Waarom Brian Brobbey in Engeland ineens veel completer oogt dan bij Ajax

Brian Brobbey is bij Sunderland niet opeens een totaal andere voetballer geworden. Zijn kracht, zijn versnelling, zijn vermogen om een verdediger achter zich te houden: dat zat er bij Ajax ook al in. Alleen voelt hij in Engeland wel als een completere spits. Fitter, scherper, en dat verschil is groot genoeg om op te vallen.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Bij Ajax bleef Brian Brobbey te vaak halverwege hangen

Daar zat het probleem vorig seizoen misschien wel het meest. Niet eens alleen in zijn cijfers, al waren die met vier Eredivisie-goals in dertig competitiewedstrijden mager voor een eerste spits van Ajax. Het ging ook om het gevoel dat Brobbey zelden een volledige wedstrijd afmaakte. Hij begon vaak, werkte hard, had fases waarin hij gevaarlijk was, maar werd vervolgens weer rond het uur naar de kant gehaald.

Die terugkerende wissels deden iets met zijn beeld. Een spits die vaak na 60 of 70 minuten verdwijnt, gaat vanzelf overkomen als iemand bij wie nog iets ontbreekt. In scherpte. In conditie. In vertrouwen misschien ook. Brobbey zei daar zelf nu vrij rustig over dat hij die keuze van Francesco Farioli altijd heeft gerespecteerd, maar ook dat veel minuten vanzelf helpen om fitter te worden. Het is waarschijnlijk ook waar.

Sunderland geeft Brobbey meer minuten en een harder decor

Bij Sunderland ligt dat anders. Daar komt hij gemiddeld veel verder in wedstrijden. Bij Ajax zat hij vorig seizoen op ongeveer 65 minuten per basisplaats, bij Sunderland nu op 79. Dat lijkt een klein verschil, maar voor een spits is het groot. Je voelt het in je ritme, in je belasting, in je vertrouwen dat je mag blijven staan als een wedstrijd nog openligt.

En je ziet het terug in zijn lichaam. Dat is waar Marciano Vink op doelde toen hij zei dat Brobbey “zo afgetraind” is dat het “net beton” lijkt. Ronald Koeman zei ongeveer hetzelfde, maar dan functioneler: in de Premier League kun je niet meedoen als je niet topfit bent. Daar ligt het tempo hoger, de fysieke belasting zwaarder en de lat voor spitsen harder. Dat decor helpt Brobbey of dwingt hem misschien. 

De Premier League maakt Brian Brobbey ook functioneler

Er zit nog iets onder. Bij Ajax kon Brobbey in sommige wedstrijden op volume leven. Meer kansen, meer aanvallen, meer fases waarin hij vanzelf in scoringspositie kwam. Hij zei het zelf ook: in Nederland kreeg hij vaak vier of vijf kansen per duel, bij Sunderland soms maar één of twee. Dan verandert de rol van een spits automatisch.

Je kunt je niet meer verschuilen in aantallen. Dan moet je efficiënter worden. Scherper ook. Eén moment kan je wedstrijd zijn. Dat lijkt precies te zijn wat er nu gebeurt. Brobbey staat in de Premier League op zes goals en een assist in 24 duels over het seizoen, en dat zijn geen explosieve cijfers als je ze los bekijkt. Maar in context voelen ze zwaarder. Omdat het tegen sterkere tegenstanders gebeurt. Omdat de kansen schaarser zijn. Omdat zijn goals vaker echt iets beslissen. Zijn winnende goal tegen Newcastle is daar het beste voorbeeld van. Negentig minuten lang beuken, duels aangaan, blijven lopen, en dan laat in de wedstrijd nog beslissend zijn. 

Sunderland lijkt de versie van Brobbey te krijgen die Ajax te weinig zag

Daarmee kom je vanzelf uit bij een ongemakkelijke vergelijking. Niet omdat Ajax hem nooit goed gebruikte of omdat Sunderland alles perfect doet. Zo simpel ligt het niet. Brobbey zegt zelf ook dat de begeleiding in Engeland qua krachttraining en dat soort dingen niet wezenlijk anders is dan in Amsterdam. Alleen komen bij Sunderland een paar dingen wel beter samen.

Meer minuten. Een competitie die hem fysiek uitdaagt. Minder kansen, dus meer noodzaak tot scherpte. En misschien gewoon de mentale werking van een nieuwe omgeving. Brobbey zei zelf dat hij een nieuwe uitdaging nodig had. Dat klinkt als een nette formulering, maar daar zit waarschijnlijk veel in. Soms helpt een speler niet alleen een andere trainer of andere competitie, maar gewoon een andere lucht. Bij Ajax was hij steeds vaker onderdeel van discussie. Bij Sunderland lijkt hij weer onderdeel van een elftal.

De Brobbey van Engeland komt ook voor Oranje op tijd

Dat maakt zijn terugkeer bij het Nederlands elftal logisch. Zeker nu Memphis wegvalt met een blessure. Ineens komt er voor Brobbey weer ruimte. Niet op basis van nostalgie of potentie, maar op basis van een fase waarin hij geloofwaardiger oogt dan een jaar geleden. Fitter. Volwassener. En voor een bondscoach veel makkelijker te vertrouwen in een wedstrijd die niet alleen om een flitsmoment vraagt, maar ook om negentig minuten arbeid.

Daar zit misschien wel de kern van zijn opleving. Brobbey was bij Ajax vaak een spits van losse momenten en losse twijfels. Bij Sunderland begint hij meer op een volledige spits te lijken. Iemand die niet alleen lastig is voor een verdediger, maar ook bruikbaar blijft als de wedstrijd langer, harder en vuiler wordt. Sunderland laat nu een Brobbey zien die fitter, scherper en constanter oogt dan in zijn laatste Ajax-fase. En precies daarom voelt hij ineens weer als een spits die ertoe doet.