Anderlecht ruikt Ajax-onrust: waarom Beuker nu ineens op radar staat

Er zijn transfers die beginnen met een scoutingsrapport. En er zijn transfers die beginnen met een gevoel: “daar is iets aan het schuiven.” De naam Marijn Beuker bij Anderlecht voelt als dat tweede. Niet omdat Beuker ineens een andere man is geworden, maar omdat zijn positie bij Ajax volgens Het Laatste Nieuws minder stevig zou zijn sinds de komst van Jordi Cruijff. En zodra een rol in Amsterdam wankelt, kijkt er altijd wel iemand mee. In dit geval in Brussel.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Anderlecht ziet Beuker als potentiële nieuwe technisch directeur, schrijft de Belgische krant. Dat is op zichzelf al opvallend, maar de timing zegt nog meer. Bij Ajax zijn de laatste maanden de lijnen verschoven. Alex Kroes kondigde zijn vertrek aan, Cruijff nam het stokje over, en daarmee veranderde ook het centrum van invloed. Beuker, die als directeur voetbal juist een grote rol had in het sportieve beleid, zou nu terrein inleveren. Als dat klopt, ontstaat er een opening die een andere club kan proberen te gebruiken.

Waarom andere clubs juist nú naar Ajax kijken

Topclubs kijken altijd naar elkaar, maar ze kijken extra scherp wanneer er intern iets beweegt. Want een TD of sportief directeur wegplukken is normaal gesproken lastig: contracten, prestige, risico. Alleen: als iemand intern minder ruimte voelt, wordt het gesprek ineens anders. Dan hoef je niet meer te overtuigen met alleen een salaris of een project; dan kun je ook bieden wat in zo’n fase schaars wordt: invloed, duidelijkheid, eigen mandaat.

Dat is precies de aantrekkingskracht van de Anderlecht-naam in dit verhaal. Niet omdat Brussel per se een grotere club is dan Ajax, maar omdat het een andere startpositie kan bieden. Een plek waar Beuker als hij zich bij Ajax gepasseerd voelt weer het gevoel kan krijgen dat hij daadwerkelijk aan het stuur zit. Dat is voor een sportief bestuurder vaak belangrijker dan mensen denken.

Het moment bij Ajax: nieuwe top, nieuwe verhoudingen

Het Laatste Nieuws schetst dat Beukers rol verzwakt is sinds Cruijff binnen is. Een concrete aanwijzing die wordt genoemd: de trainerswissel bij Jong Ajax, waarbij Willem Weijs werd ontslagen en Oscar Garcia werd aangesteld, “zonder medeweten van Beuker”, terwijl hij verantwoordelijk zou zijn voor Jong Ajax. Dat soort details, als ze kloppen, zijn in deze wereld zelden klein.

Want dit gaat niet om een meningsverschil over één keuze. Het gaat om wie er aan tafel zit wanneer besluiten worden genomen. Als een functionaris op papier verantwoordelijk is, maar in de praktijk niet meer wordt meegenomen, dan is dat geen nuance. Dan is dat een machtsverschuiving.

En machtsverschuivingen creëren altijd twee dingen: interne wrijving en externe interesse.

“Ajax-onrust” is in dit verhaal vooral: Ajax in overgang

Het woord onrust klinkt alsof er chaos is, maar vaak is het simpelweg een overgangsperiode. Nieuwe mensen willen hun eigen structuur, oude verantwoordelijkheden worden herverdeeld, en sommige rollen worden groter terwijl andere kleiner worden. Dat is normaal bij elke organisatie die een wissel aan de top meemaakt.

Alleen ligt Ajax altijd onder een vergrootglas. Alles wat intern verandert, lekt sneller naar buiten, en wordt sneller geïnterpreteerd als crisis. Zeker omdat Ajax de laatste jaren vaker met koerswijzigingen te maken had. In zo’n context wordt zelfs een gerucht meteen een verhaal: “er is gedoe.” En dat verhaal werkt weer door op de markt, want een club als Anderlecht hoeft maar één ding te denken: als het daar schuurt, kunnen wij misschien toeslaan.

