Talentoorlog in Nederland: Ajax en AZ trekken aan hetzelfde Zweedse touw

Ajax en AZ azen op Iacovos Chrysanthou, vijftien jaar, aanvaller van IF Brommapojkarna O19. Dat klinkt als het soort bericht dat je wegklikt met “jeugdscouting, leuk”, maar dit is precies het dossier waarin Noord-Holland zichzelf tegenkomt: dezelfde regio, dezelfde ambities, en steeds vaker dezelfde targets.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Ajax en AZ bij Chrysanthou: het gaat om meer dan een handtekening

Volgens FotbollDirekt zitten Ajax en AZ in de race, met Tottenham Hotspur en Anderlecht als concurrenten. Chrysanthou tekende net zijn eerste contract en zei daarbij: “Dat is bijzonder en het bewijst dat ik goed bezig ben. Het is nu zaak voor mij om te blijven presteren en er plezier in te hebben.” Dat is de standaardzin van een vijftienjarige die ineens volwassen vragen krijgt.

Voor Ajax is het signaal helder: de club wil vroeger bij talenten zitten, óók als dat betekent dat je een speler haalt voordat hij überhaupt in het eerste elftal van zijn club heeft gezeten. AZ ziet dezelfde ontwikkeling en heeft er al jaren een strategie van gemaakt: vroeg herkennen, lang vasthouden, rustig opvoeden. Juist daarom wringt het. Als Ajax en AZ elkaar treffen in dezelfde markt, is het nooit alleen “wie heeft het beste plan?”. Het is ook “wie heeft de meeste aantrekkingskracht op de omgeving rondom zo’n speler?”

Brommapojkarna als exportclub: waarom dit type speler nu zo gewild is

Brommapojkarna heeft in Zweden een naam als opleidingsclub en wordt in de berichtgeving neergezet als producent van recente toptransfers. In dit geval gaat het dus niet om een willekeurige O19-speler, maar om iemand die bij zijn club als het volgende oogappeltje geldt.

Chrysanthou wordt omschreven als polyvalente aanvaller: spits of flank, met snelheid als grootste wapen. Dat is precies het profiel waar moderne topclubs voor vallen, omdat het schaalbaar is. Snelheid blijft snelheid, ook als het niveau stijgt. De rest kneed je er later bij, is vaak de gedachte.

Daar zit meteen een praktische vraag achter: waar krijgt hij het snelst een route naar minuten die écht tellen? Ajax biedt het grootste podium, maar ook de hardste lampen. AZ biedt rust en een duidelijke opleidingslijn, maar mist vanzelfsprekend de wereldwijde Ajax-naam. Dat spanningsveld is al jaren het verhaal.

De frictie Ajax–AZ: “survival” tegenover “rust” en perspectief

In een interview met Voetbal International uit december 2025 legt AZ-hoofd opleiding Paul Brandenburg uit dat AZ het liefst in de eigen achtertuin scout en talent zo lang mogelijk in de eigen omgeving laat opgroeien. Daarbij zegt hij ook dat Ajax en AZ “in elkaars vaarwater” kunnen zitten, maar dat hij vooral de kracht van AZ benadrukt: perspectief en rust.

Ajax’ opleidingsverantwoordelijken Joost van Dam en Stef Wijlaars herkennen in hetzelfde VI-stuk dat beeld van een “harder” Ajax niet helemaal, maar Van Dam zegt wel iets wat blijft hangen: bij Ajax staan de schijnwerpers altijd vol op, en dat heeft invloed op jeugdspelers, óók door de omgeving.

Dat is precies waarom zo’n Chrysanthou-dossier niet alleen over scouting gaat. Het is ook een keuze voor een klimaat. Bij AZ verkoop je het verhaal van groeien zonder dat je elke week wordt beoordeeld alsof je al 22 bent. Bij Ajax verkoop je de top, met alles wat daarbij hoort: sneller, directer, soms meedogenloos. Wijlaars vatte het destijds kernachtig samen: bij Ajax zijn spelers directer en harder tegen elkaar in de kleedkamer.

Herenakkoord, onrust en “shoppen”: waarom dit soort dossiers snel giftig wordt

In diezelfde VI-rondetafel over jeugdopleidingen (december 2025) komt de grootste irritatie van opleiders ook langs: het gedoe rondom jeugdtransfers, onrust in de laatste maanden van een seizoen, en de wereld eromheen die spelers van club naar club laat “hoppen en shoppen”. Brandenburg zei daar fel over: “Houd alsjeblieft op, man. Het gaat over opleiden, het gaat over kinderen.”

Dat is de onderstroom die je ook bij Ajax en AZ voelt als ze achter dezelfde vijftienjarige aan gaan. Niemand zegt hardop dat het om een prestigestrijd gaat, maar het effect is er wel: als AZ een speler pakt die óók Ajax wilde, voelt dat als een statement. Als Ajax hem haalt, wordt het in Alkmaar al snel gezien als ‘de topclub die toch weer trekt’. En ondertussen staan Tottenham en Anderlecht gewoon mee te lezen. Die clubs hebben geen last van Noord-Hollandse gevoeligheden, maar wel van hetzelfde simpele doel: de beste vijftienjarigen zo vroeg mogelijk vastleggen.

Wat betekent dit voor Ajax en AZ als dit doorzet?

Als Ajax en AZ vaker op dezelfde namen uitkomen, wordt de frictie vanzelf structureler. Niet omdat er ruzie moet zijn, maar omdat de overlap groter wordt: AZ scout al jaren dichter bij Amsterdam (onder meer door de ligging in Wijdewormer), Ajax kijkt al langer buiten de eigen grenzen voor vroege talenten. Dat pad kruist. Chrysanthou is in dat opzicht minder belangrijk om wie hij nú is, maar om wat hij vertegenwoordigt: de jeugdmarkt als strijdtoneel tussen twee clubs die allebei “opleiding” roepen, maar iets anders bedoelen.

Waar dit eindigt? Dat is nog open. Ajax kan hem overtuigen met het hoogste podium. AZ kan hem overtuigen met het meest voorspelbare pad. Tottenham en Anderlecht kunnen hem overtuigen met het buitenland. Eén ding is zeker: dit soort dossiers gaan de komende jaren alleen maar vaker terugkomen tussen Ajax en AZ.