Waarom Leeroy Echteld zijn rol bij Jong Oranje opgaf voor AZ Alkmaar

Soms dwingt het voetbal tot keuzes die je liever niet maakt. Voor Leeroy Echteld lijkt dat nu het geval. De trainer gaf aan dat hij zijn werk bij Jong Oranje met plezier had willen afmaken, maar besloot toch te stoppen om zich volledig te richten op AZ Alkmaar.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

De druk van een hoofdtrainerschap

Voor trainers die tijdelijk instappen bij een club is de situatie vaak dubbel. Aan de ene kant is er de kans om zich te laten zien. Aan de andere kant is er nauwelijks tijd om rustig te bouwen.

Dat lijkt ook voor Echteld te gelden bij AZ.

De club bevindt zich in een fase waarin stabiliteit belangrijk is. Resultaten spelen daarin een rol, maar net zo goed het gevoel binnen de selectie. Trainers beschrijven zulke periodes vaak als intens. Elke training, elk gesprek en elke wedstrijd telt.

En dan is er nog de buitenwereld. Media, supporters, verwachtingen.

Het maakt dat een hoofdtrainer — zelfs een interim — eigenlijk voortdurend “aan” staat.

Jong Oranje vraagt óók volledige aandacht

Daar zit het dilemma.

Het werken met Jong Oranje is normaal gesproken geen bijrol. De functie draait om ontwikkeling, scouting en voorbereiding op internationale toernooien. Het is een traject waarin spelers langere tijd worden gevolgd.

Het werk gaat dus verder dan alleen de interlandperiodes.

Trainers binnen jeugd- en beloftenteams besteden veel tijd aan het bekijken van wedstrijden, gesprekken met clubs en het begeleiden van spelers die op de drempel van het grote Oranje staan.

In die zin vraagt ook die rol volledige focus.

Een keuze die vaker voorkomt

De stap van Echteld past in een patroon dat in het voetbal vaker zichtbaar is.

Wanneer een club aanklopt, verandert de dynamiek meteen. Clubs spelen wekelijks wedstrijden; de druk van resultaten is direct voelbaar en de agenda wordt plotseling voller dan gepland.

Bondsteams werken in een ander ritme. Interlandperiodes, voorbereiding, langere lijnen.

Dat verschil maakt combineren lastig. Zeker wanneer een clubtrainer midden in een competitie moet instappen.

Veel trainers merken op dat het simpelweg niet realistisch is om beide rollen tegelijk te blijven vervullen zodra de clubfunctie groter wordt. Het lijkt erop dat Echteld tot een vergelijkbare conclusie is gekomen.

Meer dan alleen een praktische beslissing

Toch voelt de keuze niet alleen praktisch.

Wie in het voetbal een rol opgeeft die hij eigenlijk had willen afmaken, doet dat meestal omdat ergens anders iets belangrijks speelt. In dit geval lijkt dat vooral de verantwoordelijkheid bij AZ te zijn.

Een trainer die tijdelijk instapt, weet dat elke week telt. Resultaten kunnen invloed hebben op hoe een periode later wordt beoordeeld. Misschien zelfs op wat er daarna komt.

Dat hoeft niet te betekenen dat Echteld al bezig is met een volgende stap. Maar het geeft wel aan hoe serieus hij de kans bij AZ lijkt te nemen. En dat vraagt, simpel gezegd, volledige aandacht.

Een verhaal dat nog niet af is

Wat deze beslissing uiteindelijk betekent, is nog moeilijk te zeggen. Interimperiodes in het voetbal kunnen alle kanten op gaan. Soms duurt zo’n fase een paar weken. Soms groeit er juist iets wat langer blijft.

Voor nu lijkt één ding duidelijk: Echteld wilde voorkomen dat hij twee rollen half zou doen. Dat hij zijn werk bij Jong Oranje liever had afgemaakt, zegt misschien ook iets. Over hoe hij naar het vak kijkt. Over verantwoordelijkheid. Maar het laat tegelijk zien hoe het trainersvak soms werkt. Er komt een moment waarop je moet kiezen. En meestal komt dat moment sneller dan verwacht.