Doxing in voetbal: zo escaleert het lekken van gegevens Te Kloese

Het begint vaak klein. Een nummer dat 'per ongeluk' in een groep belandt. Een screenshot dat wordt doorgestuurd. Iemand die er een tweet van maakt, omdat de frustratie na een wedstrijd even groter is dan het gezonde verstand. En dan is het ineens geen voetbalpraat meer, maar een veiligheidskwestie.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat is precies de lijn die je vandaag terugziet in de zaak rond Dennis te Kloese. De politie meldt dat de directeur van Feyenoord de afgelopen dagen telefonisch is lastiggevallen en bedreigd, nadat zijn mobiele nummer online is gedeeld. Er wordt onderzocht of er strafbare uitingen zijn gedaan (zoals bedreiging of opruiing) én wie het nummer heeft verspreid.

Politie onderzoekt twee sporen in Rotterdam

In het persbericht vallen twee dingen op. Eén: rechercheurs kijken naar de inhoud van de berichten en belletjes. Dus niet elk 'vervelend appje' is automatisch strafbaar, maar als er sprake is van bedreiging of oproepen tot geweld, wordt het een ander verhaal. Twee: de politie kijkt óók naar de bron van het lek. Wie heeft dit nummer gedeeld met het doel om te intimideren, lastig te vallen of te bedreigen?

Dat tweede spoor is relevant, omdat het raakt aan iets dat de laatste jaren steeds herkenbaarder wordt in de sportwereld: de stap van kritiek op beleid naar het opjagen van mensen in hun privéleven. Dat is uiteraard niet waar het spelletje ooit voor bedacht is.

Wat doxing is volgens de Rijksoverheid en waarom het strafbaar werd

Doxing is het verzamelen of delen van persoonsgegevens (zoals een adres of telefoonnummer) met het doel iemand te intimideren. Sinds 1 januari 2024 is dat in Nederland expliciet strafbaar gesteld.

De overheid noemt het een grove privacyschending met vaak grote gevolgen, juist omdat informatie online kan blijven rondzingen en een slachtoffer het werk of dagelijks leven minder normaal kan uitvoeren.

Ook de kern van de wet is vrij helder: het gaat om het oogmerk (de bedoeling). Iemand kan iemands nummer delen om 'handig' te zijn, maar wie het deelt om iemand bang te maken of een zwerm mensen op iemand af te sturen, begeeft zich op strafrechtelijk terrein. Dat is ook waarom het in de praktijk vaak samenloopt met andere feiten, zoals bedreiging of belaging.

Waarom voetbal er extra kwetsbaar voor is (en waarom het zo snel ontspoort)

Het voetbal heeft een paar eigenschappen die doxing extra giftig maken:

• De massa is dichtbij. Spelers, trainers, directeuren: iedereen is tegenwoordig vindbaar via social media, DM’s, comments. Een privé-nummer voelt dan als een shortcut.

• De emotie heeft een tijdstip. Na een nederlaag (zeker in een topper) piekt de boosheid tegelijk bij tienduizenden mensen. Dan is één leak voldoende voor een kettingreactie. 

• De grens tussen kritiek en ‘actie’ is dun. In een stadion kun je fluiten. Online kun je iemand letterlijk opbellen. Dat is een andere orde. Ook kan het dan vaak anoniem. 

Het gaat bovendien niet alleen om de top van een club. Als een bestuurslid moet worden afgeschermd, schuift dat door: communicatieafdelingen, persvoorlichters, beveiliging, zelfs recepties en klantenservice krijgen ermee te maken.

Wat er juridisch kan volgen: afzenders én de ‘verspreider’

In de zaak rond Te Kloese zegt de politie expliciet dat er mogelijk aanhoudingen volgen, afhankelijk van wat er in de berichten staat en wat er te herleiden is naar afzenders. Daarnaast is er dus het doxing-spoor: wie heeft het nummer online gezet of verder verspreid met het doel om te intimideren?

Dat klinkt technisch, maar de uitkomst is praktisch: het onderzoek hoeft niet alleen te gaan over wie belde. Het kan ook gaan over wie zette de deur open.

Een belangrijk detail: op dit moment is niet publiekelijk bekendgemaakt waar het nummer precies is gelekt en door wie. Dat blijft dus slechts speculatie, en dat is ook precies waarom politieonderzoek hier meer is dan een formaliteit.

De bredere impact: minder openheid, meer afstand bij clubs

Het wrange aan dit soort incidenten is dat ze vaak leiden tot het tegenovergestelde van wat boze fans zeggen te willen. Wie transparantie eist door iemand te intimideren, krijgt meestal: minder interviews, minder bereikbaarheid, meer schermen ertussen. Er ontstaat dus een grotere afstand tussen Te Kloese en de fans. Een soort isolement. 

Bij Feyenoord ligt die gevoeligheid extra open, omdat de club eerder al te maken had met bedreigingen richting bestuurders. Dat patroon is niet nieuw, alleen de vorm verandert mee met hoe supporters communiceren.

En ondertussen loopt de sportieve druk door: de discussie over de trainer en het beleid verdwijnt niet omdat er nu een politieonderzoek ligt. Alleen: de toon wordt zwaarder, de ruimte om rustig te besturen kleiner. De druk staat op de ketel in Rotterdam.

Lees hier het laatste nieuws over Feyenoord.