Waarom Zerrouki het perfecte voorbeeld is van De Kuipse overlast

Volgens oud-zaakwaarnemer René Wagelaar bij VoetbalTijd krijgt Ramiz Zerrouki volgend seizoen mogelijk een nieuwe kans bij Feyenoord. Dat klinkt op zichzelf logisch. De Algerijnse international laat in Enschede weer zien dat hij een bruikbare speler kan zijn. Tegelijk wringt daar meteen iets. Want als Feyenoord hem echt weer serieus wil inpassen, dan zegt dat niet alleen iets over Zerrouki, maar ook over hoe diffuus het sportieve plan in De Kuip inmiddels is geworden.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Feyenoord en FC Twente maken van Zerrouki weer een speler

Bij FC Twente oogt Zerrouki weer als de middenvelder die Feyenoord in 2023 voor ongeveer zeven miljoen euro ophaalde. Dat is op zichzelf al pijnlijk voor Rotterdam. Niet omdat een huurspeler elders beter presteert, dat gebeurt vaker. Wel omdat het bij Zerrouki zo duidelijk maakt dat de speler niet helemaal verdwenen was, maar vooral uit beeld raakte in een omgeving waar hij nooit echt stevig landde.

Dat verschil zie je vaker. In Enschede is de rol helderder, de context vertrouwder en de verwachting minder onrustig. Bij Feyenoord hing Zerrouki al snel tussen aankoopbedrag, verwachtingen en teleurstelling in. Dan wordt ieder balverlies zwaarder, iedere matige wedstrijd groter. 

De Kuip telt te veel spelers en te weinig afsluitingen

Zerrouki is daarom niet alleen een sportief verhaal. Hij staat ook symbool voor iets anders: Feyenoord heeft zichzelf volgeladen met contracten, huurconstructies en spelers die ergens tussen basis, bank en uitgang zweven. De club heeft in totaal 43 contractspelers, inclusief huurlingen. Alleen dat getal zegt al genoeg.

Daarmee ontstaat een selectie die niet meer voelt als een gerichte groep, maar als een stapel openstaande zaken. Zerrouki komt terug. Calvin Stengs komt terug. Luka Ivanusec komt terug. Gjivai Zechiël komt terug. En dat zijn alleen nog de verhuurde namen waar meteen een beslissing over moet worden genomen. Op de achtergrond lopen ook nog allerlei andere vragen over waarde, rol, fitheid en toekomst.

Robin van Persie krijgt straks oude vragen terug in Feyenoord-kleedkamer

De kwestie-Zerrouki wordt nog interessanter omdat trainer Robin van Persie straks niet alleen spelers terugkrijgt, maar ook verhoudingen. In het geval van Zerrouki werd eerder al gesuggereerd dat de verstandhouding met Van Persie niet altijd vanzelf liep. Dat hoeft niet te betekenen dat een terugkeer onmogelijk is. In voetbal kunnen zulke dingen snel draaien. Maar het maakt de situatie wel gevoeliger.

Een trainer kan best een speler opnieuw gebruiken. Zeker als die speler in vorm terugkomt. Alleen moet daar dan een helder plan onder liggen. Niet een improvisatie uit nood. En dat is precies waar de twijfel zit bij Feyenoord. De club oogt dit seizoen vaker als een elftal dat reageert op problemen dan als een ploeg die zijn eigen lijn strak bewaakt.

Feyenoord moet kiezen tussen kans geven en doorselecteren

Het aantrekkelijke van Zerrouki is dat er nog altijd een verkoopverhaal omheen hangt. Wagelaar noemt zelf al het WK-scenario. Als Algerijns international kan Zerrouki zich op een groter podium weer in de markt spelen. Dat is geen gekke gedachte. Alleen is dat iets anders dan sportief overtuigd zijn van zijn plek bij Feyenoord.

Daar zit de echte spanning. Geef je hem een nieuwe kans omdat hij weer laat zien dat hij niveau heeft? Of geef je hem vooral een nieuwe kans omdat verkopen op dit moment nog niet oplevert wat je ooit hebt geïnvesteerd? Die twee motieven lopen in voetbal vaak door elkaar, maar ze zijn niet hetzelfde.

Zerrouki laat zien wat de nieuwe technisch directeur bij Feyenoord wacht

Misschien is dat wel de hoofdreden waarom Zerrouki zo’n bruikbaar voorbeeld is. Zijn situatie laat in één oogopslag zien wat voor werk er in De Kuip ligt. Feyenoord heeft behoefte aan een technische leiding die niet alleen nieuwe spelers haalt, maar eerst de bestaande wirwar uit elkaar trekt. Wie blijft echt? Wie past nog? Wie vertegenwoordigt nog waarde? En met wie moet je eerlijk stoppen?

Zerrouki staat midden in dat soort vragen. Hij is niet oud, niet afgeschreven, niet waardeloos en ook niet onomstreden goed. Juist daarom is hij ingewikkeld. Een makkelijke beslissing is hij niet. En dat geldt voor meer spelers in deze selectie. Daarom is hij het perfecte voorbeeld van De Kuipse overlast. Niet omdat hij zelf voor problemen zorgt, maar omdat zijn verhaal blootlegt hoe vol, rommelig en onaf Feyenoord op dit moment georganiseerd is. Een club kan best een keer mis zitten met een aankoop. Dat gebeurt overal. Maar als dezelfde speler twee jaar later nog steeds vooral een open vraag is, dan gaat het niet meer alleen over hem, maar ook over alles eromheen.

Hierom haken clubiconen af bij Feyenoord