Hoe Como 1907 met data en visie de Serie A opschudt

Een idyllisch meer, een stadion dat niet schreeuwt om wereldfaam en een club die jarenlang vooral met bestuurlijke onrust werd geassocieerd. En toch staat Como 1907 in de subtop van de Serie A en schakelde het recent Napoli uit in de Coppa Italia. Dat is geen toevalstreffer. Achter het plaatje schuilt een strak georganiseerd plan.

Dat plan wordt niet gedreven door romantiek, maar door structuur. Door data. Door vooruitdenken.

Het transferproces rond Cesc Fàbregas

Centraal in het sportieve verhaal staat hoofdtrainer Cesc Fàbregas. Zijn ideeën zijn leidend, maar nooit op zichzelf staand. De selectie wordt gebouwd via een gelaagd proces waarin analyse en overleg samenkomen.

Mark-Jan Fledderus, die deel uitmaakt van het managementteam, beschrijft hoe dat begint: “Op basis van data en fitheid check van spelers en gedrag doen we allerlei checks. Analisten doen het eerste filter en daarna volgt een tactische analyse.”

Pas daarna schuift de bredere sportieve leiding aan tafel. Fledderus zit die vergaderingen voor. “We hebben een managementteam aan de voetbalkant. Daar zit de Italiaanse technisch directeur in, ik, de director of recruitment, Cesc als hoofdtrainer en ook de Head of Development. Iedereen kijkt vanuit zijn eigen verantwoordelijkheid.”

Die samenstelling is geen formaliteit. De trainer kijkt naar het profiel op het veld, development bewaakt de opleidingslijn, de president de financiële kaders. Het geheel moet kloppen. Als één schakel twijfelt, wordt dat besproken.

Fledderus: “We hebben een duidelijk profiel. We leggen een aantal opties voor en leggen uit waarom ze op tafel liggen, waar ze goed in zijn, waar ze minder goed in zijn en welke haken en ogen er eventueel zijn.”

Drie transferwindows vooruit in Serie A

Wat Como onderscheidt van veel clubs in de Serie A is het vooruitkijken. Niet alleen naar de komende zomer, maar naar meerdere periodes.

“We bespreken één maand na de transferwindow de hele selectie,” zegt Fledderus. “Wat is het plan voor de komende transferwindow, die daarna en die daarna? We kijken eigenlijk al drie transferwindows vooruit.”

Dat betekent dat rollen worden vastgelegd. Wie is een sleutelspeler? Wie is een rotatiespeler? Wie moet doorgroeien? En waar ontstaan straks gaten?

Zo ontstaat geen lijstje met namen, maar een behoefte. Pas daarna begint de zoektocht.

 “We bespreken eerst met het managementteam een top tien. Daaruit selecteren we een top vijf. Cesc krijgt uiteindelijk alleen die top vijf te zien en mag daaruit ranken.”

Het is een manier om focus te houden. Geen eindeloze discussies, geen impulsbesluiten op basis van reputatie.

Data als hulpmiddel, niet als doel

In het moderne voetbal wordt vaak gesproken over data, maar bij Como lijkt het daadwerkelijk een vast onderdeel van de besluitvorming.

Dat begint bij fysieke parameters en gedragsanalyse, maar eindigt bij de vraag: past deze speler in hoe Fàbregas wil spelen?

“Ik praat veel met Cesc,” zegt Fledderus. “Ik weet hoe we spelen. Ik weet de details. Ik weet wat hij precies verwacht van een speler op een bepaald moment, op een bepaalde positie.”

Die vertaling – van spelidee naar profiel – is cruciaal. Data filtert, maar het voetbalgevoel beslist mee..

De rolverdeling bij onderhandelingen

Ook in de onderhandeling kiest Como voor pragmatiek. Niet één sterke man die alles beslist, maar afhankelijk van het netwerk de juiste persoon op de juiste plek.

“Soms doe ik de deal,” zegt Fledderus. “Soms doet de Italiaanse technisch directeur dat omdat het beter in zijn netwerk past. Soms kent de president een clubdirecteur goed en is hij betrokken. Dat bespreken we altijd in teamverband.”

Het beeld dat ontstaat is dat van een club die haar groei wil beheersen. Met Fàbregas als gezicht, maar niet als alleenheerser. Met internationale namen als Thierry Henry in de bredere context van het project, maar zonder dat de structuur leunt op charisma alleen.

Wat staat er op het spel voor Como?

Sportief gaat het sneller dan veel buitenstaanders hadden verwacht. Een plek in de bovenste regionen van de Serie A op basis van verliespunten. Een halve finale in de Coppa Italia na winst op Napoli. Dat trekt aandacht. Dat verandert verwachtingen.

De vraag is nu of het model standhoudt als de druk toeneemt. Als grotere clubs aankloppen voor spelers. Als Europese kwalificatie ineens realistisch wordt.

Het proces is ingericht op continuïteit. Op planning. Op ontwikkeling. Maar voetbal laat zich niet volledig plannen.

Aan het Comomeer is het rustig. In de vergaderkamers van de club iets minder. En dat lijkt voorlopig precies de bedoeling.