Als Memphis wankelt, schuift Brobbey vanzelf naar voren
Inhoudsopgave
Memphis Depay is nog altijd de topscorer aller tijden van het Nederlands elftal. Die status staat los van clubs, competities of seizoenen. Ook dit voorjaar voegde hij daar weer tastbaar bewijs aan toe door met Corinthians de Supercopa do Brasil te winnen, zijn derde hoofdprijs bij de club. Toch schuurt er iets richting Oranje. Niet omdat Memphis tekortschiet, maar omdat de omstandigheden veranderen. En juist nu schuift oud-Ajacied Brian Brobbey steeds nadrukkelijker naar voren.

Memphis blijft winnen, maar het lichaam blijft een factor
Zondag stond Memphis in de basis bij Corinthians tegen Flamengo. De Supercopa werd met 2-0 gewonnen, opnieuw een prijs voor de 31-jarige aanvaller. Zijn rol was functioneel, niet dominant. In de 77e minuut werd hij gewisseld, bij een 1-0 stand. Geen hoofdrol, wel onderdeel van een winnend elftal.
Dat typeert zijn fase. Memphis is nog altijd waardevol, ervaren en beslissend op momenten, maar zijn belastbaarheid is geen vanzelfsprekendheid meer. In november liep hij opnieuw een blessure op, de zoveelste van het kalenderjaar. Na een sterke invalbeurt en goal in de derby tegen São Paulo volgde vier dagen later afwezigheid tegen Cruzeiro. Het was toen al zijn zesde blessure van 2025.
Inmiddels is Memphis weer fit, maar de geschiedenis blijft meereizen. Spierklachten, knieproblemen, herstelperiodes die elkaar opvolgen. Niet dramatisch op zichzelf, wel relevant richting een WK waarin beschikbaarheid vaak net zo zwaar telt als kwaliteit.
Geen afscheid, wel een realistische afweging
De discussie rond de spitspositie is geen poging om Memphis weg te schuiven. Daarvoor is zijn palmares te groot. Maar bij Oranje wordt al langer rekening gehouden met scenario’s. Wat als hij niet honderd procent fit is? Wat als hij het toernooi niet volledig aankan? En wat als je een ander type spits nodig hebt in specifieke wedstrijden?
Het is precies in dat kader dat de naam Brian Brobbey steeds vaker valt. Niet als vervanger uit nood, maar als logische aanvulling.
Van der Gijp en Jansen zeggen wat velen denken
In de extra aflevering Blessuretijd van de wekelijkse podcast werd Brobbey onlangs rechtstreeks aan het WK gekoppeld. De bekende zaakwaarnemer Rob Jansen is duidelijk: “Ik zou hem zeker meenemen. Oranje kan een speler met de kwaliteiten van Brobbey goed gebruiken.”
René van der Gijp beaamde dat. “Ja joh, tuurlijk. Het is wel onze meest getalenteerde jongen.” Hij plaatst Brobbey bovendien expliciet boven minder bekende alternatieven. “Dat komt natuurlijk ook omdat wij die jongen van Strasbourg die naar Chelsea gaat, Emmanuel Emegha, niet zo goed kennen.”
En dan volgt de kernzin: “Ik denk dat je Brobbey wel mee móét nemen als Memphis niet mee kan.”
Brobbey’s glansrol in Engeland komt op het juiste moment
Dat Brobbey nu zo nadrukkelijk genoemd wordt, heeft alles te maken met timing. Maandagavond was hij bij Sunderland tegen Burnley geen doelpuntenmaker, maar wel de speler waar alles om draaide. Balvast, fysiek dominant, constant in de duels. De Engelse pers was lovend en gaf hem een 9.
The Northern Echo sprak van “het archetypische spel van een nummer negen”. Sunderland Echo noemde zijn optreden “een genot om naar te kijken”.
Brobbey laat zien dat hij wedstrijden kan dragen zonder afhankelijk te zijn van goals. Voor toernooivoetbal is dat geen detail, maar een vereiste.
Twee spitsen, twee profielen, één realiteit
Memphis blijft een optie zolang hij fit is. Zijn ervaring, zijn cijfers en zijn status zijn niet te negeren. Maar hij is straks tijdens het WK 32 jaar en zijn lichaam vraagt om voorzichtigheid. Brobbey is jonger, fysiek onverzettelijk en in een fase waarin hij wekelijks minuten maakt op hoog niveau.
Video, goal: Brobbey maakt doelpunt voor Sunderland
Dat maakt de discussie logisch. Oranje hoeft niet te kiezen tussen oud en nieuw, maar moet ruimte maken voor scenario’s.
Als Memphis wankelt, zelfs maar een beetje, staat Brobbey niet meer achteraan te wachten. Dan staat hij al klaar.



