seizoen gaat niet meer om 'halen we het?', maar om 'wat blijft er straks over?'.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat is dan ook de reden dat we alvast vooruit kijken. Niet omdat PSV onrust wil, maar omdat succes onrust aantrekt. Een kampioensploeg is een etalage, zeker als het elftal ook in Europa is opgevallen. En precies daar ligt de moeilijkste puzzel voor technisch-directeur Earnest Stewart en zijn team: verkopen op het juiste moment en vervangers klaar hebben vóórdat de markt je opslokt.

PSV–Feyenoord als kantelpunt, maar de echte druk komt later

Een kampioenschap brengt lucht. Financieel, sportief, emotioneel. Maar het brengt ook een nieuwe soort druk. Bij PSV is dat al jaren herkenbaar: zodra je kern presteert, komen er clubs die willen shoppen. We kunnen nu al een zomer schetsen waarin meerdere sterkhouders waarschijnlijk zullen vertrekken. Dat gaat niet om één naam, maar om een rij spelers die bij een topjaar bijna automatisch op lijstjes belanden.

Het domino-effect van één grote uitgaande transfer

De reden dat deze zomer zo ingewikkeld kan worden, is het domino-effect. Eén uitgaande transfer trekt vaak twee lijnen mee:

1. Vervanging op het veld – je moet dezelfde rol terugzetten, niet per se dezelfde speler.

2. Herstel van je balans – in het elftal, maar ook in de kleedkamer en in het salarishuis.

Neem middenvelders als Ismael Saibari en Joey Veerman. Als er op die posities topspeler vertrekken, verandert direct hoe PSV onder druk uit speelt, hoe de tweede bal wordt opgepakt en hoe de restverdediging staat. Dat vang je niet op met 'gewoon een talentje'. Daar heb je timing voor nodig: de vervanger moet er zijn vóór de eerste paniektraining in juli.

Dit is ook waarom PSV vaak vroeg schakelt. Alleen: vroeg schakelen wordt duurder naarmate je succes stabieler is. Clubs weten dat PSV geld heeft, en dat PSV Champions League-inkomsten gewend is. De onderhandelingsruimte krimpt.

De Europese avonden kleuren de prijs

PSV heeft deze winter laten zien dat er weinig ruimte is voor een echte winterdip in de competitie. Maar Europa is genadeloos. Een avond zoals uit bij Newcastle (0-3) blijft hangen bij scouts en directies: niet alleen omdat PSV verloor, maar omdat je in dat soort wedstrijden ziet wie overeind blijft als het tempo omhoog gaat.

Voor Stewart werkt dat dubbel. Aan de ene kant verhoogt Champions League-ervaring de waarde van je spelers. Aan de andere kant laat het ook zien waar PSV kwetsbaar is als je een kernspeler kwijtraakt. Een vervanger moet dus niet alleen Eredivisie-proof zijn, maar ook passen bij de volgende Europese stap.

Dat maakt de vijver kleiner. En die vijver wordt in de zomermaanden leeggevist door grotere competities.

Waarom PSV al aan de volgende spits denkt

In de voorhoede speelt hetzelfde. Pepi en Perisic zullen waarschijnlijk vertrekken. De namen gaan rond, de verleiding is groot om meteen door te selecteren. Álvaro Rodríguez (Elche) wordt gezien als een van de kandidaten die PSV al langere tijd volgt. Dat is typisch PSV-beleid: niet pas zoeken als iemand weg is, maar al eerder een profiel klaar hebben liggen.

Dat zegt ook iets over de manier waarop Stewart werkt. Hij lijkt te denken in scenario’s: “als A vertrekt, schuift B door; als B niet kan, wordt C geactiveerd.” Het klinkt logisch, tot vijf clubs tegelijk aan je deur staan en je voorbereiding al begonnen is.

Stewart’s grootste uitdaging: kwaliteit vasthouden zonder te blokkeren

Stewart heeft de reputatie van een bestuurder die rustig blijft, ook als de markt schreeuwt. Het Eindhovens Dagblad schetste hoe hij transferplannen en gesprekken binnen PSV benadert: doordacht, maar ook pragmatisch.

De echte uitdaging zit in het midden: je wil sportief door, maar je wil je selectie ook niet blokkeren met spelers die nog een jaar moeten blijven. Als je te hard op de rem trapt, krijg je ontevredenheid. Als je te makkelijk gaat, hol je je elftal uit.

En dat is waarom deze zomer zwaarder kan worden dan eerdere metamorfoses. Niet omdat PSV het niet kan, maar omdat het plafond hoger ligt. PSV wordt inmiddels niet meer beoordeeld als leuk seizoen, maar als 'kunnen ze dit herhalen?'. In Nederland. En daarbuiten. Ergens in april of mei gaat dat gevoel pas echt landen. Als de schaal er is. En de eerste telefoontjes al binnenkomen.

PSV maakt ook nog kans op de dubbel. Slechts 17 keer in 70 jaar werd de dubbel gepakt.