Oud-speler onthult: p*rno werd gebruikt om spelers scherp te houden

De anekdote die Keko Gontan deze week deelt in de podcast Offsiders klinkt als iets uit een andere tijd. Tijdens video-analyses bij Cartagena, in het seizoen 2010/11, verwerkte trainer Juan Ignacio Martínez korte pornografische fragmenten in zijn beelden om spelers wakker te houden. Volgens Gontan werkte het. Niemand klaagde. Integendeel.

Het verhaal wordt nu vooral lachend verteld, met terugwerkende kracht zelfs bewonderend. Maar wie het loskoppelt van de nostalgie, ziet vooral hoe groot het verschil is tussen toen en nu.

Cartagena 2010/11 en de macht van de trainer

Cartagena speelde dat seizoen op het tweede niveau van Spanje. Videoanalyse was in opkomst, maar nog geen uitgekristalliseerd instrument met vaste protocollen en specialisten. 

Acceptatie was geen expliciete keuze, maar de vanzelfsprekende houding. Gontan beschrijft het als iets luchtigs. “We stonden daar als stokstaartjes.” Het klinkt onschuldig, bijna komisch. 

Veranderde normen in het profvoetbal

Zet hetzelfde scenario in een huidige profclub en de gevolgen zijn nauwelijks voor te stellen. HR-afdelingen, mediatraining, sociale veiligheid, meldpunten. Wat toen werd gezien als een creatieve prikkel, zou nu vrijwel zeker leiden tot sancties of ontslag. Niet omdat spelers ineens preutser zijn geworden, maar omdat de context is veranderd. 

Succes als stilzwijgende vrijbrief

Opvallende werkwijze van Martínez dus. Na dat seizoen verdiende hij een stap naar Levante in La Liga, waar hij tweemaal degradatie wist te voorkomen. Daarna volgden Valladolid, Almería en later Foolad FC.

Het is geen toeval dat deze onthulling pas vijftien jaar later naar buiten komt, in een podcast, zonder directe gevolgen. De tijd heeft er een anekdote van gemaakt.

Waarom dit verhaal nu anders voelt

Het ongemak zit niet in wat er precies werd getoond, maar in de vanzelfsprekendheid waarmee het gebeurde. Niemand leek zich af te vragen of dit wel gepast was. Die wereld bestaat niet meer. Wat vroeger “kon op de club”, botst nu met normen die breder worden gedragen.

Misschien is dat de belangrijkste les uit dit verhaal. Niet dat het voetbal vroeger beter of slechter was, maar dat het anders was. En dat sommige dingen alleen begrijpelijk zijn als je ze in hun tijd laat.

Lees ook: Trainer zonder filter, Bert Jacobs