Hoe Feyenoord met Sterling de Eredivisie-regels voor altijd kan oprekken

Feyenoord heeft Raheem Sterling binnen, maar nog niet écht. Zolang de werkvergunning niet rond is, mag hij in Nederland niet meetrainen, laat staan spelen. En precies daar zit het haakje: de club wijkt kort uit naar België, waar Sterling wél bij de groep kan aansluiten.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Waarom Sterling nog niet in De Kuip meetraint richting Feyenoord – Telstar

Het uitgangspunt is simpel: wie niet onder de EU-regels valt, heeft voor werk in Nederland vaak een vergunning nodig. Dat geldt ook in het voetbal; een speler kan wel tekenen, maar daarmee is het juridische deel niet automatisch af. De IND is helder in algemene zin: werken in Nederland vraagt om een verblijfs- en/of werkconstructie. 

In de praktijk levert dat bij topclubs een vreemde tussenfase op. Een speler is al “van jou”, staat al op foto’s, maar de trainer kan hem niet even laten aansluiten bij positiespel of afwerkvormen. Bij Feyenoord gaat het om een korte periode, zo wordt het ook gebracht. Maar juist omdat het om een korte periode gaat, voelt het extra logisch om dan maar even over de grens te gaan.

Het België-plan van Van Persie: trainingskampje of slimme omweg?

Robin van Persie bevestigde na Feyenoord – Go Ahead Eagles dat de selectie kort naar het buitenland gaat, met Sterling als één van de redenen. In de woorden van de club: geen lange stage, geen exotisch oord, gewoon “anderhalve dag, twee dagen”. Dat klinkt klein. Dat ís ook klein. Alleen kan klein groot worden als het een precedent is. Want als één club dit pad bewandelt en het werkt, waarom zouden anderen het laten? Diverse media schetsten het al als een oplossing voor het trainingsverbod zolang de werkvergunning ontbreekt. 

Wat Feyenoord hier in feite doet: het sportieve probleem (integratie in de groep) oplossen door de locatie te verplaatsen, niet door het proces te versnellen. Dat is geen aanklacht, dat is een observatie. De vraag is alleen welke kant de regel “bedoelt”.

De kritiek van Driessen en het ongemakkelijke grijze gebied

Valentijn Driessen noemt het morele kompas “verkeerd afgesteld” en ziet het als het bewust omzeilen van de Nederlandse wet. Dat is een harde kwalificatie. Interessanter is wat er onder die woorden ligt. Want zelfs als Feyenoord op papier binnen de lijntjes kleurt, voelt het voor veel mensen als een trucje. Dat gevoel is niet hetzelfde als juridische schuld. Het is wel precies het soort situatie waar voetbal vaker tegenaan loopt: regels zijn geschreven voor arbeid in het algemeen, maar de praktijk van topsport is een eigen wereld met eigen ritme, eigen deadlines en eigen druk.

De kern: mag iets omdat het kan, of kan iets omdat het mag? Feyenoord lijkt te gokken op het eerste, zonder het hardop zo te noemen.

Wat betekent dit voor de Eredivisie als Feyenoord hiermee wegkomt?

Stel dat dit “België-plan” geen gevolgen heeft en Sterling sluit na terugkomst direct aan, dan blijft het waarschijnlijk bij een voetnoot. Maar als andere clubs het kopiëren, wordt het beleid. En dan krijgt elke volgende casus een extra laag: niet alleen “wat zegt de regel?”, maar ook “wat deden Feyenoord en Sterling toen?”

Daar zit ook het sportieve belang. Een nieuwe speler die een week later instroomt, mist automatismen en afspraken. Zeker bij een trainer die nadruk legt op teamcultuur en details. Feyenoord koopt met deze trip tijd terug. Geen wedstrijdminuten, wel trainingsminuten. Dat kan net genoeg zijn om een debutant sneller “normaal” te laten ogen, bijvoorbeeld richting Feyenoord – Telstar, waar zijn eerste minuten al worden genoemd als mogelijkheid.

De KNVB, de IND en de vraag die nog open blijft

Wat uiteindelijk telt, is niet hoe het voelt, maar hoe het wordt beoordeeld. Alleen: dat oordeel ligt niet bij één partij. De IND gaat over verblijf en arbeid in Nederland.  De Wet arbeid vreemdelingen en uitvoeringsregels zijn bovendien technisch en vol uitzonderingen, waardoor het voor buitenstaanders lastig is om zwart-wit te zeggen: dit mag wel, dit mag niet. 

En precies daarom blijft er ruis. Het laat een simpele vraag achter voor de rest van de Eredivisie: als dit nu kan, waar ligt dan straks de grens in de Nederlandse competitie?