Wouter Goes en de strijd tegen zijn eigen grens

In januari vertelde Wouter Goes open dat hij met een psycholoog werkte. Het moest rustiger worden in zijn hoofd. Het glas water waar hij over sprak, zat te vaak al vol voordat de wedstrijd begon. Tegen FC Noah in Jerevan leek dat glas opnieuw over te stromen.

AZ verloor tegen FC Noah met 1-0 in de tussenronde van de Conference League. Een matige avond, weinig grip op de wedstrijd, weinig dreiging. In de zevende minuut van de blessuretijd leek er nog één moment te komen. Een kopbal, een redding, de bal over de achterlijn. AZ dacht aan een corner. Scheidsrechter Orel Grinfeeld floot af. Dat was het.

Goes ontplofte.

Hij snelde richting de arbiter en moest worden weggehaald door ploeggenoten. Troy Parrott trok hem bij Grinfeeld vandaan. Even later probeerde hij opnieuw verhaal te halen. Het was zichtbaar. De frustratie zat hoog.

De gele kaart in Armenië en het moment waarop het kantelde

Op dat moment stond Goes al op scherp. In de 68ste minuut kreeg hij geel. Zijn vijfde in twaalf Conference League-wedstrijden dit seizoen. Daardoor mist hij de return in Alkmaar.

Na afloop was hij opvallend eerlijk bij Ziggo Sport. “Toen raakte ik het helemaal kwijt”, zei hij over die fase in de tweede helft. “Ik mag niet praten over de scheidsrechter, maar ik werd er wel helemaal gek van. Dat moet ik zelf ook beter doen.”

Hij ging verder: “Na die gele kaart liet ik mij verleiden tot randzaken. Het bleef teveel in mijn hoofd zitten.”

Precies dat punt stond in januari centraal in zijn gesprek met Voetbal International. Het hoofd moest leger het veld op. Minder ballast, meer controle over wanneer het ‘gif’ nodig is.

In Jerevan liep het weer vol.

De spanning binnen AZ na FC Noah

In de kleedkamer ging het er volgens Goes kort hard aan toe. “In het begin hard, maar daarna werd het snel rustig. Je hebt gewoon nog een kans, dus er is nog niks aan de hand.”

Dat zegt iets over de situatie bij AZ. De nederlaag tegen FC Noah was pijnlijk, maar niet fataal. De return in Alkmaar biedt perspectief. Tegelijkertijd legt zo’n avond bloot hoe dun de marges zijn in Europa.

Goes verwoordde het zelf: “We zijn eigenlijk de betere ploeg, maar op een paar momenten zijn we niet scherp en daar loeren zij op.”

Het is een analyse die klopt met het wedstrijdbeeld. AZ had meer balbezit, meer kwaliteit op papier. Maar in tweeluiken draait het om details. Een moment van concentratie. Een kaart. Een gemiste kans.

En een speler die zichzelf even niet meer onder controle heeft.

Temperament als kracht én risico bij AZ

Goes is 21. Fel in duels. Altijd aanwezig. Trainers waarderen dat. Tegenstanders merken het. Hij speelt met randjes. Dat randje maakt hem waardevol. Het maakt hem ook kwetsbaar.

In de Conference League staat hij nu op vijf gele kaarten in twaalf wedstrijden. Het wijst op een patroon. Van emotie die soms overneemt.

Toch is er een verschil met eerdere incidenten. Hij ontkent het niet. Hij wijst niet alleen naar de scheidsrechter. Hij zegt: “Dat moet ik zelf ook beter doen.”

Dat klinkt klein, maar het is essentieel in ontwikkeling. Bewustzijn gaat vaak vooraf aan verandering. Alleen volgt die verandering zelden in een rechte lijn.

Soms gaat het weken goed. Tot een avond in Armenië alles weer scherp stelt.

Wat staat er nu echt op het spel?

Sportief mist AZ in het eigen AFAS Stadion in Alkmaar een vaste verdediger in een wedstrijd die moet worden gewonnen. Voor Goes zelf ligt de inzet breder. Hij heeft publiekelijk uitgesproken dat hij werkt aan zijn mentale balans. Elke uitbarsting zal vanaf nu worden bekeken door die bril. Hij zei na afloop: “Ik ben eigenlijk heel gefrustreerd, maar ik probeer het wat rustig te houden.”

Dat is misschien wel de kern. De frustratie is er. De controle soms nog niet volledig. Het proces loopt.

Of deze avond in Jerevan een terugval is binnen een leertraject, of een signaal dat het hardnekkiger is dan gehoopt, valt nu niet vast te stellen. Daar zijn meer wedstrijden voor nodig.

Wat wel duidelijk is: bij Wouter Goes gaat het allang niet meer alleen over tackles en kopduels. Zijn grootste duel speelt zich regelmatig af in zijn eigen hoofd.