Farioli krijgt bij Porto de erkenning die bij Ajax uitbleef

Francesco Farioli is met FC Porto landskampioen van Portugal geworden. De Italiaanse trainer won zaterdag met zijn ploeg van Alverca en bracht daarmee de landstitel voor het eerst sinds 2022 terug naar Porto. Na afloop kwamen de emoties los. Farioli was zichtbaar geraakt, tot tranen toe.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat beeld zal ook in Amsterdam zijn opgevallen. Nog niet zo lang geleden stond Farioli bij Ajax in een heel andere omgeving. Daar draaide zijn seizoen om herstellen, overleven en uitleggen. In Portugal staat hij nu met een prijs in zijn handen. Ineens ziet hetzelfde trainersprofiel er heel anders uit.

Farioli schrijft met FC Porto ander verhaal dan bij Ajax

Bij Ajax bleef rond Farioli vooral de moeizame context hangen. Hij werkte in een club die nog altijd bezig was de schade van eerdere jaren te verwerken. De selectie was niet in balans, de verwachtingen lagen hoog en elke mindere fase werd direct groot gemaakt.

Dat hoort bij Ajax, maar het maakt een trainersjaar niet eenvoudiger.

In Porto kreeg Farioli de kans om aan een ander verhaal te bouwen. Niet zonder druk, want FC Porto is geen club waar een trainer rustig mag wennen. De titel was sinds 2022 niet meer in de tweede stad van Portugal beland. Benfica en Sporting hielden de macht in Lissabon. Voor Porto voelde dit seizoen dus ook als een poging om iets te herstellen.

Farioli werd het gezicht van die ommekeer. De zege op Alverca leverde de titel op, maar het succes is groter dan één wedstrijd. Porto vond onder hem weer genoeg vastheid om bovenaan te eindigen. Voor een trainer die in Nederland met twijfel en kritiek vertrok, is dat een stevig antwoord.

Ajax-verleden maakt Porto-titel van Farioli extra beladen

De titel van Farioli voelt automatisch als revanche, al hoeft hij dat zelf niet zo te noemen. Zijn periode bij Ajax eindigde pijnlijk en liet hem achter als trainer over wie veel werd gediscussieerd. Was hij te voorzichtig? Paste zijn voetbal wel bij Ajax? Kreeg hij genoeg mee om echt te kunnen bouwen?

Die vragen verdwenen niet helemaal. Ze krijgen door zijn succes bij Porto alleen een andere kleur.

Een kampioenschap in Portugal bewijst niet ineens dat alles bij Ajax anders had gemoeten. Zo simpel is voetbal zelden. De omstandigheden, de spelersgroep, de clubcultuur en de druk zijn anders. Maar zijn titel laat wel zien dat Farioli niet alleen beoordeeld kan worden op wat er in Amsterdam misliep.

Dat is misschien de belangrijkste nuance. Bij Ajax werd hij een onderdeel van een groter probleem. Bij Porto wordt hij nu gezien als een deel van de oplossing.

Dat verschil zegt veel.

Porto-groep groeit volgens Farioli door gezamenlijke littekens

Na de beslissende zege sprak Farioli over de littekens binnen zijn groep. Volgens hem hadden die een sterkere band gecreëerd tussen de spelers en staf. Hij noemde de titel ook nadrukkelijk voor Jorge Costa, de oud-speler en technisch directeur van Porto die op 5 augustus 2025 overleed aan een hartstilstand.

Costa was een groot figuur binnen de club. Als speler kwam hij tot meer dan 250 wedstrijden voor Porto en later werkte hij als technisch directeur. Farioli zei na afloop dat hij dacht dat Costa de ploeg had geholpen.

Dat soort woorden maken duidelijk waarom deze titel voor Porto meer was dan een gewone kampioensavond. De trainer sprak niet alleen over tactiek, punten of herstel na eerdere seizoenen. Hij sprak over een groep die iets had meegemaakt en daar kracht uit had gehaald.

Daar zit ook Farioli’s manier van werken in. Hij is een trainer die graag bouwt aan verbinding, aan details, aan het gevoel dat een ploeg samen ergens doorheen gaat. In Amsterdam werd dat soms weggezet als te bedacht of te breekbaar. In Porto kreeg het een prijs als bewijsstuk.

Erkenning voor Farioli komt op pijnlijk moment voor Ajax

Voor Ajax is dit geen comfortabel verhaal. Niet omdat Farioli’s succes direct een aanklacht is tegen de club, maar omdat het opnieuw laat zien hoe moeilijk trainers in Amsterdam de laatste jaren konden landen. Wie bij Ajax instapt, krijgt niet alleen een elftal. Hij krijgt ook een geschiedenis, verwachtingen en interne onrust mee.

Farioli weet dat als geen ander.

Zijn titel met Porto zal daarom bij veel Ajax-supporters gemengde gevoelens oproepen. Sommigen zullen vinden dat hij bij Ajax nooit echt de juiste trainer was. Anderen zullen juist zeggen dat hij te weinig rust, tijd en middelen kreeg om zijn werk goed te doen. Waarschijnlijk zit de waarheid ergens tussen die twee kampen in.

Maar de beelden uit Portugal zijn sterk. Farioli in tranen, Porto weer kampioen, de club terug boven Lissabon. Het maakt zijn trainersverhaal ineens minder vlak dan het in Nederland soms werd verteld.

Farioli’s reputatie krijgt bij FC Porto nieuwe laag

Voor Farioli zelf is deze titel belangrijk voor zijn loopbaan. Jonge trainers worden snel groot gemaakt en net zo snel weer afgeschreven. Zeker als ze bij clubs werken waar onrust nooit ver weg is.

Na Ajax had Farioli een nieuw podium nodig. Porto bood dat podium, maar ook een flinke opdracht. Hij moest een topclub terugbrengen naar de plek waar die zichzelf vindt horen. Dat is gelukt.

Het verandert niet alles wat er eerder is gebeurd. Zijn Ajax-periode blijft onderdeel van zijn verhaal. Ook daar waren wedstrijden, keuzes en momenten waar terecht vragen bij werden gesteld. Alleen staat daar nu iets tegenover wat niet weg te praten is.

Een landstitel.

Farioli kreeg bij Porto wat hij in Amsterdam nauwelijks kon vinden: een seizoen waarin zijn werk uiteindelijk werd beloond. Misschien is dat precies waarom de tranen na afloop zo begrijpelijk waren.

Soms komt erkenning pas op de volgende plek.

Dolberg in top 5 Ajax-spitsen?