Oproep Bounida voelt voor Driouech als een duidelijk signaal

Dat Couhaib Driouech geïrriteerd oogt na de oproep van Rayane Bounida voor Marokko, is op zichzelf geen vreemd verhaal. Spelers volgen internationale selecties op de voet, vergelijken hun eigen situatie met die van concurrenten en trekken daar conclusies uit, ook als bondscoaches die niet hardop uitspreken. De combinatie van het ontvolgen van de Marokkaanse ploeg en zijn cryptische Instagram-tekst wijst in elk geval in die richting: Driouech lijkt deze keuze te ervaren als meer dan alleen een gemiste uitnodiging.

(Tekst gaat verder na de afbeelding)

Dat maakt dit verhaal interessant. Niet alleen omdat Driouech reageert, maar vooral omdat de keuze voor Bounida vermoedelijk iets zegt over hoe Marokko momenteel naar dit soort profielen kijkt. En dat kan voor een speler van PSV hard binnenkomen.

Marokko kiest met Bounida voor een ander signaal

De kern van de kwestie zit niet alleen in wie wel of niet geselecteerd wordt, maar in wat zo’n keuze uitstraalt. Bounida heeft pas onlangs besloten om niet langer voor België, maar voor Marokko uit te komen. Vrij snel daarna volgt een oproep voor de oefenduels met Ecuador en Paraguay. Daarmee krijgt hij meteen een podium.

Voor Driouech moet dat bijna automatisch voelen als een vergelijking, ook al spelen beide spelers niet exact dezelfde carrièrefase door. De ene wordt binnengehaald en direct bekeken, de andere wacht nog altijd op zijn eerste interland. Dan wordt het lastig om zo’n oproep los te zien van je eigen positie.

Zeker omdat Driouech ook momenten heeft gehad waarop hij zichtbaar was. Zijn foto’s uit de Champions League-wedstrijden tegen Liverpool en Napoli waren niet willekeurig gekozen. Daarmee lijkt hij te willen zeggen: kijk nog eens goed naar wat ik heb laten zien op het hoogste niveau.

De situatie van Driouech bij PSV blijft dubbel

Daar zit tegelijk ook de moeilijkheid. Driouech heeft bij PSV flitsen laten zien, soms zelfs in grote wedstrijden, maar zijn seizoen vertelt geen verhaal van een onbetwiste basisspeler. Hij kwam in 34 officiële duels in actie, maar stond pas zes keer aan de aftrap. Dat is voor een bondscoach een factor die meespeelt, zeker bij een land waar de concurrentie voorin stevig is.

Een speler kan zichzelf heel terecht ondergewaardeerd voelen, en toch te weinig ritme hebben om een keuze af te dwingen. Die twee dingen kunnen naast elkaar bestaan.

Dat maakt zijn frustratie begrijpelijker dan veel reacties online soms suggereren. Voor Driouech voelt het waarschijnlijk alsof zijn kwaliteit op piekmomenten onvoldoende wordt meegewogen. Voor een nationale staf zal het eerder gaan over beschikbaarheid, ritme, profiel en de vraag hoe vaak iemand die kwaliteit ook week na week laat zien.

(Tekst gaat verder na de post)

Driouech uit zijn onvrede online

🇳🇱💬 Couhaib Driouech a 𝗨𝗡𝗙𝗢𝗟𝗟𝗢𝗪 l’équipe du Maroc après la convocation de Rayane Bounida et a posté des stories avec un message. 🇲🇦❌

« Certaines personnes ne comprennent jamais ce que tu apportes à la table… jusqu’à ce qu’elles te voient à une autre table. » 😳 pic.twitter.com/oQ6HkUz18O

— FRMF Xtra (@FRMFXtra) March 26, 2026

En daar wordt het wringend.

Waarom de keuze voor Bounida harder aankomt dan een gewone afwijzing

Niet elke gemiste oproep raakt even hard. Soms weet een speler dat hij nog niet aan de beurt is. Soms is de concurrentie simpelweg te groot. Maar in dit geval lijkt de pijn vooral te zitten in de symboliek. Bounida kiest voor Marokko en krijgt vrijwel meteen ruimte. Driouech kijkt al langer naar die deur en ziet hem voorlopig dicht blijven.

Dat gevoel kan worden versterkt door leeftijd en timing. Driouech is 23 en zit op een punt waarop hij niet meer alleen als talent wil worden gezien. Dan wil je erkenning, of op zijn minst het idee dat je er dicht tegenaan zit. Als die bevestiging uitblijft en een ander snel naar voren wordt geschoven, voelt dat als een boodschap.

Misschien is dat niet letterlijk de bedoeling van bondscoach Mohamed Ouahbi. Maar zo kan het wel landen.

En spelers reageren vaak op hoe een keuze voelt, niet alleen op hoe die is bedoeld.

Wat deze kwestie zegt over concurrentie bij Marokko

Voor Marokko is dit tegelijk een teken van hoe scherp de concurrentiestrijd is geworden. Een oproep is daar steeds minder vanzelfsprekend, zeker voor spelers die bij hun club geen vaste basisplaats hebben. Dat Bounida direct wordt bekeken, kan erop wijzen dat de staf bewust kiest voor vernieuwing, potentie of een profiel dat zij op dit moment willen testen.

Dat hoeft geen definitief oordeel over Driouech te zijn. Oefeninterlands zijn geen eindstation. Selecties veranderen snel en één goede maand bij PSV kan het beeld alweer kantelen. Maar het laat wel zien dat wachten op erkenning riskant is. Je plek blijft niet vrij.

Voor Driouech betekent dat waarschijnlijk dat hij zijn zaak minder op gevoel en meer op speeltijd zal moeten winnen. Hoe zichtbaar hij ook is geweest in een paar grote Champions League-avonden, op internationaal niveau wordt vaak ook gekeken naar continuïteit. En precies daar ligt nog zijn grootste gevecht.

PSV-maanden worden nu ook belangrijk voor Driouech zelf

De opvallende reactie van Driouech maakt vooral duidelijk dat deze kwestie hem bezighoudt. Dat is ergens logisch. Internationale erkenning werkt voor veel spelers als bevestiging van hun groei, status en richting. Als die uitblijft, zeker op een moment waarop iemand anders wél wordt beloond, komt daar emotie bij kijken.

De echte vraag is nu wat hij ermee doet.

Blijft het bij een online signaal en een paar veelzeggende posts, of volgt er sportief een antwoord? Daar zal uiteindelijk veel meer van afhangen. Want als Driouech bij PSV vaker gaat starten en beslissender wordt, ontstaat er vanzelf weer een ander gesprek. Zo werkt het meestal toch.

Voor nu lijkt vooral één conclusie overeind te blijven: de oproep van Bounida is voor Driouech niet zomaar nieuws over een ander, maar een moment waarop zijn eigen positie ineens pijnlijk scherp zichtbaar werd.

Bosz ergert zich: PSV mist honger richting titel