Celtic breekt Hearts-droom en houdt Schotland in oude greep

Celtic heeft de Schotse titel op de laatste speeldag alsnog naar zich toegetrokken. In Glasgow moest de ploeg winnen van Hearts, de club die juist op weg leek naar een van de grootste kampioensverhalen in de recente Schotse voetbalgeschiedenis. Het werd 3-1 voor Celtic, na een slotfase waarin de hoop van Hearts definitief brak.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Voor Hearts lag er iets klaar wat sinds 1960 niet meer was gebeurd: een landstitel. De club begon de laatste speelronde met één punt voorsprong op Celtic en had dus genoeg aan een resultaat in Glasgow. Dat maakte de wedstrijd groter dan een gewone topper. Het ging om meer dan drie punten. Het ging om een kans om de Schotse voetbalorde open te breken.

Die kans heeft Hearts lang in handen gehad. Lawrence Shankland kopte de ploeg vlak voor rust op voorsprong uit een corner. Even was Celtic Park stil op een manier die veel zei. De regerend kampioen stond op dat moment niet alleen achter in de wedstrijd, maar ook in de titelrace.

Celtic overleeft Hearts-klap in Glasgow

De eerste helft had lang weinig weg van een titelkraker. Celtic zocht naar controle, Hearts hield de ruimtes klein en grote kansen bleven uit. Jordi Altena probeerde het namens Hearts nog van afstand, maar zijn schot ging ruim over.

Daarna kwam Shankland. Zijn kopbal in de 43e minuut veranderde de middag ineens volledig. Hearts stond op voorsprong en Celtic had geen marge meer. De thuisploeg moest reageren, anders zou de titel naar Edinburgh gaan.

Die reactie kwam nog voor rust. Arne Engels benutte in de blessuretijd een strafschop en zette Celtic weer naast Hearts. Het was een moment dat de wedstrijd kantelde zonder dat Celtic meteen beter ging voetballen. De stand was gerepareerd, de druk bleef.

Na rust werd Altena direct gewisseld. Celtic had nog steeds moeite om echt door Hearts heen te spelen. De ploeg drong aan, raakte de paal en zag Hearts-doelman Alexander Schwolow belangrijk redden op een poging van Benjamin Nygren. De tijd tikte weg. Voor Hearts voelde elke minuut als een stap dichter bij geschiedenis.

Tot de 88e minuut.

Maeda slaat toe en laat Hearts instorten

Daizen Maeda maakte vlak voor tijd de 2-1. Eerst was er nog twijfel over buitenspel, maar de treffer bleef staan. Daarmee verdween het Hearts-sprookje in één klap uit beeld.

Dat is het harde van zo’n slotdag. Een seizoen kan maandenlang naar iets uitzonderlijks toewerken, maar uiteindelijk op één moment breken. Hearts had de titel in zicht, stond zelfs op voorsprong in de kampioenswedstrijd, maar moest daarna toezien hoe Celtic alsnog de controle greep.

Callum Osmand maakte er daarna ook nog 3-1 van. Die goal was vooral de bevestiging. De emotionele schade was toen al gedaan.

Voor Celtic was het juist het moment waarop alles loskwam. De ploeg stond een week eerder nog op de rand van duur puntenverlies bij Motherwell, maar ontsnapte daar diep in blessuretijd via Kelechi Iheanacho. Zonder die late 2-3 was deze kampioenswedstrijd er waarschijnlijk niet eens op deze manier gekomen.

Celtic leefde twee keer laat. Dat zegt iets over de ploeg, maar ook over de dunne lijn waarop deze titelrace werd beslist.

Hearts mist historische kans op Schotse titel

Voor Hearts zal vooral het gevoel overheersen dat de kans enorm dichtbij was. Niet alleen omdat de club de laatste dag als koploper inging, maar ook omdat het in Glasgow precies kreeg wat het nodig had: een voorsprong, onrust bij Celtic en een wedstrijd die lang open bleef.

Dat maakt de nederlaag extra pijnlijk. Hearts verloor niet kansloos. De ploeg werd ook niet vanaf het begin weggespeeld. Juist daarom zal deze middag blijven hangen. Niet als een wedstrijd waarin Celtic simpelweg te sterk was, maar als een finale waarin Hearts lang genoeg mocht geloven.

Een eerste titel sinds 1960 had de competitie een andere kleur gegeven. Het had een einde gemaakt aan een periode waarin de Schotse titel telkens in bekende handen belandde. Celtic of Rangers, steeds weer. Dat patroon bleef zaterdag overeind.

Voor de neutrale kijker zat daar misschien de grootste spanning. Niet alleen: wie wordt kampioen? Maar ook: kan iemand buiten de Old Firm het eindelijk doen?

Het antwoord werd opnieuw nee.

Old Firm houdt Schotland opnieuw vast

Met de zege op Hearts houdt Celtic de Schotse titel binnen de vertrouwde machtsstructuur. Het is inmiddels al veertig seizoenen geleden dat een club buiten Celtic en Rangers kampioen werd. Hearts had die reeks kunnen breken, maar kwam op de laatste dag tekort.

Dat maakt deze titel voor Celtic dubbel. Sportief is het een kampioenschap na een zenuwslopende ontknoping. Symbolisch is het ook een bevestiging dat de oude verhoudingen nog altijd overeind staan, zelfs wanneer ze even wankelen.

Hearts heeft laten zien dat er ruimte kan ontstaan. De club duwde Celtic tot de laatste minuten van het seizoen in de problemen. Maar ruimte krijgen is iets anders dan hem pakken.

Celtic pakte hem wel. Zoals zo vaak.

En daardoor eindigde een seizoen dat heel even historisch leek te worden toch weer met een vertrouwd beeld: Celtic kampioen, Hearts in rouw en de Schotse voetbalorde nog altijd intact.

Dit staat er nog op het spel in de Eredivisie