Rood als kantelpunt: Barça en Real zien hun remontada-dromen op dezelfde manier breken

In twee avonden Champions League kregen de Spaanse grootmachten dezelfde les. Barcelona en Real Madrid toonden allebei hun klasse, maakten allebei fases mee waarin het tweeluik hun kant op kon vallen, maar zagen hun avond uiteindelijk op precies hetzelfde moment breken: na rood. 

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Barça vloog dinsdag uit de Champions League na een late rode kaart voor Eric García tegen Atlético Madrid, terwijl Real woensdag in München bezweek nadat Eduardo Camavinga met zijn tweede geel van het veld moest. Barcelona begon in Madrid als een ploeg op missie. Real Madrid veranderde de return al vroeg in een totaal spektakel. Maar bij allebei gold hetzelfde: zolang het elftal compleet was, bleef het verhaal leven. Met tien man sloeg het duel om.

Barça gaf zichzelf een kans, tot rood alles dichtgooide

Barcelona had dinsdag in een half uur gedaan wat bijna onmogelijk leek. Na de 2-0 nederlaag uit de heenwedstrijd stond het in Madrid binnen 24 minuten alweer gelijk over twee duels, dankzij goals van Lamine Yamal en Ferran Torres. Atlético kraakte, maar viel niet om. Ademola Lookman maakte in de 31ste minuut de 1-2, en vanaf dat moment werd het weer zo’n avond waarin Simeone’s ploeg de wedstrijd langzaam vuil en zwaar trekt. 

Na rust bleef Barça duwen. Torres zag een goal afgekeurd worden voor buitenspel, Atlético-doelman Juan Musso hield zijn ploeg overeind en Hansi Flick bracht later ook Frenkie de Jong nog binnen de lijnen.

Met nog iets meer dan tien minuten te spelen haalde Eric García Alexander Sørloth neer als laatste man. Na VAR-ingrijpen werd geel rood en was de wedstrijd in feite klaar. Atlético hoefde daarna nauwelijks nog risico te nemen. Voor Barcelona eindigde een furieuze comebackpoging zo in dezelfde kleur als de heenwedstrijd: rood. Barça eindigde beide duels met tien man. 

Real begon in München met vuurwerk, maar verloor de grip na rood

Woensdag was het in München eerst vooral chaos van het leukste soort. Arda Güler profiteerde al na 35 seconden van een enorme fout van Manuel Neuer en maakte daarmee de snelste Champions League-goal ooit van Real Madrid, volgens de aangeleverde Opta-stat. Bayern reageerde razendsnel via Aleksandar Pavlovic, Güler maakte er met een vrije trap 1-2 van, Harry Kane tekende voor 2-2 en vlak voor rust maakte Kylian Mbappé ook nog de 2-3. Alles vloog. Alles leefde. Alles kantelde om de paar minuten. En toch lag ook in deze wedstrijd het echte breekpunt later.

Bayern had in de tweede helft steeds meer van de bal en steeds meer controle. Vooral over de linkerflank vond Bayern voortdurend ruimte tegen Real, met Luis Díaz als voortdurende plaag en later Alphonso Davies als extra versneller. Trent Alexander-Arnold kreeg het verdedigend zwaar, Brahim Díaz hielp niet altijd genoeg mee terug, en juist daar begon het duel langzaam naar Bayern te hellen.

Toen Camavinga in de 86ste minuut zijn tweede gele kaart pakte na een overtreding op Kane, viel het laatste beetje Madrileense controle weg. Drie minuten later schoot Luis Díaz de 3-3 binnen. En Bayern was nog niet klaar. In de laatste fase krulde Michael Olise de 4-3 op schitterende wijze in de verre hoek, een wereldgoal die de Allianz Arena definitief openbrak en Bayern over twee duels naar de halve finales stuurde. De ploeg van Vincent Kompany won de return met 4-3 en het tweeluik met 6-4. 

La Furia Roja, maar rood brak Barça en Real

Barça en Real lieten allebei zien waarom ze op dit niveau thuishoren. Barcelona speelde Atlético in lange fases weg. Real maakte drie goals in München en had genoeg momenten om de halve finale echt naar zich toe te trekken.

Maar in beide verhalen zat ook dezelfde vorm van zelfbeschadiging. Niet vroeg, niet in de eerste chaos, maar precies op het moment dat de avond begon te schuiven. Bij Barça was rood voor Eric García het einde van de laatste jacht. Bij Real werd rood voor Camavinga het startschot van de ondergang. Op dit niveau is dat verschil beslissend. Met elf man blijft een topclub gevaarlijk, ook als het spelbeeld tegenzit. Met tien man wordt elk gat groter, elke omschakeling dreigender en elke fout zwaarder.

Spaanse klasse, Spaanse schade

Zo bleef er in twee avonden een opvallend spiegelbeeld over. Barcelona kreeg een fraaie Nederlandse mijlpaal voor Frenkie, maar geen halve finale. Real Madrid had opnieuw momenten van pure klasse, maar zag Bayern uiteindelijk toch doorbreken. En boven beide verhalen hing hetzelfde breekpunt: rood. Dat was deze week de kleur waarin het lot van Barça en Real uiteindelijk werd geschreven.