Kwakman ziet bij NEC-revelatie een gemiste Oranje-kans achter Curaçao-keuze

Deveron Fonville speelde vorig jaar nog bij IJsselmeervogels. Inmiddels is hij 22, speler van NEC, bekerfinalist en international van Curaçao in wording. Toch gaat het gesprek nu ineens niet alleen meer over zijn clubdoorbraak, maar ook over zijn interlandkeuze.

Kees Kwakman legde die vraag bij Dit was het Weekend open op tafel. Had Fonville misschien nog even moeten wachten met Curaçao, juist omdat zijn ontwikkeling zo snel gaat? Dat klinkt opportunistisch, en zo noemde Kwakman het zelf ook. Maar het is geen wilde gedachte meer. Daarvoor is de groei van Fonville in Nijmegen te zichtbaar geworden.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

NEC en Dick Schreuder maakten van Fonville in korte tijd een ander verhaal

Die snelle ontwikkeling is de basis van alles. In juli 2025 werd Fonville nog beschreven als een linksback die pas net van IJsselmeervogels naar FC Dordrecht was gegaan en al belangstelling trok van Eredivisie-clubs. NEC handelde snel. Sindsdien is zijn loopbaan in maanden opgeschoven van amateurvoetbal naar de subtop van de Eredivisie.

Dit seizoen staat hij in de Eredivisie op 22 competitiewedstrijden en 959 minuten voor NEC. Dat zijn geen aantallen van een gevestigde naam, maar wel van een speler die echt meetelt. Zijn rol lijkt bovendien groter te worden. Tegen PSV maakte hij in september zijn Eredivisie-debuut in een zware wedstrijd, een 3-5 nederlaag. Daarna volgden ook twee opvallende NEC-momenten tegen dezelfde tegenstander: de bekerzege van 3-2 op 3 maart en de 2-3 uitzege in Eindhoven op 14 maart.

De keuze voor Curaçao voelde logisch, tot Oranje ineens in de discussie kwam

Op het moment dat Fonville voor Curaçao koos, was dat heel goed te begrijpen. Hij had geen lange Eredivisie-geschiedenis, geen Jong Oranje-status en ook geen logisch uitzicht op het Nederlands elftal. Curaçao bood iets concreets: interlandvoetbal, vertrouwen en een route richting het WK.

Fonville zelf sprak daar deze week helder over. Hij zei dat hij hoopt een bijdrage te leveren aan het succes van Curaçao en richting het WK te bouwen. Dat is geen bijrol, maar een serieus sportief perspectief. Zeker nu Fred Rutten bondscoach is en Curaçao zich opmaakt voor een WK met onder meer Duitsland, Ecuador en Ivoorkust in de groepsfase. Dan is de vraag niet alleen: had hij op Oranje moeten wachten? De vraag is ook: waarom zou je een echte kans laten lopen voor een droom die misschien nog ver weg is?

Curaçao probeert al langer spelers weg te trekken uit de Oranje-wachtkamer

Dat maakt dit verhaal groter dan Fonville alleen. Dick Advocaat, die per direct stopte als Curacao-bondscoach zei in maart 2024 al openlijk dat het lastig was om spelers met Curaçaose roots te overtuigen. Veel van hen bleven hopen op Oranje. Hij noemde destijds geen namen in alle gevallen, maar de boodschap was duidelijk: Curaçao wilde dat spelers nu kozen, niet pas als Nederland definitief uit beeld was.

Dat patroon zie je nog steeds. Sommige spelers kiezen vroeg voor Curaçao, anderen houden vast aan Oranje. Ro-Zangelo Daal van AZ zei deze week bijvoorbeeld dat hij bewust voor zijn Oranje-droom blijft gaan, ondanks belangstelling van Curaçao. Bij Fonville liep het anders. Hij koos wél voor de directe internationale route. Daardoor voelt zijn verhaal nu als een voorbeeld van iets groters. Voor spelers met dubbele opties is interlandvoetbal steeds vaker een keuze tussen zekerheid nu en een hogere, maar vagere ambitie later. 

NEC-verdediger Fonville is nog geen Oranje-speler, maar die vraag komt nu wel op

Daar moet ook nuance bij. Dat Fonville nu in een Oranje-discussie opduikt, betekent niet dat hij daar al thuishoort. Zijn marktwaarde staat op Transfermarkt op 1 miljoen euro. Hij heeft nog geen duizend Eredivisie-minuten achter zijn naam. Zijn cijfers zijn degelijk, met twee assists, 79,2 procent succesvolle passes en bijna 59 procent gewonnen duels, maar ze schreeuwen nog niet om een directe stap naar de top van Nederland, laat staan Oranje.

Fonville zegt zelf ook dat hij zich het prettigst voelt als linker centrale verdediger in een driemansdefensie. Centraal achterin ziet hij zichzelf voorlopig minder. Ook dat laat zien dat hij nog midden in zijn ontwikkeling zit.

Kwakman raakt vooral aan het probleem van timing in interlandvoetbal

De uitspraak van Kwakman is daarom minder hard dan ze klinkt. Hij zegt eigenlijk niet dat Fonville fout heeft gekozen. Hij legt bloot hoe lastig timing in interlandvoetbal is. Kies je voor het land dat je nu wil en nodig heeft? Of houd je langer vast aan Oranje, zonder te weten of die deur ooit echt opengaat?

Dick Schreuder leek daar eerder al gevoel bij te hebben. Hij vertelde bij RN7 dat hij Fonville had geadviseerd nog even te wachten, omdat hij zoveel vertrouwen heeft in zijn toekomst. Dat is geen bewijs dat Oranje ooit zou zijn gekomen. Het laat wel zien dat mensen dichtbij NEC dachten dat zijn plafond nog hoger kon liggen dan op dat moment zichtbaar was.

En misschien is dat uiteindelijk de kern van dit verhaal. Fonville maakt niet duidelijk dat Curaçao de verkeerde keuze was. Hij maakt duidelijk hoe snel een loopbaan kan kantelen, en hoe moeilijk het dan is om op het juiste moment te kiezen. Vorig jaar amateur. Nu NEC, bekerfinale, PSV-uit gewonnen en ineens een Oranje-vraag boven je hoofd, met een WK op komst.