Waarom PSV’s keeperduidelijkheid toch vragen oproept rond Kovář en Olij

PSV probeerde het keeperverhaal met één update plat te slaan: Matej Kovář ligt er “enkele weken” uit, Nick Olij nog langer, dus Niek Schiks blijft voorlopig staan. Dat is helder. Alleen zitten er in die helderheid genoeg details die het gesprek meteen opnieuw openen.

(Tekst gaat verder onder afbeelding)

Het begint bij de volgorde. Kovář raakte geblesseerd op de training voor FC Groningen, maar speelde daarvoor nog door. Rik Elfrink meldde dat de Tsjech vóór Bayern München al klachten had, maar uiteindelijk wel inzetbaar was en daarna ook keepte tegen Feyenoord en sc Heerenveen. Nu is pas besloten om hem echt rust te geven. Dat is logisch te verdedigen, maar het roept wel de vraag op waar PSV precies de grens trekt tussen “kan” en “verstandig”.

En dan is er Olij. Elfrink noemde het “een pechseizoen” dat al begon in het eerste oefenduel. Dat soort zinnen zijn geen medische diagnose, maar ze raken wél de kern: PSV heeft meerdere keepers, maar de beschikbaarheid is de variabele die telkens terugkomt.

Schiks krijgt alvast de volgende beurt

De nieuwe werkelijkheid is simpel: Schiks keept vrijdag. Dat bevestigde Elfrink ook. Pas daarna gaat PSV weer verder kijken, afhankelijk van het herstel van Kovář. Dat maakt van “voorlopig” ineens een woord met een datum eraan. Het duel met FC Volendam is daarbij een aparte test. Niet omdat Volendam per se de zwaarste tegenstander is, maar omdat PSV in dit soort wedstrijden vaak domineert en een keeper soms minutenlang weinig te doen heeft. Een keeper kan in zo’n wedstrijd onzichtbaar goed zijn. Hij kan ook één moment hebben dat iedereen zich herinnert.

Bayern München en de timing van ‘pas op de plaats’

Dat Kovář al klachten had voor Bayern, maar uiteindelijk speelde, is precies zo’n detail dat supporters en analisten niet loslaten. De buitenwereld ziet: hij stond er tegen Bayern, hij stond er tegen Feyenoord, hij stond er tegen Heerenveen. En nu ineens “enkele weken” eruit.

PSV zal intern vooral gedacht hebben: beter nu remmen dan straks echt stuk. Dat wijst in de richting van een belastingvraagstuk, zonder dat je daar een harde conclusie van moet maken. Het is het type beslissing dat een technische staf vaker neemt bij veldspelers, maar bij keepers voelt het altijd groter. Je wisselt niet even “om te kijken”. Je verandert je laatste linie. Het opvallende is niet dat PSV hem rust geeft, maar dat het moment pas ná die serie wedstrijden komt. Dat maakt het gesprek automatisch: was dit al langer aan het sluimeren, en heeft PSV het gerekt omdat er weinig alternatieven waren?

Feyenoord en Heerenveen: de marge was klein

Tegen Feyenoord en sc Heerenveen stond Kovář dus nog onder de lat. Wie een keeper ziet uitvallen na zo’n reeks topduels, denkt snel aan “op”. Soms klopt dat niet, soms wel. Het punt is: PSV geeft wel duidelijkheid over de status, maar niet over het proces ernaartoe. En dat hoeft ook niet. Alleen zorgt het wel voor interpretatie.

Nick Olij: pech, herstel en wat het betekent voor een rol

Bij Olij is het verhaal anders, maar de uitkomst vergelijkbaar: hij is er voorlopig niet. Een spierblessure, een terugslag, opnieuw wachten. Dat Elfrink het “zelden gezien” noemt, zegt vooral iets over de opeenstapeling. En zo’n opeenstapeling heeft een sportieve prijs.

Niet eens per se omdat Olij anders “had moeten spelen”, maar omdat hij in zo’n fase geen ritme kan opbouwen. Een keeper die terugkomt na een blessure heeft wedstrijden nodig om weer vanzelfsprekend te worden. Als die terugkeer telkens opschuift, schuift die vanzelfsprekendheid ook op.

PSV–sc Heerenveen op 21 februari: de ruimte die ineens ‘open’ heet

Na vrijdag speelt PSV pas op 21 februari weer, thuis tegen sc Heerenveen. Die tussenperiode is de reden dat de situatie “open” blijft, zoals Elfrink schreef. Dat is een belangrijk detail: er is tijd om Kovář rustig terug te brengen, zonder dat PSV om de drie dagen een keuze moet maken.

Die ruimte is tegelijk verraderlijk. In twee weken kan een herstel ineens sneller gaan dan verwacht. In twee weken kan ook blijken dat “enkele weken” toch echt enkele weken zijn. PSV heeft nu dus rust in het programma, maar geen zekerheid in de volgorde.

Niek Schiks: de kans die je niet meer terug in de doos krijgt

Schiks is 22, jeugdproduct, debutant tegen FC Groningen en nu de man voor PSV–FC Volendam. Hij hoeft dat verhaal niet groter te maken dan het is. Toch gebeurt dat vanzelf.

Als hij goed keept, gaat het niet alleen over een keurige invalbeurt. Dan gaat het over vertrouwen, over rust aan de bal, over “waarom niet vaker”. Als hij een fout maakt, komt het andere gesprek: had PSV Kovář eerder moeten sparen, had het meer zekerheid moeten organiseren, hoe kwetsbaar is de keepersbezetting eigenlijk? Schiks zelf zal vooral denken aan vrijdag. Dat is logisch, maar PSV kijkt misschien al naar 21 februari.

Wanneer een transfer meer kost dan hij oplevert: Pléa en de prijzige realiteit voor PSV