Waarom Anderlecht juist Beuker interessant kan vinden

Beuker staat bekend als iemand met een moderne kijk op voetbalbeleid, met data als belangrijk onderdeel. Het Laatste Nieuws meldt ook dat daar intern bij Ajax soms kritiek op klinkt: “de verregaande rol van data in sportieve beslissingen” zou mensen tegen de borst stuiten. Dat is een bekend spanningsveld in veel topclubs. Data is een hulpmiddel, maar zodra het wordt ervaren als stuurmiddel, kan het botsen met traditie, hiërarchie en ego’s.

Voor Anderlecht kan dat juist aantrekkelijk zijn. Als club kun je bewust kiezen: willen we een klassieke TD die vooral netwerk en onderhandeling brengt, of iemand die een proces neerzet, structuur bouwt en keuzes onderbouwt? In België is de druk om sportief én financieel slimmer te opereren groot, zeker bij clubs die jaarlijks Champions League-ambities uitspreken maar niet altijd de middelen hebben om fouten te blijven betalen.

Het feit dat Anderlecht eerder ook Nederlandse namen rondzong zoals Marc Overmars voor een functie en trainers als Alfred Schreuder en Paul Simonis past in datzelfde beeld: er wordt gezocht naar een herkenbare manier van werken. En Nederland wordt daar vaak mee geassocieerd.

Het contract tot 2028 is een muur, maar geen slot

Beuker ligt bij Ajax nog vast tot de zomer van 2028. Dat klinkt als: einde verhaal. Maar contracten zijn in dit soort functies minder absoluut dan bij spelers. Als beide kanten op een gegeven moment voelen dat het niet meer klopt, wordt er vaak wel een route gevonden. Soms met een afkoopsom, soms met een herschikking, soms met een “in goed overleg” vertrek dat naar buiten toe netjes oogt.

De vraag is dus niet alleen: wil Anderlecht hem? De vraag is vooral: hoe voelt Beuker zich bij Ajax in deze nieuwe verhoudingen? Als zijn rol daadwerkelijk kleiner wordt, kan dat op termijn zwaarder wegen dan een lang contract. Zeker als je een functie hebt waarin autonomie en invloed de kern van je werk zijn.

Wat Ajax ermee moet: duidelijkheid, intern én extern

Voor Ajax is dit type gerucht vervelend, maar ook leerzaam. Het laat zien dat de club niet alleen spelers moet managen, maar ook de top. Als je een directeur voetbal in huis hebt met een duidelijk takenpakket, moet dat pakket ook zichtbaar zijn in de besluitvorming. Anders creëer je vanzelf verhalen over ‘passeren’ en ‘verzwakken’. En die verhalen blijven niet binnen de muren van de Arena.

Voor Cruijff is dit bovendien een test in zijn eerste periode: kan hij de organisatie zó neerzetten dat rollen kloppen en mensen zich gedragen voelen? Of ontstaat er een situatie waarin een belangrijke pion zich langzaam losmaakt?

Anderlecht kijkt mee, maar het hoeft nog nergens heen

Het is nog te vroeg om te zeggen dat dit uitloopt op een breuk. Het Laatste Nieuws durft dat zelf ook niet met zekerheid te stellen. Maar het mechanisme is duidelijk: zodra er bij Ajax een verschuiving wordt gevoeld, ruiken andere clubs een kans. Niet per se omdat Ajax verzwakt, maar omdat mensen in overgangsfases soms openstaan voor gesprekken die ze anders niet eens zouden voeren.

En dan kan een gerucht ineens een echte optie worden. Niet doordat iemand het van tevoren van plan was, maar doordat de omstandigheden het mogelijk maken.

Dolbergs positie wankelt bij de Denen